for strangers in strange lands 'waiting is ...'
Al die talloze mydiertjes verschillen net zoveel van elkaar als een willekeurige verzameling veldbloemen, kruiden, planten, bomen, dieren & andere levende wezens. Toegegeven: we zien er allemaal uit als mensen, spreken een bepaalde taal, dragen meestal kleding & gebruiken een bepaalde woordenschat om uit te drukken wat we voelen, denken, doen & laten. Maar als het eropaankomt dan zijn we net zo anders als hop is van bv. hennep, oostindische kers van kamperfoelie, eiken van naaldbomen, muizen van ratten, katten van honden & spinnen van uilen & dolfijnen ...
Zo ook met religies, filosofietjes, ideologietjes, artistieke voorkeur & afkeer, smaken & uitdossingen, kleding & naaktheid van 'g d', geest, ziel, atheïsme, agnosticisme, goedgelovigheid & zogenaamde 'ongelovigheid'. Wat bedoelt men met liefde, aandacht, intentie, woordkeus & expressie?
Kortom: illusies te over & Gezichtshoeken in Overvloed! 'n Geordende chaos van afmeting, inhoud, doel & ogenschijnlijke doellloosheid ...
Strange ... Stranger ... Strangest ... Alsof het net zo goed allemaal hallucinaties zouden kunnen zijn in hunverwarrende veelheid van indrukken.
Waiting is ... Dat las ik vor het eerst in Yeroesjalayiem ergens in '69, dus zo'n veertig jaar geleden. In Katamon Tet ~ on THE outskirts ...
[]Bejaardenbedtijd.






Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende