Johan Friso jammer, maar ja ...

Ik kan er verder weinig over zeggen: jammer voor Beatrix, z'n kinderen, Mabel & de andere familieleden: was niet nodig geweest, maar zat wel een beetje in de familie als je terugkijkt op de afgelopen eeuwen vol tragedies e.d. Leek een aardige intelligente man die risico's nam. Zo gaat het met mensenlevens dichtbij & veraf: geboorte, leven, dood om de ene of andere reden, oorzaken en gevolgen ... Dus ik keer maar terug naar SP & Yesjoea met hun uitwerking op bijna twintig eeuwen, mensenrechten & de verbanden tussen 't één & ander?! Patrick Chatelion Counet: 't schilderij op 't omslag van z'n boek 'genie of misgeboorte' over vooroordelen is van Etienne Parrocel uit 1740 & toont ons zijn versie van "Paulus, apostel der heidenen" terwijl hij met een ernstige, ietwat donkere blik 'de Schrift' uitlegt die openge-slagen op z'n uitgestrekte linkerhand ligt; 't zwaard (de geest) houdt hij onder z'n arm geklemd. Yesjoea heeft alleen de uitspraak over 'n molensteen & de symbolische daad v/d zg. Tempelreiniging als 't om 'geweld' gaat & verder is daar nog de hartverlammende leugen van Annanias & Saffira? En 't oor van Malchus bij de arrestatie! De meeste referenties zijn tegen geweld & tegengeweld: de 'verzoening' & 'n nieuwe manier leren om wel in vrede te leven met alle mensen voorzover 't van ons afhangt? SP: in z'n 2de brief aan de gemeente in 't Korinte van de eerste helft van de eerste eeuw schrijft hij (12:23-33) over de vele malen dat hij schipbreuk leed, in gevangenschap door-bracht, de lijfstraffen die hij onderging, de honger en de dorst, de slapeloze nachten, de gevaren die hij liep op zee, in de woestijn, alle dreigingen van rovers, vanuit z'n eigen volk, van valse broeders ~ over dit alles & nog veel meer schrijft hij, & dat verklaart ook dat het zwaard waarmee hij in de schilderkunst werd geportretteerd, NIET diende om 't nieuwe 'christendom' bij z'n toehoorders zo erin te slaan, maar om zijn weg te banen door de wildernis en zich te verdedigen tegen aanvallen van rovers. Bij veel lezers riep SP weerzin op: men noemde zijn toon hard, soms arrogant of neerbuigend. Hij zou zichzelf autoriteit toeschrijven, tot apostel benoemd hebben en zich erop hebben laten voorstaan 'door G d geroepen' te zijn. Inderdaad neemt hij soms bepaald geen blad voor de mond, maar hij is nooit echt beledigend, ook al balanceren zij. Woorden wel eens op de rand van 'n scheldkanonnade. Over concurrerende missionarissen & allerlei andere zendelingen die na zijn vertrek uit Korinte 'een ANDERE Yesjoea' komen pre(di)ken, schrijft hij: "IK MEEN NIET ONDER TE DOEN VOOR DIE AARTSAPOSTELEN. (...) SCHIJNAPOSTELEN ZIJN HET, ONEERLIJKE WERKERS DIE ZICH VOORDOEN ALS APOSTELEN VAN CHRISTOS. EN GEEN WONDER: de satan zelf vermomt zich als een engel van het licht?!" (2 KOR 11:5, 13-14) etc. ~~~