DAT ALLES
brengt mij weer terug
bij de mydibijbel & -bijbelbeschouwingen.
De bijbelse voorstellingen deugen niet, HOE kwamen de kerkvaders
[en na hen al die andere christelijke en anderssoortige theologen & 'filosofen'] er toe,
om die voorstellingen aan een 'opknapbeurt'
te onderwerpen?
WAAROM
schrapten ze de bijbel niet?
Ik denk dat ze dat laatste niet
over hun hart konden verkrijgen - dat is trouwens wel zeker -
omdat ze bij bijbel [en/of HUN 'mydi] aan 'geopenbaarde waarheid'
omtrent G D, mens en wereld [en zichzelf] hebben gedacht:
DAT was precies wat 'de bijbel' [en HUN interpretatie van 'de werkelijkheid'] voorstelde,
en nog voorstelt voor talloze christenen & 'andersdenkenden':
'geautoriseerde vaststaande info', van "Boven"
geautoriseerde 'fanatieke' informatie
over 'g d, mens en
wereld' ...
Aan de wortel
van alle ellende [fanatisme EN
oppervlakkigheid] die het christendom over zich heeft afgeroepen
ligt een bijbel- en/of wereldbeschouwing [of het gebrek
daaraan]!
Want van huis uit
spreekt de bijbel [net als wij in principe],
net als elk ander religieus of levensbeschouwelijk geschrift uit het verleden, mythische taal,
taal van de verbeelding, die onder woorden brengt HOE mensen vroeger
'hun wereld zagen' ...
Maar in zijn gang door de tijd
komt de bijbelse verbeelding in allerlei andere culturen terecht.
VERBEELDING is een plaatje, maar wat heb je aan plaatjes, zegt de Grieks-hellenistische cultuur,
plaatsjes kijken is wat anders
dan 'begrijpen'?
ZO komen
de bijbelse voorstellingen
in de wereld van het begrip terecht,
die - allicht - OOK wel met plaatjes [voorstellingen] wil werken,
maar dan NIET plaatjes als specimen van vrije verbeelding van gevoelens,
maar plaatjes als afbeeldingen, primitief van aard, AL te primitief {G D die een hapje eet,
dat kan natuurlijk niet}, maar niettemin aanduidingen van realiteiten,
toestanden, wezens, 'standen van zaken',
gebeurtenissen!
Wij zijn in de loop van de eeuwen
er al helemaal aan gewend geraakt dat de bijbel,
en al helemaal de christelijke leer en de mening over ons eigen kurkdroge bestaan,
het heeft over 'standen van zaken' en gebeurtenissen.
Maar die idee heeft haar wortels in een cultuuromslag, de omslag van primitieve beelvorming
naar 'intellectueel begrip', van mythische voorstellingen naar kerkelijke leer,
ideologie & 'wetshandhaving' ...
NAVENANT verandert geloven,
of liever, aan de hand van de opkomst van het woord 'geloven'
kun je zien dat de verbeelding wordt afgelost door fanatiek vaststaande
[of hardgrondig betwijfelde]
'standen van zaken'.
De standen van zaken die in de bijbel staan,
bergen voor het verstand onbegrijpelijke dingen in zich,
maar omdat ze in de bijbel staan MOET je ze haast wel voor WAAR houden!
ZO wordt geloven 'voor waar houden'.
In de tijd
van de mythe
VIEL er niets 'voor waar te houden',
de wereld is daar 'onder woorden gebracht', ver-beeld, zoals de gemeenschap haar ervaart.
Pas als de ver-beelding VERWIJZING wordt naar wezens en standen van zaken
komt de EIS op dat je 'voor waar
moet houden'.
Waarover
straks of later
misschien nog wel wat meer:
de regen is even gestopt en de zon lijkt door te breken,
dus dan eerst maar even boodschappen doen
nu het nog droog
is.