gukuII15b ik voelde 'n stéék in m'n hart vol van ~
MEDELIJDEN
& JALOEZIE TEGELIJK!
Ik was pas 14, maar 't drong
tóen al tot me DÓÓR hóe vreselijk
ìngewìkkeld de mens in elkaar zit?!
't Góede & 't slèchte wóónt ìn één &
hetzelfde hàrt! Ìk hàd 'n Kìnd 't Léven
GERÈD, maar ik gùnde hèt zíjn moeder níet?
De vrouw liep wèg mèt míjn kleine Mouses ìn haar
àrmen en ik kon díe aanblik nauwelijks verdragen: ik
ríep haar terug: "Hóe HÉÉT je?" vroeg ik toen ze opnieuw
Vóór me stond!? Ik zàg mèt wrééd plezier de àngst in haar
ógen: zíj wìst dàt ìk háár kìnd òp èlk wìllekeurig momènt VÀN
háár àfpàkken kòn èn ìk wìlde dât besèf brànden ìn haar hart; ìk
kéék hóóghàrtig òp háár néér! 'Yochèvèt,' flúisterde ze. 'Ik heet Yochèvèt!'
Ik ZWÉÉG òm de stìlte z'n wrede werk te laten doen. "Góed Yochèvèt," zei ik tenslotte:
"als je begrijpt dàt je van nú af aan de Slavìn bent van Thermutis, prinses van AeGYPTe, kùn je GÁÁN!"
Ik draaide me onmiddellijk òm
zodat ìk degene was die van haar wèglìep & nìet àndersòm. Ik ontbood de eigenaren
van Yochèvèt, heer Sjoe èn diens vrouw Nephtys, in 't Paleis: ze waren opmerkelijk jong èn mooi,
èn al even Jong èn Mooi was hun geest; ze stemden ìn met de taak die ik Yochèvèt nu had opgelegd
voortaan, èn waren zèlfs bereid om háár aan míj úit te lenen
wanneer ik de tijd rijp vond om haar èn Mouses i/h Paleis
òp te nemen, maar voegden er iets aan tóe:
"Yochèvèt is òns díerbaar," zei Nephtys
"we verwachten dat zij
goed behandeld
wordt"
~~~~
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende