hoe sterk is die eenzame fietser?
Ik geloof het wel.
Laat iedereen maar geloven wattie wil
over god, medicijnen, toppopgedoe,
kleding, ouders, school, werk, dieren, politici enzo.
Mensen [ook mydimensen] geloven nu eenmaal wel of niet
zus & zo in deze of gene goden & godinnen, medici, politici of wat dan ook,
dus geef je meningen & ervaringen maar & reageer op elkaar: dat is myDi!
Ik duik ondertussen nog maar even terug naar de tijd
toen ik er nog net niet was &
wat me blijft boeien ...
Je
had toen
dus Dolle Dinsdag
& 't drama van Putten:
iedereen heeft daar wel ooit
iets van gehoord net als over
Anne Frank in het Achterhuis,
Prins Bernhard & z'n familie,
NSB-ers & SS-ers, fascisten
& nazi's?
In
grote lijnen
kan iedereen wel
zo ongeveer weten
wat er gebeurde i/d eerste & tweede wereldoorlog.
Net zo goed als je in 't nieuws hoort over Irak & Saddamn, Afghanisten & de Russen & Amerikanen?
Maar mij gaat het achteraf gezien meer om de details: de kleine bijzonderheden die het een & ander
wat beter illustreren ~ hoe mensen zich wel of niet gedroegen als pro & contra of ergens daar tussenin.
Het laatste stukje legpuzzel van 'die tijd' tussen september & december '44 is wat me nog 't meest aanspreekt & bleef tot nu toe
ook erg onduidelijk.
Nu dus
't vervolg op 't voorgaande.
Berend Dijkman,
bekend onder de schuilnaam Piet van de Veluwe
werd in de nacht van 14 op 15 november '44 in Ermelo door de SD gearresteerd.
Hij was politieman, een jonge kerel [geboren in 1904 te Assen] en hij beschikte ~
zoals in die oorlog bleek ~
over veel durf.
Vanaf
het begin
van de bezetting
deed hij alles om de Duitse regels te saboteren.
Hij stond oogluikend toe dat er clandestien werd geslacht
als het vlees voor normale prijzen
werd verkocht.
Samen
met een
van zijn broers,
Townsend, die controleur v/d CCD
{de Crisis Controle Dienst} was, werd door hem overal waar de dorsmachine werkte
zoveel mogelijk graan aan inlevering
bij bezettingsinstanties
onttrokken.
Hij
werd door
de Duitsers gearresteerd
en verbleef 21 maanden in Duitse concentratiekampen
en toen hij in Ermelo, bij bakker Drost [een broer van mijn vader werkte daar ook in die tijd als twintiger],
terugkwam, wijdde hij zich volledig
aan het verzetswerk.
Dijkman
was dus moedig &
'n prettig kameraad waardoor iedereen graag met hem samenwerkte.
Al gauw was hij ~ onder de schuilnaam Piet v/d Veluwe ~
de ziel v/h verzet
op de Veluwe?
Onder zijn leiding
werden dan ook van Hattem tot a/d Rijn nieuwe verzetsgroepen gevormd.
Hij miste echter de scholing om aan het hoofd van zo'n grote organisatie te staan.
Hij had de bekwaamheid om als strijder & aanvoerder op te treden, maar vond het moeilijk om als bevel-hebber anderen de opdrachten te laten uitvoeren. Hoewel hij goede medewerkers had
werd het geheel te groot en noodgedwongen ging Berend ertoe over
het oostelijk deel van het gebied in handen te geven
van "Piet van Arnhem"
{Ir. P.C. Kruijf}!
Op 14 november '44
was er bij Drost een belangrijke vergadering
waar onder andere aanwezig waren Joop Balk, Dr. Bluemcke, Peter van Scherpenzeel, Begeman e.a.:
voor deze vergadering was het gehele, zeer omvangrijke archief uit de schuilplaats {'n bijgebouwtje v/h Bosbad Ermelo} gehaald & tegen alle veiligheidsvoorschriften in werd het na afloop niet naar die schuilplaats teruggebracht
omdat het stortregende.
Daardoor viel het
bij die al eerder vermelde overval van die nacht
in handen van de SD met alle desas-treuze gevolgen voor het Veluwse verzet.
Onder andere Berend Dijkman, Henk Drost, Begeman & mevrouw Drost werden meegenomen naar Apel-doorn en de bakkerij werd in brand gestoken. Dijkman werd direct bij aankomst in de Willem III-kazerne in een afzonderlijke cel opgesloten. Na de bevrijding verklaarde de SD-er Thonon in niet-officiele verhoor-verslagen van waarschijnlijk de POD {Politieke Opsporings Dienst} over Berend:
"Hij is niet mishandeld en genoot een zeer goede behandeling & aangezien zijn papieren gevonden waren heeft hij alles verteld en werd hem door Verhulsdonk beloofd dat hij niet gefusilleerd zou worden!"
Verhulsdonk zei bij zijn verhoor
dat hij in het archief van Piet van de Veluw een berisping heeft gevonden
aan Dijkman, gegeven door de hogere verzetsleiding, omdat hij nog steeds zijn bunker op Drie
niet had betrokken. [Deze aantekeing was aanleiding voor de overval op woensdagmiddag 13 december '44!]
Tevens verklaart Verhulsdonk
dat Dijkman door de SD steeds zeer goed is behandeld en ook zegt hij:
"Dijkman vertelde vlot en veel!"
Thonon verklaart:
"Dierikx, Tonseul en ik zijn toen met Piet [v/d Veluwe] naar Ermelo gereden en in het bos
heeft hij ons een ondergrondse bunker aangewezen."
In het boek "Putten,
de razzia en de herinnering" zegt de schrijfster:
"Op 13/12/'44 wees Dijkman de SD de plaats aan van de ondergrondse bunker in Drie."
Bij de herbegrafenis van Berend Dijkman in Leeuwarden vanuit zijn ouderlijk huis door collega's uit het verzet, zegt een van deze verzetsstrijders in de grafrede:
"Een goed Vaderlander, een moedig mens wiens naam in de annalen van de verzetsgeschiedenis van Nederland zeker niet mag ontbreken. Hij verrichtte voor de bevrijding van ons Vaderland baanbrekend werk. Dat hij moge rusten in Vrede!"
Uit de vele bronnen
komt dan ook naar voren dat deze Berend Dijkman gedurende deze oorlog een gedreven, onverschrokken en bekwaam verzetsman is geweest. Na zijn arrestatie op 14/15 november '44
heeft hij ~ mogelijk met de wetenschap dat door de vondst van het verzetsarchief al veel bekend was ~ en mogelijk om zijn eigen leven te redden ~,
waarschijnlijk bepaalde slinkse
afspraken gemaakt.
De verklaring van de SD-er Thonon
dat de SD bij monde van Verhulsdonk heeft toegezegd hem niet te zullen fusilleren, wijst ook in die richting? Misschien ook heeft hij er ondanks alles nog op gespeculeerd dat velen al waren verkast in de tussentijd naar andere onderkomens? Bijna had hij de einstreep [de bevrijding] gehaald.
Helaas sneuvelde hij net voor die bereikt was. Tot enkele weken voor die bevrijding
verbleef hij in de Willem III-kazerne te Apeldoorn waarna hij
met andere gevangenen door de SD werd weggevoerd
richting Duitsland. Op 29 maart '45 werden
de gevangenen, waaronder Dijkman,
bij Wierden door de SD met
'n nekschot
vermoord.
Terugblikkend
op dit "onderzoek"
[en alle gebeurtenissen sinds die tijd]
ben ik me blijven verwonderen over dat soort van bizarre samenloop van omstandigheden
tijdens die overval op bakkerij Drost,
die zoveel verzetsmensen
noodlottig werd.
De overval bij Oldenaller
die de directe aanleiding was voor de razzia in Putten,
de brandstichting in vele huizen daarna en het feit dat de meeste burgergedeporteerden
[vele honderden van alle leeftijden] stierven aan de omstandigheden in de Duitse kampen,
was te wijten aan deze ondoordachte en slecht uitgevoerde overval op bevel van hogerhand {het opperbevel der Binnenlandse Strijdkrachten} met diverse redenen
in dat beruchte achterhoofd
t.a.v. de gang van zaken
na de oorlog.
Van
voor de aanvang
van de tweede wereldoorlog af aan
hebben bepaalde grootmachten hun spel gespeeld
met achteloze burgers van alle leeftijden en achtergronden
en dat soort van "Englandspiel" e.d. is zowel tijdens als na de oorlog voortgezet in diverse 'koude oorlogen' over de hele aardbol in Korea, Vietnam, Congo, Indonesia, Molukken,
Papoea Nieuw Guinea, Suriname, Chile, Argentina, Brasilia,
Hongarije, Roemenia, Polen, Turkije,
Iran & Irak e.d.
aan toe!
"Hoe
sterk is
de eenzame
fietser?"
Laat iedereen maar geloven wattie wil
over god, medicijnen, toppopgedoe,
kleding, ouders, school, werk, dieren, politici enzo.
Mensen [ook mydimensen] geloven nu eenmaal wel of niet
zus & zo in deze of gene goden & godinnen, medici, politici of wat dan ook,
dus geef je meningen & ervaringen maar & reageer op elkaar: dat is myDi!
Ik duik ondertussen nog maar even terug naar de tijd
toen ik er nog net niet was &
wat me blijft boeien ...
Je
had toen
dus Dolle Dinsdag
& 't drama van Putten:
iedereen heeft daar wel ooit
iets van gehoord net als over
Anne Frank in het Achterhuis,
Prins Bernhard & z'n familie,
NSB-ers & SS-ers, fascisten
& nazi's?
In
grote lijnen
kan iedereen wel
zo ongeveer weten
wat er gebeurde i/d eerste & tweede wereldoorlog.
Net zo goed als je in 't nieuws hoort over Irak & Saddamn, Afghanisten & de Russen & Amerikanen?
Maar mij gaat het achteraf gezien meer om de details: de kleine bijzonderheden die het een & ander
wat beter illustreren ~ hoe mensen zich wel of niet gedroegen als pro & contra of ergens daar tussenin.
Het laatste stukje legpuzzel van 'die tijd' tussen september & december '44 is wat me nog 't meest aanspreekt & bleef tot nu toe
ook erg onduidelijk.
Nu dus
't vervolg op 't voorgaande.
Berend Dijkman,
bekend onder de schuilnaam Piet van de Veluwe
werd in de nacht van 14 op 15 november '44 in Ermelo door de SD gearresteerd.
Hij was politieman, een jonge kerel [geboren in 1904 te Assen] en hij beschikte ~
zoals in die oorlog bleek ~
over veel durf.
Vanaf
het begin
van de bezetting
deed hij alles om de Duitse regels te saboteren.
Hij stond oogluikend toe dat er clandestien werd geslacht
als het vlees voor normale prijzen
werd verkocht.
Samen
met een
van zijn broers,
Townsend, die controleur v/d CCD
{de Crisis Controle Dienst} was, werd door hem overal waar de dorsmachine werkte
zoveel mogelijk graan aan inlevering
bij bezettingsinstanties
onttrokken.
Hij
werd door
de Duitsers gearresteerd
en verbleef 21 maanden in Duitse concentratiekampen
en toen hij in Ermelo, bij bakker Drost [een broer van mijn vader werkte daar ook in die tijd als twintiger],
terugkwam, wijdde hij zich volledig
aan het verzetswerk.
Dijkman
was dus moedig &
'n prettig kameraad waardoor iedereen graag met hem samenwerkte.
Al gauw was hij ~ onder de schuilnaam Piet v/d Veluwe ~
de ziel v/h verzet
op de Veluwe?
Onder zijn leiding
werden dan ook van Hattem tot a/d Rijn nieuwe verzetsgroepen gevormd.
Hij miste echter de scholing om aan het hoofd van zo'n grote organisatie te staan.
Hij had de bekwaamheid om als strijder & aanvoerder op te treden, maar vond het moeilijk om als bevel-hebber anderen de opdrachten te laten uitvoeren. Hoewel hij goede medewerkers had
werd het geheel te groot en noodgedwongen ging Berend ertoe over
het oostelijk deel van het gebied in handen te geven
van "Piet van Arnhem"
{Ir. P.C. Kruijf}!
Op 14 november '44
was er bij Drost een belangrijke vergadering
waar onder andere aanwezig waren Joop Balk, Dr. Bluemcke, Peter van Scherpenzeel, Begeman e.a.:
voor deze vergadering was het gehele, zeer omvangrijke archief uit de schuilplaats {'n bijgebouwtje v/h Bosbad Ermelo} gehaald & tegen alle veiligheidsvoorschriften in werd het na afloop niet naar die schuilplaats teruggebracht
omdat het stortregende.
Daardoor viel het
bij die al eerder vermelde overval van die nacht
in handen van de SD met alle desas-treuze gevolgen voor het Veluwse verzet.
Onder andere Berend Dijkman, Henk Drost, Begeman & mevrouw Drost werden meegenomen naar Apel-doorn en de bakkerij werd in brand gestoken. Dijkman werd direct bij aankomst in de Willem III-kazerne in een afzonderlijke cel opgesloten. Na de bevrijding verklaarde de SD-er Thonon in niet-officiele verhoor-verslagen van waarschijnlijk de POD {Politieke Opsporings Dienst} over Berend:
"Hij is niet mishandeld en genoot een zeer goede behandeling & aangezien zijn papieren gevonden waren heeft hij alles verteld en werd hem door Verhulsdonk beloofd dat hij niet gefusilleerd zou worden!"
Verhulsdonk zei bij zijn verhoor
dat hij in het archief van Piet van de Veluw een berisping heeft gevonden
aan Dijkman, gegeven door de hogere verzetsleiding, omdat hij nog steeds zijn bunker op Drie
niet had betrokken. [Deze aantekeing was aanleiding voor de overval op woensdagmiddag 13 december '44!]
Tevens verklaart Verhulsdonk
dat Dijkman door de SD steeds zeer goed is behandeld en ook zegt hij:
"Dijkman vertelde vlot en veel!"
Thonon verklaart:
"Dierikx, Tonseul en ik zijn toen met Piet [v/d Veluwe] naar Ermelo gereden en in het bos
heeft hij ons een ondergrondse bunker aangewezen."
In het boek "Putten,
de razzia en de herinnering" zegt de schrijfster:
"Op 13/12/'44 wees Dijkman de SD de plaats aan van de ondergrondse bunker in Drie."
Bij de herbegrafenis van Berend Dijkman in Leeuwarden vanuit zijn ouderlijk huis door collega's uit het verzet, zegt een van deze verzetsstrijders in de grafrede:
"Een goed Vaderlander, een moedig mens wiens naam in de annalen van de verzetsgeschiedenis van Nederland zeker niet mag ontbreken. Hij verrichtte voor de bevrijding van ons Vaderland baanbrekend werk. Dat hij moge rusten in Vrede!"
Uit de vele bronnen
komt dan ook naar voren dat deze Berend Dijkman gedurende deze oorlog een gedreven, onverschrokken en bekwaam verzetsman is geweest. Na zijn arrestatie op 14/15 november '44
heeft hij ~ mogelijk met de wetenschap dat door de vondst van het verzetsarchief al veel bekend was ~ en mogelijk om zijn eigen leven te redden ~,
waarschijnlijk bepaalde slinkse
afspraken gemaakt.
De verklaring van de SD-er Thonon
dat de SD bij monde van Verhulsdonk heeft toegezegd hem niet te zullen fusilleren, wijst ook in die richting? Misschien ook heeft hij er ondanks alles nog op gespeculeerd dat velen al waren verkast in de tussentijd naar andere onderkomens? Bijna had hij de einstreep [de bevrijding] gehaald.
Helaas sneuvelde hij net voor die bereikt was. Tot enkele weken voor die bevrijding
verbleef hij in de Willem III-kazerne te Apeldoorn waarna hij
met andere gevangenen door de SD werd weggevoerd
richting Duitsland. Op 29 maart '45 werden
de gevangenen, waaronder Dijkman,
bij Wierden door de SD met
'n nekschot
vermoord.
Terugblikkend
op dit "onderzoek"
[en alle gebeurtenissen sinds die tijd]
ben ik me blijven verwonderen over dat soort van bizarre samenloop van omstandigheden
tijdens die overval op bakkerij Drost,
die zoveel verzetsmensen
noodlottig werd.
De overval bij Oldenaller
die de directe aanleiding was voor de razzia in Putten,
de brandstichting in vele huizen daarna en het feit dat de meeste burgergedeporteerden
[vele honderden van alle leeftijden] stierven aan de omstandigheden in de Duitse kampen,
was te wijten aan deze ondoordachte en slecht uitgevoerde overval op bevel van hogerhand {het opperbevel der Binnenlandse Strijdkrachten} met diverse redenen
in dat beruchte achterhoofd
t.a.v. de gang van zaken
na de oorlog.
Van
voor de aanvang
van de tweede wereldoorlog af aan
hebben bepaalde grootmachten hun spel gespeeld
met achteloze burgers van alle leeftijden en achtergronden
en dat soort van "Englandspiel" e.d. is zowel tijdens als na de oorlog voortgezet in diverse 'koude oorlogen' over de hele aardbol in Korea, Vietnam, Congo, Indonesia, Molukken,
Papoea Nieuw Guinea, Suriname, Chile, Argentina, Brasilia,
Hongarije, Roemenia, Polen, Turkije,
Iran & Irak e.d.
aan toe!
"Hoe
sterk is
de eenzame
fietser?"
13 dec 2007 - bewerkt op 04 okt 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 14 apr 2026 In 929 BC kwam de Efraïmiet Yerobeam/Jorov’am even
- O 13 apr 2026 Door al deze maatregelen werden de gewone man & de
- O 12 apr 2026 Maar behalve de Tempel bouwde Sjlomo ook ‘n groot
- O 11 apr 2026 Allereerst moest Sjlomo de omvang van ‘t Rijk zien
- O 11 apr 2026 Omdat David nooit één van zijn zonen officieel als
- O 11 apr 2026 Minder succesvol was Dawied in zijn pogingen oude
- O 11 apr 2026 15 Dawiedewiedewieds Residentie Chevron lag nog té
- O 11 apr 2026 In ‘n beslissende slag i/d heuvels van Gilboa werd
- O 10 apr 2026 Achimelech, de Hogepriester
- O 10 apr 2026 Achterwerk vprogids: bereid je voor op een … nood-
- O 10 apr 2026 millennia eeuwen decennia zijn als sneeuw voor de
- O 10 apr 2026 Aanvankelijk gedroeg SaulSja’oel zich nog wel als
- O 09 apr 2026 De Bindende Kracht van ‘t Geloof in YaHWeH was dus
- O 09 apr 2026 Nog maar amper 3 millennia geleden was
- O 09 apr 2026 Datgene waar ‘t blijkbaar in evolutie om draait is