in de mydikut & how to get out of 'it' again ...

*

Elke fase
is een belangrijke fase,
maar de
ENE
is soms net iets bepalender
dan de
Andere?



Als
brontekstkenner
{"GEN~Ethicus"} mis je soms iets
in de vertaling die DAN op tafel ligt,
of je denkt:
gaat het niet TE VER af
van wat de brontekst
biedt?

De
neerlandicus
{'mydi-eindredacteur'}
kan dan weer zeggen dat het TOCH
echt ZO geformuleerd moet worden om
idiomatisch Nederlands
te krijgen!

Het is
en blijft
[net als tussen 'gevoel' & 'verstand',
"Jut & Jul"] nog
steeds een spanningsveld dat
op DAT moment opgelost
moet worden!

Vaak
is het zo
dat je vruchtbare ideeen krijgt
door samen te brainstormen
[opmerken, vertellen, verhalen, vertalen, ontdekken]
over een bepaalde tekst of
gebeurtenis ...

Welke
rol spe[e]l[d]en
andere Nederlandse bijbelvertalingen
bij dit werk & ons "Europese Erfgoed" als
'basis voor ons burgerlijk/individueel
mydibestaan'?

Toen
de NBG-vertaling uitkwam
in het begin van de jaren vijftig van de vorige eeuw
was ik net begonnen aan de lagere school, en had toen al
heel wat bijbelverhalen achter de kiezen
omdat er elke dag en elke
week uit gelezen &
'gepreekt'
werd!

Als ik me
in Het Boek ga verdiepen,
zit DIE vertaling het beste in mijn hoofd,
omdat ik daarmee opgegroeid ben: juist DAN
moet je je daar juist een beetje los van
proberen te maken ...

ANDERE
vertalingen gebruik ik ook:
de Groot Nieuws Bijbel uit 1996 en de Willibrordvertaling uit '95.
DAT zijn de vertalingen die ik zeker raadpleeg
als ik zelf niet 'het goede woord' kan vinden
om op de juiste zin
kan komen.

WAAROM
zou je die vertalingen terzijde laten
als die misschien een vertaling bieden waar je iets aan hebt?
En waarom zou je de ervaring en de raad
van andere mensen in de wind slaan
als je met ongeveer dezelfde problemen
en keuzemogelijkheden kampt
als zij!

Het is NIET per se ons streven
om een vertaling [of levenservaring] te maken
die in alle opzichten afwijkt
van de reeds bestaande vertalingen
en menselijke
ervaringen ...

Je
ontkomt
er niet aan
dat woorden en soms zelfs
hele zinnetjes & betekenissen
[gevoelens en daden]
vaak bijna precies hetzelfde luiden
[en doorklinken in ons]
als in andere Nederlandse vertalingen
[en mydimensen],
omdat DAT gewoon 'de beste vertaling'
[beleving] is
voor een bepaalde zin
of voor een bepaald
WOORD?

En
verder
gebruik ik natuurlijk ook
niet-Nederlandse vertalingen.
Als ik wil weten wat er heel letterlijk staat,
dan kan ik naast de werkvertaling
ook de TOB
[Traduction oecumenique de la Bible] gebruiken,
een Franse vertaling waar ik vaak
met vrucht gebruik
van maak.

Als
ik me juist
een beetje LOS wil proberen te maken
van een [te] letterlijke vertaling,
DAN kijk in in de Gute Nachricht en
een Engelse vertaling!
Ieder mydimens is uiteindelijk
ook zelf zijn/haar eigen brontekstkenner
en kan een beetje internationale &
intermediaire invloed BEST WEL
goed gebruiken op divers
gebied?

Je
ziet vaak
dat alle vertalingen
weer een andere weg inslaan:
je wordt juist DAARDOOR
op ideeen gebracht ~
je hoeft er nog niet eens "IETS"
[of wat dan ook] uit over te nemen,
maar je kunt er WEL door
AAN HET DENKEN
worden gezet.