Je karakter spreekt uit je oogmerk {uit 192./'3.?}


Auteursrechten
Voorbehouden
Uit
'de oude doos' ~

"TOEN ZIJ
haar zoon
terug zag!!"

Zij was
een oud verschrompeld vrouwtje,
Gebogen, leunend op haar stok.
Gekleed in shabby stukje mantel,
Daaronder afgetrapte rok.
Zij had een tanig rimpelsnuitje,
En ook een tandenloozen mond;
En heel vaak werd ze nageroepen,
Daar zulks zoo echt
heldhaftig stond!

Wanneer zij
thuis kwam in haar woning,
Die niet meer was dan 'n kabinet!
Dan nam zij gaarne in haar handen,
Een lijst, waarin 'n mansportret.
Het was van Piet, die van haar heen ging,
En aan zijn moeder had beloofd,
"Dat hij beslist terug zou komen,"
En dat zat rotsvast
in haar hoofd!

Men zag
haar meestal aan de haven,
Daar sprak zij dikwijls zeelui aan;
Ze praatte dan over haar jongen,
Die in den vreemde was gegaan.
Men nam haar veelal in de maling,
Of zei: "Dat mensch is idioot!"
Doch zij bleef onverstoorbaar komen,
Bij binnenkomst van schip
of boot!"

En op
een kouden achtermiddag,
De stumperd schokte van de kou;
Toen zag zij plotseling haar jongen,
En aan zijn zijde liep een vrouw.
Zij brabbelde - "Mijn kind! mijn jongen!" ....
En stak de hand uit naar haar Piet;
Maar hij negeerde straal het handje;
Waarin hij 'n kwartje
vallen liet!

Hij had
zijn moeder bij 't herkennen,
In EEN moment geobserveerd,
En met de dame, die zijn vrouw was,
Zoo vlug hij kon maar gepasseerd.
Hij had een prachtige positie,
Was heel veel aan zijn stand verplicht!
De kennismaking met zoo'n moeder,
Dat schaadde hem misschien
wel licht!

Men zag
haar niet meer aan de haven,
Men zag haar nooit meer op de ka;
Het stakkerdje was gauw gestorven,
Een korte spanne tijds daarna.
Men vond haar dood in 't kabinetje,
Een foto had ze in haar hand;
En hij las moeders overlijden,
Toevallig 's avonds
in de krant.

En op
den dag van het begraven,
Zijn lafheid spande toen de kroon,
Want op een kranslint liet hij drukken:
Van uw Piet, uw lieven zoon!!!
En niemand heeft het ooit geweten,
Van hem, die weende op dat graf;
Dat hij zijn moeder bij haar leven,
De aalmoes van een
kwartje gaf!!

verliefdliefdesverdrietverliefd
verwardverdrietigliefdesverdrietverliefd
engel
01 apr 2005 - bewerkt op 26 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende