guku90b ik zag dat het uitspansel afgedekt werd ~~


MET EEN
ROETZWARTE PLAAT
WAARDOOR DE JUWELEN VAN NOET
ONZICHTBAAR WERDEN: HET LICHT DAT ERDOORHEENSCHEEN
VERLICHTTE ZELFS M'N HANDEN NIET WANNEER IK ZE VLAK VOOR MIJN OGEN HIELD!

Ik hoorde mensen òm me heen, maar ik zàg ze níet!! Iemand botste tegen me op & zei: "HET ÌS ZÓVÈR!"

"Hèt zijn wolken!" zei ik! "De Zòn is op, maar hij gaat schuil!" Niemand reageerde, want niemand wìst wat hij zàg & ìk óók níet!!!

Van een bewolkte licht keek ik niet op, maar een lucht als déze had ik nog nooit eerder gezien?! Egaal zwàrt was hij en er kwam geen enkele druppel regen uit! Er waaide 'n stevige wind, maar de wolken bewogen niet, een vlaag zànd sloeg me in mijn gezicht dus ik begreep dat de lucht verzadigd was van dàmp, stòf èn zànd ~ de lùcht was lòmp! Waarschijnlijk wàs de Dàg al aangebroken,
maar nìemand wìst het zéker, want de TÍJD viel nu nergens meer aan te méten? Het vage licht in de verte verplaatste zich
níet èn blééf nu zichzelf gelíjk! Ik weet niet HOE LANG wij zwijgend naar de duisternis gekeken hebben, maar tenslotte
gaven we het òp & trokken we ons terug in onze huisjes & ontstaken er de olielampen! Tóen zàg ik dat verschillende
mensen heel zwáár ademden, hun bòrst zwoegde als een blaasbalg! 'n Zúigeling lip rood aan, toen paars, tóen
zwàrt, en stíerf in de armen van z'n jammerende moeder! We keken ernaar, verstijfd van schrik, want tegen
déél RÀMP wàs geen remedie, het énige wàt we kònden was WÀCHTEN op het moment
waarop de ZÒN òns verlòssen zou? De lùcht stònk naar zwável:
ik zag dat m'n kleding & m'n háár
vòl met róet & às zaten,
alsof ik té dìcht
bij 'n wàlmende
vúúrhaard
gezeten had?!
Ìk had er
geen verklaring voor, maar ik drùkte
'n dóek tegen m'n mond
omdat ik begreep dat
de lücht vòl
met gìf
zat.
20 mrt 2015 - bewerkt op 22 mrt 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende