hot cockles hard fists tender skin: blood. sweat &

We
ontwerpen ons
bestaan zelf met
behulp van anderen.
Dat hangt af van de spelletjes die we gespeeld
hebben. De spelletjes begonnen bij onze verre
[& allerverste] voorouders
& eindigen meestal
met onze
dood?!

Wie heeft ons geslagen en wie hebben wij geslagen: wat is ons aangedaan en wat doen wij anderen aan?

We dragen 'bewijzen' aan, stellen vragen, krijgen wel of geen antwoorden: raken nooit meer uitgevraagd!

Geheel bevredigende antwoorden bestaan niet. Maar het vragen stellen maakt de kern uit van ons leven.

De euangelies
noemen de wrede grappenmakerij
van de bewakers van Yesjoea slechts als een terzijde,
zodat we maar weinig weten over het spel [Lucky Luke, 'n gevoelig lezer van zijn bron[nen],
meende dat de omschrijving van de bespotting in de gevangenis te beknopt was &
voegde er daarom dan ook nog de volgende opmerking aan toe:
"EN ZE RIEPEN NOG ALLERLEI ANDERE GROFHEDEN TEGEN HEM"

Yehosjoea schijnt niet mee te hebben willen doen
door de verplichte antwoorden te geven op de herhaalde vraag wie hem geslagen had
en bedierf daarmee de pret voor die
'woeste heidense
knapen' ...

Het zou belangrijker zijn om te weten in hoeverre die mannen het spel aanpasten aan de persoon van Y.

Met andere woorden: werd deze vraag
'PROFETEER, wie heeft u geslagen?"
ingegeven door de profetische opdracht van Yesjoe of werden ook andere gevangenen
op deze manier bejegend?

Het antwoord op deze vraag
hangt ervan af of het Hebreeuwse werkwoord 'profeteren' ook in de bredere
betekenis van 'raden' kan zijn gebruikt. Dat schijnt mogelijk te zijn [er staan drie passages
in de Babylonische Talmoed waarin de woorden
DIVREI NEVIE'OET
{'woorden van profetie'} op een minachtende manier gebruikt worden of meer als "puur giswerk"],
maar gegeven onze beperkte kennis kunnen we de vraag niet
met een definitief 'ja' beantwoorden.

Hoe
dan ook,
in dit onderhavige
geval was dit spel vooral bedoeld voor het vernederen
van die merkwaardige profeet
uit Galilea.

Tot dusver
heb ik nog geen enkele theologische commentator gevonden
die durfde suggereren dat wat hij in de euangelies leest, ook nu nog bij hem in de buurt te zien is,
maar schrijvers over kinderspelletjes hebben de scene goed geinterpreteerd en dragen gegevens aan waaruit duidelijk blijkt dat het spel al in de grijze Oudheid bestond,
waarschijnlijk al vele eeuwen
VOOR de tijd waarin
Yehosjoea leefde.

Zij beschrijven dit spel onder de naam
'strelen van de baby',
maar het heeft ook andere namen en er bestaan [en bestonden]
dan ook verschillende variaties van.

Dat gaat meestal ook op voor al die andere spelletjes die mensen blijven spelen & variabel herhalen.

Het is bijna
een waarheid als een koe
dat hoe onbelangrijker een spel lijkt te zijn, hoe interessanter
de geschiedenis ervan is ... [In Engeland was het populair] tijdens in elk geval
de afgelopen drie/vier eeuwen, meestal onder de naam "Hot Cockles"
[een soort blindemanspelletje]
...

Traditioneel
werd het vooral met Kerst gespeeld;
degene die moest raden, werd geblinddoekt en moest geknield op de grond
zitten, terwijl de andere spelers hem om beurten vrij hard op zijn hoofd of rug slaan,
daarbij hopend dat ze niet aan hun klappen herkend werden!

In het oude Giekenland
heette het spel
"Kollabismos"
...

Pollux (tweede eeuw NC) zegt
dat een speler zijn ogen bedekte met de [gestrekte] handpalmen,
en dat een ander hem dan sloeg en hem vroeg [zoals de kinderen dat nu nog doen in Darlington]
vast te stellen met welke hand de klap gegeven was {Onomasticon}.

Het lijkt dan ook waarschijnlijk dat dit een bekend tijdverdrijf was
voor de mannen die Yehosjoea bewaakten,
toen zij hem blinddoekten, hem met
de palm van hun hand
sloegen en zeiden:
'PROFETEER NU EENS
VOOR ONS, MESSIAS:
WIE WAS HET DIE JE
NU GESLAGEN
HEEFT?'


{Zie ook Marc 14:65; Luke 22:64 & Matai 26:67-68}!

Het spel
kan toen ook al heel oud zijn geweest:
een van de afbeeldingen op de muren van de graftombe bij Beni Hassan,
uit circa 2000 VC, toont een speler die op z'n knieen ligt met twee anderen die voor hem onzichtbaar
zijn en met hun vuisten op zijn rug slaan of doen alsof ze slaan [lichamelijk/geestelijk 'masseren']!

Het is moeilijk te bedenken wat voor spel ze precies aan het doen zijn als het niet zoiets is
als "Kollabismos" of 'strelen
van de baby'
...

Leven
en dood
van Yehosjoea zijn
juist door al die menselijke concreetheid ervan paradigmatisch.

Tijdens zijn lijden werd hij bespot en vernederd in woord en daad
in minstens twee onmenselijke en groteske spelletjes. Machismo is van alle tijden?!

De eerste keer in zijn laatste nacht, in het huis van de hogepriester, toen de mannen die hem bewaakten
probeerden om hem te dwingen voor profeet te spelen. De tweede keer was de volgende dag,
toen Romiense soldaten hem tot koning uitriepen. Het is duidelijk geworden
dat het in het eerste incident om een toen al oud en zeer bekend
spel ging. Vanwege de wrede kant eraan
past dit spel dan 't best in de omgeving
van de gevangenis, maar
het is ook tot op
heden een spel
voor kinderen
...

De
ontdekking van
de wereldse achtergrond
van deze episode is nuttig, niet alleen maar
voor wetenschappelijk onderzoek maar, zo lijkt 't ons toe,
ook voor het versterken van het geloof. De resultaten van ons onderzoek
hebben echter verder reikende gevolgen. We hebben meer bewijzen gevonden
voor de grote waarde van het euangelium van Lucky Luke, en ik hoop dan ook zo nu en dan
te hebben laten zien dat er in werkelijkheid geen nachtelijke bijeenkomst in het huis van de hogepriester
heeft plaatsgevonden. De juiste opeenvolging van gebeurtenissen, vanaf de arrestatie van Yesjoea
tot aan zijn uitlevering aan de Romeinen, is overgeleverd in Lucas op z'n illustratiefst?!

Anyway, al die euangelisten hebben hun versies ['guesses']
van 't euangelium knap
ingedeeld.

Vrijwel
elke perikoop
en ieder logion heeft
z'n eigen tamelijke goed beredeneerde
plaats en z'n paradismatische karakter: het is niet zo
dat deze 'gestrengheid' ijn zo'n plan elke historiciteit gewoonweg uitsluit.
Marcus en de anderen brengen 'slechts' geschiedenis gefilterd door gelovige beschouwingen?

De meningen blijven verschillen van begin tot eind, en over wat er allemaal tussenin blijkt te zitten!

Yochanen {18:22-23} gaf een andere interpretatie van 'het spel',
kennelijk onder invloed van Handelingen 23:2-4?!

Daar is de hogepriester Ananias {Chananyah},
terwijl de hogepriester in
Yochanan de naam
Annas {Chanan}
heeft.


Kortom:
de namen,
achtergronden, gebeurtenissen, bedoelingen
& variabele uitleggingen hebben het vooral over geboorte en
dood, en wat daar allemaal tussenin zit aan menselijke
en onmenselijke 'spelletjes' en 'vreemde'
gedragingen zowel van toen
& daar als
nu en
hier
...