Dillema

Zo weet je helemaal zeker wat je wil met hem, en zo word dat door jezelf en hem compleet doorelkaar gegooid......

Heb sinds ongeveer anderhalve maand nu een soort van vriend. Ik zeg soort van vriend, omdat we allebei eigenlijk niet iets vast willen, en toch bijelkaar willen zijn. Je zou dus kunnen zeggen dat we elkaars scharrel zijn.

Nu vannacht, ik zit al een paar dagen met dit in me hoofd en gister knapte ik, maar tegelijkertijd hij ook. Hij had al helemaal een klad voor mij geschreven, om uit te leggen dat het misschien beter is om te stoppen. Nu weet ik wel dat dit zo is, maar ik wil het niet. Ik weet dat als we nu als goede vrienden door zouden gaan, ik me daar niet aan zou kunnen houden, puur omdat ik in die anderhalve maand, verliefd op hem ben geworden. Nu zei hij vannacht dat, dat ook wederzijds was............... Juist omdat ik al in mijn vorige blog van gister avond heb verteld dat ik zwanger ben, en hij dus niet de vader is, maakt het , het er alleen maar moeilijker op. Ik wil zo graag samen met hem zijn, alles met hem delen. Maar we wonen bij een goede vriend van ons, die niks weet, heel onze vriendengroep weet niks. Dat maakt het alleen maar moeilijker. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen, ik wil de stress vermijden, omdat ik zwanger ben. Maar door dit gesprek ben ik zo van slag, ik sliep pas 4 uur en was half 6 eigenlijk allang wakker, ik heb al die tijd maar een beetje liggen draaien....... Wat moet ik nou doen, met hem verder gaan en maar zien hoe het loopt, of stoppen en doorgaan als goede vrienden.........