Eenvoudiger kan ik 't voorlopig ook niet maken ...

Het
grootste verschil
met vroeger toen
ik vond dat ik
'erop uit moest trekken' & nu,
is dat ik 'het wel geloof':
je moet nu eenmaal de tering
naar de nering zetten, roeien met de riemen die je hebt,
niet teveel hooi op je vork
nemen of teveel
domme dingen
doen.

In
ieder geval
zijn die meer
dan zestig jaar steeds
sneller voorbij gevlogen & moet wat 'kalmer aan
leven' met die zeven pilletjes & tabletjes
per dag, 't overgewicht
& 't fietsen,
lopen &
reizen.

Ik
ben 'n
erg gewoon &
'normaal' persoon: heb een
hekel aan overdreven uitersten,
lawaai, drukte,
haast, haat
& nijd.

Misschien
komt dat
alles omdat ik
nu eenmaal zo gegroeid
& geworden ben: het heeft helemaal geen zin
om iemand anders
te willen zijn
dan je
bent?

Blijkbaar
lukt 't
me niet [meer]
om groter, dunner, slanker &
slimmer of wijzer te worden: ik ben die ik ben,
en dat is het wel zo'n beetje
met al die
plussen &
minnen!?

Het
zal ook
wel 'n kwestie
zijn van 'geestelijk verteren'
waarmee je in aanraking bent gekomen in al die
tientallen jaren zwerven her en der, 'n minimalistisch bestaan
temidden van allerlei heel
verschillende mensen.

Wat heeft een mens
nog meer nodig dan een paar vrienden en vriendinnen,
een kleine familie, kinderen en wat zinvolle bezigheden
waar je plezier in hebt?

Vandaar ook
dat ik me erger aan al die advertenties &
reklames, die gekke m/v/k-stemmetjes die je proberen te verleiden
tot 't aanschaffen van overbodige en milieubelastende troep:
koop vooral nu meteen dit & dat
om gelukkiger te worden,
doe mee met
de zus of zo bewegingen!

In
die zin
herken ik mezelf
ook in die 18 [en meer]
'kenmerken' van JC: je kunt er
met 'n beetje goede wil de hele
wereld in herkennen van alle
plaatsen, tijden, mensen,
planten en
dieren.

Matigheid
& inzicht.

Wat wil
een mens nog meer?
Laat ieder kind worden die we in aanleg zijn
zonder anderen lastig
te vallen.

Zo zijn alle mensen
in principe 'g ds' kinderen
tussen geboorte & dood:
kom tot inkeer &
beleef 't goede.

Zo zijn we allemaal
'vissers van mensen',
[mede]helpers, [ziekte]genezers,
elkanders deelgenoten, levengevers & afscheidnemers
die ons leven beleven tussen fantasie & werkelijkheid, verbeelding & realiteit,
hope & dope: heel simpele zielen als het erop aankomt
die buiten onze wil ontstaan
en vroeger of later
weer vergaan als
de tijd rijp is
of zelfs voor
die tijd.

Ergens
daar tussenin,
dwars daar doorheen,
loopt 'n rode lijn van ons leven op aarde
die deel uitmaakt van wat volgde op die vermoedelijke oerknal
& voorafgaat aan 'n ooit
komende oer~
krimp
...