even opstaan & weer gaan liggen: alles op z'n tijd
De oeroude Dinah belde dat ze pijn in haar arm had de laatste dagen maar de dokter kon niets bijzonders vinden & zou nog terug komen. Ze is 81 geworden een week geleden en was 16 toen
ze mijn vader de hei op zag fietsen op woensdagmiddag 13 december '44 een paar minuten {?} voordat de kogel hem raakte. Een half jaar later kwam ik op de wereld. Vele jaren later hoorde ik ook van 't straf-kamp Erika bij Ommen, de Sterkampen met Krishnamurti in de jaren twintig & al die andere 'connecties':
ondergedoken in A'dam, hun kennismaking & verlovingstijd, trouwen & ze zouden nu ook al beiden bijna
honderd zijn geweest als ze dat alles overleefd hadden. Achteraf gezien ben ik ook verscheiden keren aan
de dood ontsnapt tussen de Lage Landen en 'de andere kant van de wereld' met al die grenzen, mijnen-
velden, arresties & interneringen om niks in drie landen: het geeft je wel 'n extra perspectief tussen grote
lijnen & kleine details. Schooltijden, werkkringen, vervangende krijgsdienst, zwerftochten en aanverwante
ervaringen, lichamelijke & geestelijke gewaarwordingen & ontdekkingen & er dan ook nog meer over willen
weten: waarom, hoe, wat, wanneer van geschiedenis & fantasie, kunstgrepen & culturele toestanden waar
we allemaal uit voortkwamen door al die plaatsen en tijden heen ~ de onderlinge verbanden van individu
en groepsgebeuren. Alsof het leven pas echt interessant begint te worden bij het ontwaren van al die ver-bindingen & onderlinge beinvloedingen via woorden en daden, gevoelens & gedachten, 't onwaren van de
kleuren & vormen die verleden, heden [& toekomst?] doen leven alsof kruiswoord- & legpuzzles tot leven
komen & een eigen bestaan gaan leiden ondanks de missende stukjes en woorden. Ons brein heeft zo'n
verlangen naar 'heelheid', 'invulling', 'detaillering', dat we blijkbaar alles in het werk stellen om ontbreken-de deeltjes te vinden & door te gaan met uitpluizen tot we 't naadje van de kous te pakken hebben & zin
ontstaat die aanvult, aantoont, oplicht & doet ontwaren wat verborgen was. Totdat ook wij verdwijnen & er
weer anderen zijn die de draad oppakken, doorgaan met waar wij mee bezig waren & zelf 'mensworden'
...
ze mijn vader de hei op zag fietsen op woensdagmiddag 13 december '44 een paar minuten {?} voordat de kogel hem raakte. Een half jaar later kwam ik op de wereld. Vele jaren later hoorde ik ook van 't straf-kamp Erika bij Ommen, de Sterkampen met Krishnamurti in de jaren twintig & al die andere 'connecties':
ondergedoken in A'dam, hun kennismaking & verlovingstijd, trouwen & ze zouden nu ook al beiden bijna
honderd zijn geweest als ze dat alles overleefd hadden. Achteraf gezien ben ik ook verscheiden keren aan
de dood ontsnapt tussen de Lage Landen en 'de andere kant van de wereld' met al die grenzen, mijnen-
velden, arresties & interneringen om niks in drie landen: het geeft je wel 'n extra perspectief tussen grote
lijnen & kleine details. Schooltijden, werkkringen, vervangende krijgsdienst, zwerftochten en aanverwante
ervaringen, lichamelijke & geestelijke gewaarwordingen & ontdekkingen & er dan ook nog meer over willen
weten: waarom, hoe, wat, wanneer van geschiedenis & fantasie, kunstgrepen & culturele toestanden waar
we allemaal uit voortkwamen door al die plaatsen en tijden heen ~ de onderlinge verbanden van individu
en groepsgebeuren. Alsof het leven pas echt interessant begint te worden bij het ontwaren van al die ver-bindingen & onderlinge beinvloedingen via woorden en daden, gevoelens & gedachten, 't onwaren van de
kleuren & vormen die verleden, heden [& toekomst?] doen leven alsof kruiswoord- & legpuzzles tot leven
komen & een eigen bestaan gaan leiden ondanks de missende stukjes en woorden. Ons brein heeft zo'n
verlangen naar 'heelheid', 'invulling', 'detaillering', dat we blijkbaar alles in het werk stellen om ontbreken-de deeltjes te vinden & door te gaan met uitpluizen tot we 't naadje van de kous te pakken hebben & zin
ontstaat die aanvult, aantoont, oplicht & doet ontwaren wat verborgen was. Totdat ook wij verdwijnen & er
weer anderen zijn die de draad oppakken, doorgaan met waar wij mee bezig waren & zelf 'mensworden'
...
28 jan 2010
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 01 apr 2026 M. 5:27-48 Je hoorde al over scheiding & echtbreuk
- O 01 apr 2026 Yesjoea & de Wet (5:17-48) “Denk maar niet dat ik
- O 01 apr 2026 De discipelen v/d hele wereld @myDiary opgeborgen?
- O 01 apr 2026 15/5:12 Toen hij daar nu alzo die scharen mensen
- O 31 mrt 2026 Wie niet weet moet gissen: en God zei: laten we nu
- O 31 mrt 2026 11Gen. 1:11 Ongeveer Drie Miljard Jaar Geleden
- O 31 mrt 2026 10 Toch vreselijk boeiend elke dag en nacht weer ( 1 )
- O 31 mrt 2026 00:54 Di 31 mrt vanavond voor de zoveelste keer in
- O 30 mrt 2026 14 De Eerste {?} Ster Genezingen Reclame m.m.g.d.
- O 30 mrt 2026 13 Toen hij nu langs de Zee van Galilea ging, zag
- O 30 mrt 2026 12 Z’n eerste openbare optreden @ Kfar Nachoem…?
- O 30 mrt 2026 De Verzoekingen in de Woestijnen
- O 29 mrt 2026 10 Toen Yo de Doper Nu Zag, dat vele v/d farizeeën
- O 29 mrt 2026 Mat 3:1-12 In die dagen trad YOCH DE DOPER ook
- O 29 mrt 2026 Mat 19-23 Terugkeer Doop Verzoeking Roeping Irmin?