IK HERINNER
Merkwaardig toch, die gewoonte om je te herinneren wat zich afspeelde tussen de oren & achter de ogen, keer op keer.
Zoals andere planten en dieren zijn wat ze zijn op grond van hun verleden [heden & toekomst], zo ook wij: zaad & ei als gevolg van een lange voorgeschiedenis ooit ontstaan & voor een bepaalde tijd ergens voortbestaand om zo invloeden te
ondergaan & iets nieuws voort te brengen zonder dat we eigenlijk weten hoe, waarom, waartoe en ons alsmaar te blijven
verwonderen over 'what is happening'. Natuur & cultuur, die elkaar ontmoeten, zich blijven vermengen, voortplanten en
weer vergaan tot stof waaruit alles is opgebouwd. In de tussentijd jezelf afvragend wat nu eigenlijk precies de verschillen
zijn tussen dat plantaardige, dierlijke, menselijke & 'goddelijke'. Een kwestie van aanleg, instinct, geweten & 'toeval' .....
Daden van lang geleden die zich omzetten in onze gevoelens, gedachten, bezigheden & opnieuw gevolgen veroorzaken in schijnbaar eindeloze reeksen wisselvalligheid & 'zekerheid'. Alsof die woorden, begrippen, zinnen [& allerlei onzin] zich nu via ons willen 'openbaren' als vanzelfsprekende wonderlijke vormen van ontstaan en vergaan: hetzelfde ook iets 'anders' willen zien dan voorheen het geval was. En op grond van al die ervaringen ons innerlijk & uiterlijk veranderen/omvormen
en blijven beinvloeden op meestal anbegrijpelijke wijzen & vreemde manieren. Veel gelovigen schijnen zoiets ook wel als 'de wil van g d' te willen zien: alsof 't "voorbestemd" is, van te voren al 'bepaald' [inclusief de beroemde/beruchte 'vrije' wil]! Deo volente, insjallah, baroech hasjem & dat in allerlei toonaarden, variaties, [on]mogelijkheden & verwoordingen?
Ik woon nog steeds in het huis waarin ik ben opgegroeid meer dan 65 jaar lang, maar afgezien van fundament & oude muren is alles 'anders' geworden: tussen de vloer & het dak, binnen & buiten muren, mijn eigen innerlijk & uiterlijk, is
alles omgevormd, aangepast, door elkaar beinvloed, opnieuw gearrangeerd & datzelfde proces strekt zich ook uit tot in de verste verten & diepste breinfestijnen.
Het gebeurt, je ligt, kruipt, staat, loopt, zit & 'bent erbij', maar het is wel 'het lot', 't "toeval" dat lijkt te regeren & pas
van daaruit ontstaat al dat voelen, denken, doen & laten. En de weerspiegeling van 'al dat gedoe' in je eigen geweten?
De vrucht van vader & moeder, hun ouders & grootouders: gedeelde genen, kenmerken, huidskleuren, organen & het drieletterwoordje 'g d' als bezegeling van ons niet-weten & vermoeden van herkenning en zingeving. Het gebeurt ...
Je kunt het ook bij elke andere 'naam' noemen: we hebben zelf in de loop van eeuwen al die etiketten erop geplakt ....
't Is dus maar net de vraag wat we met al die woorden wel of niet bedoelen?! 'n Zaak van associatie & congregatie .....
We nemen iets voor 'waar' aan omdat we dat zo aanvoelen: omdat men ons iets [al of niet bewust] aanleerde te doen.
En op een bepaald moment, vroeger of later [of misschien wel nooit?], willen we natuurlijk ook binnen die cultuur onze
eigen weg gaan. Blijft de vraag in hoeverre dit 'eigene' ook werkelijk 'origineel' & 'nieuw' is, of ;gewoon' 't vervolg van datgene wat al aanwezig was, maar dan in 'n ietwat gewijzigde vorm. Geleerde koppen schijnen zich daarover 't hoofd
te breken of zelfs elkaar op de kop & om de oren te slaan & de hersenen te willen verbrijzelen met 'g d' or 'no-g d' ...
Goed of niet-goed: ook alweer aangeleerde, ingestudeerde, 'toevallige' begrippen op grond van verleden & heden .......
Ingewikkeld? Net [of niet] zo moeilijk of makkelijk als je dat zelf 'wilt' zien: heelal, ruimte, eeuwigheid, tijd & evolutie.
Aan de ene kant kun je er inderdaad via woorden alle kanten mee uit naar 't schijnt, & aan de andere kant ligt 't 'vast'
omdat natuurwetten en cultuurregels nu eenmaal alles willen bepalen, inperken, vrijmaken & aan veranderingen bloot-
stellen tussen bevruchting & 'verdwijning'. Ondertussen hebben we dan wel allemaal [in meerder of minder mate] ons eigen steentje bijgedragen aan 'dat alles'. Net als al die andere planten, dieren, mensen & [af]goden die er "heersen"?
Voor sommigen onder ons schijnt dat geen probleem te zijn: Patrice ziet dat alles op haar 'eigen' manier 'traditioneel' religieus, allerlei andere [al of niet 'aanwezige', opgewonden, berustende, 'verkondigende'] Frankevrijers e.d.
[net als ooit Sui/Makahela/blabla/joeri/jort/rabbij etc] e.v.a. twijfelen aan alles & geven er ook weer een eigen draai aan op grond van HUN verleden/heden [pa/ma/wel/geen broer/zus e.d.]; dogma's, slogans, leuzen bij de vleet, als betrof het nog steeds de paus in Rome & allerlei andere hoge omes & rara tantes in soepjurken, broeken en hoge hoeden/platte petten die 'zeggen hoe 't eigenlijke in elkaar zit' en/of 'aan alles twijfelen' one way or another ....
Kortom:
mydiertjes kun je tegenkomen in allerlei vormen & maten, wel of geen taalvaardigheden & inhoudsopgaves om
aan te duiden dat zij er OOK zijn met al hun kenmerken, merkwaardigheden, afwijkingen, op-
& aanmerkingen ..........
Tussen en met al die verschillen
en overeenkomsten slaat men elkander soms om de oren en/of liefkoost, bemoedigt &
verwart met/zonder puntjes op de 'i' & botsend tegen
pispaaltjes, pilaarheiligen, dikkopjes &
door dik & dun gaanden.
We remember:
wij herinneren ons van alles & nog wat.
Maar de vraagt blijft waar al dat 'weten' vandaan komt & waar het heen zal gaan [zou kunnen] leiden?
Naar dezelfde of totaal andere wegen?
{ON}begrijpelijk, mysterieus,
'normaal'
...
