Het ontsnappen aan Azkaban
ka/131
Deze bewustwording v/d grenzen van onze kennis ligt ook ten grondslag aan de westerse rationele(r) traditie, waarvan Socrates
(omstreeks 469-399) één v/d beroemde grondleggers was: Socrates was ervan overtuigd dat wijsheid niet 'n kwestie was van informatie-vergaren en tot stellige conclusies komen. Tot op het allerlaatst benadrukte hij dat hij alleen maar wijs kon worden geacht omdat hij wist dat hij niets wist. Toen hij door 'n vooraanstaand Atheens politicus werd aangevallen, hield hij zich voor: "Geleerder dan hij ben ik wel, want ook al bestaat er kans dat geen van ons beiden enige deugdelijke kennis bezit, toch heb ik dìt vóór: hij verbeeldt zich wat te weten terwijl ìk, die 'het' in feite evenmin (zeker) weet, tenminste niet de pretentie heb 'het' te weten. Hierin dan toch, ook al is dat niet veel, acht ik mezelf geleerder dan hij, dat ìk me niet verbeeld te weten wat ik níet weet!" De mensen die naar Socrates kwamen dachten ge-woonlijk dat ze wisten waarover ze 't hadden, maar na 'n halfuurtje onaflatend door hem te zijn ondervraagd, kwamen ze tot de ontdek-king dat ze helemaal niets wisten over algemene principes als rechtvaardigheid of moed. Ze waren onthutst, als verbijsterde kinderen ...
De intellectuele & morele grondvesten van hun leven waren radicaal ondermijnd, & ze ervoeren 'n angstaanjagende & duizelingwekkende twijfel (APORIA)?! In de ogen van Socrates was dìt HÈT moment waarop iemand filosoof werd ~ 'begerig naar (zoon/kind) van wijsheid' ~ omdat hij/zij/het zich ervan bewust werd DÀT 'hijzijhet' onvoldoende wist & verlangde naar dieper inzicht. We zouden dáár even vurig naar op zoek gaan als 'n minnaar naar 'de geliefde'!? Op déze manier voerde de dialoog de deelnemers niet naar zékerheid, maar naar 'n schokkend besef v/d fundamentele onwetendheid v/d mens: hoe zorgvuldig, logisch & rationeel Socrates & z'n vrinden bepaalde kwesties ook (door)analyseerden, stééds ontsnàpte 'r 'iets' aan hun begrip. Tòch ontdekten 'Velen' dat de eerste schok v/d aporia naar EKSTASIS leidde, doordàt ze "'n stapje buiten" hun vroegere zelf hadden gezet.
Deze bewustwording v/d grenzen van onze kennis ligt ook ten grondslag aan de westerse rationele(r) traditie, waarvan Socrates
(omstreeks 469-399) één v/d beroemde grondleggers was: Socrates was ervan overtuigd dat wijsheid niet 'n kwestie was van informatie-vergaren en tot stellige conclusies komen. Tot op het allerlaatst benadrukte hij dat hij alleen maar wijs kon worden geacht omdat hij wist dat hij niets wist. Toen hij door 'n vooraanstaand Atheens politicus werd aangevallen, hield hij zich voor: "Geleerder dan hij ben ik wel, want ook al bestaat er kans dat geen van ons beiden enige deugdelijke kennis bezit, toch heb ik dìt vóór: hij verbeeldt zich wat te weten terwijl ìk, die 'het' in feite evenmin (zeker) weet, tenminste niet de pretentie heb 'het' te weten. Hierin dan toch, ook al is dat niet veel, acht ik mezelf geleerder dan hij, dat ìk me niet verbeeld te weten wat ik níet weet!" De mensen die naar Socrates kwamen dachten ge-woonlijk dat ze wisten waarover ze 't hadden, maar na 'n halfuurtje onaflatend door hem te zijn ondervraagd, kwamen ze tot de ontdek-king dat ze helemaal niets wisten over algemene principes als rechtvaardigheid of moed. Ze waren onthutst, als verbijsterde kinderen ...
De intellectuele & morele grondvesten van hun leven waren radicaal ondermijnd, & ze ervoeren 'n angstaanjagende & duizelingwekkende twijfel (APORIA)?! In de ogen van Socrates was dìt HÈT moment waarop iemand filosoof werd ~ 'begerig naar (zoon/kind) van wijsheid' ~ omdat hij/zij/het zich ervan bewust werd DÀT 'hijzijhet' onvoldoende wist & verlangde naar dieper inzicht. We zouden dáár even vurig naar op zoek gaan als 'n minnaar naar 'de geliefde'!? Op déze manier voerde de dialoog de deelnemers niet naar zékerheid, maar naar 'n schokkend besef v/d fundamentele onwetendheid v/d mens: hoe zorgvuldig, logisch & rationeel Socrates & z'n vrinden bepaalde kwesties ook (door)analyseerden, stééds ontsnàpte 'r 'iets' aan hun begrip. Tòch ontdekten 'Velen' dat de eerste schok v/d aporia naar EKSTASIS leidde, doordàt ze "'n stapje buiten" hun vroegere zelf hadden gezet.
01 jul 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 27 jan 2026 5044/14/1e/3e ‘WIE WAS ‘T die jou heeft geslagen?’
- O 26 jan 2026 50440/152 Samenvattend: in deze studie aangehaalde
- O 26 jan 2026 50439 Tijdens de Eerste Golf Oorlog (1990-1991)
- O 25 jan 2026 50438/12In 1991 bezweek de USSR aan nogal chaoti-
- O 25 jan 2026 50437 11 Nadat Rusland in 1917 de SOVJET-UNIE was
- O 25 jan 2026 50436151In dat soort omstandigheden zou ‘t bestaan
- O 25 jan 2026 50435/10 Dat industrialisatieproces begon in Eng-
- O 24 jan 2026 50434/9In mei ‘79 won Margaret Thatcher de Engelse
- O 24 jan 2026 50433/8Hoe ‘n Geschiedenis van ‘t eerste kwart v/d
- O 24 jan 2026 50432/7Ook ‘MAVARO’ gaat bijna altijd over machts-
- O 23 jan 2026 50431 In zulke myDi-omstandigheden zou het bestaan
- O 22 jan 2026 50430150 Joachim Jeremias in Jerusalem beweert al
- O 22 jan 2026 50429 Als kan worden aangetoond dat in de laatste
- O 22 jan 2026 50428 Als je ‘t idee verwerpt dat er ten tijde van
- O 22 jan 2026 50427149 Desondanks is ‘t verslag over de farizeï-