Ik behoor niet alleen maar toe aan mijzelf .......

't Werkelijke debat berust niet op 'n verschil van inzicht over eigendomsrechten: ik ben van mezelf, tegenover:
ik ben van "G d" .............

HET springende punt is hoe men zelfbeschikking opvat: abstract of concreet. Religieus of niet, ik draag verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven. Maar ik doe dat temidden & ten overstaan van anderen, met wie ik tot in m'n diepste vezels verbonden ben.

"De ene mens heeft altijd iets v/h leven van anderen in z'n hand. Dat kan iets kleins zijn, 'n voorbijgaande stemming, 'n goed humeur dat men bederft of opwekt, 'n triestheid die men versterkt of verjaagt.

Maar 't kan ook ontzettend veel zijn, 't kan van hem afhangen of 't leven van de ander lukt of faalt", zo zei de Deense filosoof & theoloog Knud Ejler Logstrup. Wij zijn elkaar gegeven, ook al is dat soms tegen wil & dank.

De dood maakt dan ook geen einde aan de relatie, maar maakt haar definitief. Wie voor de dood kiest, zet geen streep door, maar onder z'n relaties. Wie 'n ander laat kiezen voor de dood, doet meer dan die keuze respecteren;
hij bekrachtigt haar. "ZO ben ik, dat ik jou laat gaan!" 'n Keuze voor actieve levensbeeindiging, die neem je altijd samen.

Uiteindelijk behoor ik toe aan de Levende.

De Franse ex-priester Jacques Pohier, ooit voorzitter v/d Franse pendant v/d NVVE zei 't in z'n 'theologie v/d euthanasie' zo: zeg me hoe je over levensbeeindiging denkt, & ik zal zeggen wie jouw God is. Is G d de boeman,
dan mag 't niet [dan mag niks]; verkeer je met G d op voet van vriendschap, dan is 't leven 'n gave die je terug mag geven als 't geleefd is.

Er zijn geen goede theologische argumenten tegen 'n hoogbejaarde, zelfgeregis-seerde dood.

Aan de ene kant heb je 't hijgende, opgewonden, geexalteerde, juichende, brullende balspel v/d spelers met hun scheidsrechters, toeschouwers, stadions van brood & spelen vol winnaars & verliezers, oorlogshelden & spionnen rondom huichelaars, extreem fanatieke terroristen aan wie 'alles' geoorloofd is als bij de greybacks met hun harems & de puberale bloeddorstige sonderkommando's die altijd uitzijn op nieuwe overwinningen, massale slachtingen & ogenschijnlijk eindeloze dipshitterij!

Aan de andere kant doodgewone planten. dieren & mensen die 't zoeken in harmonie, inzicht, begrip, schoonheid, liefde.

Aan de ene kant de 'jacht' & de 'sport' van dictators, Big Brothers, Little Sisters e.d. met brainwash, newspeak & domination.

Aan de andere kant 't Leven van 'menschen' die zich willen bevrijden van massabewegingen, opjutters, aanjagers, zinloos geouwehoer & verkrachting van alles wat weerloos is & echte waarde heeft.

Vroeger of later moet je kiezen aan welke kant je wilt blijven staan of 'verder gaan' ...

engel
28 apr 2011 - bewerkt op 28 apr 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende