jbml 16 thln: time
TIME
~
I WOULD
LOVE TO GIVE
A NON-TECHNICAL EXPLANATION
IN MORE DETAIL.
THIS ALSO CONNECTS TO EMILE BENVENISTE,
WHO ARGUES THAT "now" MEANS THE TIME I MARK-OFF BY SPEAKING ABOUT "now."
NOW THIS "present" IN ITS TURN HAS ONLY A LINGUISTIC FACT AS TEMPORAL REFERENCE:
THE COINCIDENCE OF THE EVENT DESCRIBED WITH THE INSTANCE OF DISCOURSE THAT DESCRIBES IT.
THE TEMPORAL REFERENT OF THE PRESENT CAN ONLY BE INTERNAL TO THE DISCOURSE.
I (ml) used a similar idea in a paper a few years ago, asking the question,
"To the extent that time is subjective,
how do two particles
'know'
how to coordinate their times, that is,
agree on what
they call
'now'?"
The answer I gave
turned out to be similar to EB's
& the results were fundamental to the problem of relating
the "two-time" picture to the usual
"one-time" picture.
Wat
Mor aangaat,
gaat dit zowel over 'tijd'
als 'geheel' èn over tijd als 'achtereenvolgende tijden'
èn de plaats & mentale gesteldheid die ermeesamengaat:
zo gezien 'bestaat' er 'n eeuwig 'nu', dat op zijn/haar beurt weer op 'opgebouwd'
uit al die andere ontelbare tijden & plaatsen,
al naar gelang 'iemand'
zoiets 'ervaart'?
Dus één uiterste
staat aan 'n verondersteld begin,
'n ander aan 'n mogelijk nog komend? einde:
daartussenin volgen oneindig veel momenten, locaties,
ervaringen & 'bundelingen' - nu & hier @ myDi is dan een combinatie van
'wat gebeurt tussen aanvang & einde', wat we als het ware
bij wijze van spreken en schrijven kunnen opdelen
'naar believen' in elk 'nu'
(hier en/of daar)
'ertussenin'!
We hebben dus
normaal gezien grote behoefte
aan een nadere omschrijving van het 'nu', de 'tijd' waar we het over hebben:
'nu' aan het begin, 'nu' daaropvolgend/elders/door iemand(en),
& 'nu' als (voorlopig) 'einde'?
Geen wonder
dat we zo vaak de neiging hadden
(hebben?) om 'g d' te willen 'definiëren'
als 'alwetend'/'eeuwig'/'alomtegenwoordig'
& 'richtingaangend'?!

Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende