Een nieuw wondertje !

Lieve lezers!



Het is al een hele tijd geleden dat ik wat geblogd heb, kom ik nu tot besef.... in de tussentijd dat ik niet heb geschreven is er zoveel gebeurd...

vorig jaar maart kwam ik er namelijk achter dat ik 6 weken in verwachting was

Even schrikken maar he we zijn doorgegaan, mijn toenmalige vriend en ik hebben de keuze gemaakt, het kindje kwam en zouden er liefdevol voor gaan zorgen samen, Echter met 12 weken bleek helaas dat ik weinig vruchtwater had, ik ben toen emotioneel echt door een rollercoaster gegaan.... 2 weken later naar het AMC uitgebreide echo gehad, en wat bleek mijn water was bijgetrokken het kindje maakte het goed! Ik kon mijn geluk niet op en heb even flink gehuild!

Al met al heb ik een redelijke zwangerschap gehad, alleen mijn relatie leidde enorm onder deze zwangerschap, al sinds mei geen intimiteit meer gehad, jammer zeker, maar mijn lichaam en hoofd moesten er eigenlijk niet aan denken, mijn liefde raakte stukje bij beetje op.

Dit ook omdat mijn vriend geen werk had sinds februari en wij samen in de bijstand kwamen, en meneer was helaas te lui om moeite te doen voor werk zoeken...Ik baalde hier enorm van, heb hem meerdere malen gevraagd om te solliciteren dit deed hij wel is 1 malig uitgenodigd en gaf daar aan, ik vond thuis zitten ook echt geen probleem, daar hebben we een flinke ruzie om gehad, en toen was mijn liefde eigenlijk echt op....

Ik was in November uitgerekend, 10-11-2013, en kreeg in juni het nieuws dat we een zoon zouden krijgen , zo leuk voor mijn kleine meid, een broertje, hoe zou ze het vinden. Ik zal je zeggen Izabell had een geheel eigen mening, en eiste een zusje We hebben haar uitgelegd dat papa en mama hier niet voor kunnen kiezen en dat een broertje ook heel erg leuk is! Ze nam er eigenlijk vrede mee. Eenmaal aan het idee gewend hard aan de kamer gewerkt! wat was dat een klus, maar het lukte en zonder ruzie! wauw wat een mijlpaal!!!

In 11 oktober bij het gemeente huis geweest, aangigfte gedaan van ongeboren vrucht, dit bleek achteraf net op tijd, in de avond heb ik met een vriendin een meiden avond, we zitten bij de nagelstyliste, en prompt breekt mijn vruchtwater, alleen dit is een ruime maand te vroeg, enige paniek!!

Gauw het ziekenhuis gebeld en mijn vervoer die mij zou brengen, mijn vriend en mijn moeder, die schrokken net zo erg als ik zelf. Eenmaal in het ziekenhuis hadden ze niet verwacht dat ik om 05:27 beviel van een zoon genaamd Dio Indy Olly!

Hij was gezond, wel te vroeg was 44 cm en 2645gr hij werd meteen naar de couveuse gebracht, hij heeft daar in totaal 11 dagen gelegen, met uiteindelijk een nierbekkenontsteking, mijn amre ventje lag daar zo hulpeloos, mijn Borstvoeding die maar niet op gang kwam, wat is dit een helse tijd geweest. Mijn emoties gingen alle kanten op van intense liefde naar complete onmacht.



Nu inmiddels is mijn vriend bij mij weg, en ben ik weer een alleenstaande mama, maar nu van 2 prachtige kinderen en gaat het eigenlijk goed, ik heb mijn borderline onder controle met af en toe een uitschieter, maar he elke moeder heeft wel eens een slechte dag, je moet er alleen op letten dat het niet zijn weerslag heeft op de kinderen. En dat lukt mij aardig.



Lieve lezers dit was het even voor nu tot gauw!!



XXX