Is 't weer te koud voor de tijd van plaats & jaar?

Alles verandert, beweegt, evolueert & frustreert! Panta Rhei: alle rivieren stromen {anders zijn 't geen rivieren meer} ~ harder of zachter ~~~ BIG {LOSSE} FLODDER? Uit de trouwe verdieping van rel&fil! (GG) 'Wat (o.a.) China presteert doet denken aan nazi~Duitsland'? Wie de China~reizigers hoort praten over 't dynamische land dat ze zojuist bezocht hebben, zou een vreemd gevoel van déjà-vu kunnen krijgen! Diep onder de indruk zijn ze van die reusachtige openbare werken, de kolossale steden die in 'n handomdraai uit de grond lijken te worden gestampt, 't hernieuwde elan dat opborrelt uit 'n massale bevolking vol energie?! En v/d schamele indruk die daarnaast de huidige oude Europese wereld maakt. In de 20ste eeuw is Europa wel vaker geconfronteerd met jeugdige economische krachten & machten elders. Nog maar kort geleden was dat Korea, daarvoor Nip-pon/Japan & nog langer geleden de USA. Maar DÀT déjà-vu bedoel ik (Ger Groot) niet. Dat wat China nú presteert, lijkt bijna als twee druppels water op hetgeen 't nazi~bewind i/d jaren '30 v/d vorige eeuw fanatiek uit de grond stampte. Grootse werken, Autobahnen, ongekende welvaart & 'n daarbijbehorend vernieuwd zelfvertrouwen van 'n daarvóór vernederde natie. Ook tóen kwamen er reizigers uit dit Wonderland terug vol ontzag ~ terloops zo nu & dan ook al toegevend dat Het Regime ook best wel wat (zeer) náre trekjes had! Ik (GG) haal deze parallel niet naar voren om de huidige China~reizigers te beschamen: óók ZÍJ weten maar al te goed v/d grove repressie die (ook) daar plaatsvindt ~ & soms protesteren ze er zelfs tegen. Maar 't ontzag wordt er nauwelijks minder door naar 't schijnt: niet van hen & niet van ons, want aan die bewondering voor zoiets groots dat daar verricht lijkt te worden ontkomt vrijwel niemand. Onthutsend is eerder de ontdekking hoe vanzelfsprekend 't ook in die jaren '30 al geweest moet zijn om ademloos òp te zien tegen nazi~Duitsland. Al die mensen die, van hoog tot laag, de lof zongen (& de trompet staken) van zo'n toonbeeld van vitaliteit, waren niet allen zomaar stompzinnige zombies waarvoor we ze nu vaak (achteraf) zo graag houden. Eerder zouden we ons moeten realiseren dat ze niet ÈCHT ànders waren dan wij, niet anders deden & niet anders oordeelden dan wij. En dat 'r voor òns dus nu geen enkele reden is om ons moreel boven hen verheven te voelen. Daarmee wil ik niet zeggen dat ÀLLES i/h verleden ook maar lood-om-oud-ijzer zou zijn. Dat je geen onderscheid kunt maken tussen goed & kwaad. Maar wèl dat die scherpe tegenstelling er één is van maatstaven & niet van realiteit. Die eerste leggen we aan de tweede op, maar daarin verliezen ze tegelijkertijd hun contouren. In de gewone werkelijkheid worden zo zwart zwart & wit dan ook altijd (meestal) grijs: zo heeft de historicus Chris van der Heijden vastgesteld & DÀT is hem niet in dank afgenomen ~ alsof hij in één klap èlk historisch criterium overboord zou hebben gezet, want dàt verliefd deed hij niet! Van der Heijden beschreef alleen maar geschidenis. Dat dááruit 'n nogal groezelig beeld naar voren komt is niet zo heel vreemd: àl 't menselijk handelen is nu eenmaal nogal grauw ~ zij 't wel in steeds verschillende tinten. Naarmate de 2e WO steeds verder i/h verleden ligt, lijkt 't verschil tussen moreel ideaal & de historische wer-kelijkheid alsmaar groter te worden? Aan de ene kant wordt de oorlog zelf 'n steeds groter abstractie! Van historische gebeurtenis is ze HÈT cri-terium van goed & kwaad geworden, zoals dat vroeger onze "Tachtigjarige Oorlog" was?! Uit zo'n verwarring kan weinig goeds voorkomen: alle onverkwikkelijkheden rondom Bevrijdingsdag & de Dodenherdenking maken dat elk jaar duidelijker. Geschiedenis ìs nu eenmaal geen moreel ex-empel ~ ook al zijn 'r mensen geweest die op bepaalde momenten exemplarisch waren.

Dat onderscheid begrijpen we misschien iets beter wanneer we onszelf, vandaag de (myDi)dag,
betrappen op ontzag voor 'n land met 'n onverkwikkelijk regime ~ & zien HÓE gemakkelijk we zwichten voor 't succes daarvan (aldaar)!
DÀT besef, dat ieder van ons pijnlijk zou moeten raken, lijkt echter almaar zeldzamer te worden.
En ook op onze herdenkingsdagen elk jaar weer in
mei vieren we vooral hoe onvoorstelbaar
de geschiedenis voor
ons geworden
is.
Ik,
Chai, moet
zo nu dan ook eerlijk toegeven
dat ik 't grootste deel van m'n leven heb geprobeerd (o.a.)
om 't leven van m'n ouders
uit mijn bewustzijn/-worden
wèg te drukken
......
Pas veel later
ben ik gaan beseffen welke invloed er vanuit is gegaan:
die onvoorstelbare armoede, de dictatoriale 'normale' gang van zaken,
illegaal werk, arrestatie, strafkamp Erika, onderduik, kogel(s), eenzaamheid,
dienstweigering, kamp, gevangenis, Israel, Jordanië & daarna steeds weer verder
heen & weer tussen de Lage Landen & India t/m Japan & Birobeidjan @ USSR
& wat daar weer allemaal op volgde
'all over our World': 't is allemaal
blijven 'steken, beklijven, rotten',
'groeien&bloeien' via Berlin,
Budapest, Korea, Vietnam,
Japan, 'Nieuw A'dam',
New York &
you name
IT!
Door
díe bril[len]
ben ik van jongsaf aan blijven kijken
& zoiets kleurt verder je hele leven in merkte ik pas veel later:
vandaar ook myDi! Bijna elke dag weer met wat ik tegenkwam 'onderweg':
onvermijdelijk, onafwendbaar, onthutsend, overweldigend,
tastbaar & voelbaar
van top tot teen
........
cool!sneakygeschokthuilengaap!cool!
16 mei 2012 - bewerkt op 16 mei 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende