inzicht inkeer vergeving vervolmaking dopingtricks

Quo Vadis?
"Acts of Tricksters and Martyrs"

The
Babylonian Talmud
presents us with two paradigmatic stories of response
to Roman power with directly
opposing ideologies.

One
is an indirect echo
of the story of Rabbi Eli'ezer that we already have encountered,
a tale of a Rabbi's witty escape through a kind of tricksterism from the threat of martyrdom
for teaching Torah, while the other, a tale of a Rabbi who bravely
goes to his death in order to deny publicly
the authority of the Romans, is the model
of the defiant martyr
pas excellence.

These two figures of resistance,
the trickster and the martyr, are known from dominated populations all over the world.
Those who did assert themselves defiantly won themselves a place in black folklore ~
that of the 'baaaad Nigger' ~ that is one of both admiration and fearful awe.
Admiration, for having acted out the hidden transcript and fearful awe,
for having often paid for it with their lives ...
The more common folk hero of subordinate groups ~ blacks included ~
has historically been the trickster figure,
who manages to outwit his adversary
and escape unscathed.

In the context of late antiquity,
the trickster is indeed a trickster, but the "baaaad Nigger" is,
of course, the martyr. These [martyr] stories have embedded in them paradigms
of how to confront power in situations where silent scripts, both individual and collective, become public.
The two figures actually are pitted against each other in the same story here,
thus thematizing more directly the question
of appropriate modes of resistance.
We have hypothesized how different,
ideologically contrary sources have been combined in the talmudic text
in order to produce the ideological uncertainty that characterizes these texts:
this is a virtual contribution to the characteristics of the Babylonian Talmud
and thus foundational for certain later kinds
of rabbinic orthodoxy.

However,
much remains yet to be done
on this major issue in comparative Judaisms.
Although the narrative does not directly and unambiguously oppose martyrdom,
it raises powerful questions about the validity and value
of dying for G d as opposed to
living for G d.

If not
the enthusiasm,
then why the extreme "punishment"?
It is conceivable that the "truth" is the exact opposite of certain arguments
that "if the Sages conducted themselves in this manner {evading martyrdom},
how much more was this behaviour prevalent among ordinary people?"
That is, it could just as likely have been the case that being martyred was a practice
that non-rabbinic Jews approved of and that the Rabbis opposed.
When some of us were writing, almost a generation ago by now,
the scholarly tendency was to take as positivist "fact"
almost ANY narrative that didn't contradict reason,
and even some that did {for instance the tefillin that miraculously become pigeon's wings!}?
It is striking how similar in methodology in some ways this work is to what that
of others in the same period.

In Avoda Zara [16b-19b]
of the Babylonian Talmud, we can find a very complicated and fascinating discourse
having to do with Roman power, different modes of cultural resistance to it,
and issues of sexuality and gender. Unwinding the intricately interwoven halakhic
and aggadic expression of this text will help us understand how gender
and the subjugated male population are entangled
within the cultural of talmudic Judaism.
Thus reading this text through this and the following stories
also will help us to begin to sort out the similarities
and differences between the rabbinic and Christian discourses
of gender, martyrdom, and resistance
in late antiquity.

In
hedendaags eenvoudig
Nederlands gaat het dan
ongeveer als volgt als je 't
toenmalige Grieks/Aramees/Hebreeuws
van bijna 2000 jaar geleden
simpelweg vertaald:

mensen oproepen
om de dope der hope te ondergaan als teken
dat zij tot inkeer zijn gekomen om zo vergeving van zonden te verkrijgen;
zonden en gebreken belijden als voorbereiding van de komst van de mensenzoon & de kinderen g ds;
eerste de dope met stromend/levend water om daarna de vurige dope van de geest te ontvangen;
op 't moment dat hij uit 't water weer omhoogkwam zag hij de hemel openscheuren en de geest
g ds als een duif op zich nederdalen terwijl hij 'n hemelse stem hoorde die zei:
jij bent mijn kind omdat ik in jou vreugde kan vinden;
de geest dreef hem de woestijn in voor vele dagen & nachten, aan twijfel onderhevig tussen wilde dieren;
engelen {'boodschappers/dienaren van g d'} zorgden voor hem [in de omgeving van Qumran?];
nadat Yochanen de Doper gevangen was genomen door de Romeinse vazal koning Herodes,
ging Yehosjoea naar Galilea om g ds goede nieuws te verkondigen aan allen die wilden luisteren:
de tijd is rijp & aangebroken dat 't hemelse rijk g ds nabij is gekomen door tot inkeer te komen & geloof
te hechten aan dit goede nieuws dat je nu hoort & waarvan ik je vertel!
Kom en volg mij & ik zal jullie vissers van mensen maken;
ze lieten alles achter zich en volgden hem;
hij onderwees de mensen op de zevende dag in de synagogen;
ze waren diep onder de indruk van zijn onderricht omdat hij hen toesprak als iemand met gezag en niet zoals de schriftgeleerden over het algemeen deden: hij verloste gekke mensen van onreine geesten;
zorgde volgens velen voor de genezing van zieken, blinden, lammen, doven, kreupelen, melaatsen e.d.;
had macht over kwade boze geesten & allerlei ellendige toestanden en onrechtvaardigheden!
Kortom: hij nam de benen, had volgelingen, sprak in gelijkenissen met verborgen betekenissen,
legde aan iedereen die wilde horen de psalmen, profeten & geschriften uit op een begrijpelijke manier:
hield allerlei 'bergveldredes' in de open lucht voor arme mensen tot dan toe 'zonder hope & dope',
zat aan tafel met verdachte personen, at en dronk en sprak met hen:
zwierf zo ongeveer drie jaar rond tussen Tyrus & Sidon & Jericho & Yeroesjalayiem in Zuid-Levanon, Noord-Galilea, de vallei van de rivier de Yardeen {aan beide zijden!} & in de streek van Qumran {rollen!} &
de woestijn van Judea ten oosten van de Olijfberg;
de Sadduceeers die collaboreerden met de Romeinen
& hun koning Herodes [die de Tempel herbouwde] hadden een hekel aan hem
en waren bang dat hij de bevolking [alweer] zou aanzetten tot opstand tegen
hen [wat zo'n dertig jaar later {na de brieven van Sjapo} ook echt gebeurde]
met de bekende gevolgen tot op de mydidag van vandaag
over de hele wereld in 1001 mydiverhaaltjes,
'vele synagogen, talloze kerken & allerlei sektengekten tot en met
islamitische stromingen'
aantoe
...