ecce homo! [le{h}azazel]! lam leeuw/stil brullend!

Maar indienze rechtvaardig waren geweest, zoudenze Yehosjoea wel veroordeelt hebben?

Zo weet G d het licht uit de duisternisse voort te brengen: want hoe de onrechtvaardig des bloedraads meer blijkt, hoe des Heilands onschuld klaarder doorstraalt. Men zie dan den Raad des morgens vroeg op het hoogstaatlijk feest van Pascha, een vastberaamd doodvonnis vellen, en uitvoeren tegen Yesjoea,
met overtredinge van alle hunne wetten en rechten, die op feestdagen, en in den duisteren nacht, verboden halszaaken te behandelen.

Waarom overtreed de bloedraad die onverbreeklijke wetten?

In halszaaken begonnen de Rechters altijd van de onschuldiging: hebben deeze Rechters ook zo begonnen? Maar wat onschuldiging had JC van nooden, die onschuldig was? Is dit niet het eigen kenteken van den grooten Hoogenpriester, die ons betaamde?

Zie dan hoe zy JC als doodwaardig uitleiden, en in handen der Heidenen stellen.

Wat bewoog hen daar toe?

Niet het verloren recht, om doodstraffen uit te voeren, maar de vrees voor 't volk, en om door weereld-magt der Romeinen gestijft te worden. Doch waarom vrezen zy 't volk, indien JC schuldig was geweest:
wierden volgens de wet zelve, de misdaadigen niet tot op de hooge feesten bewaart, om opentlijk in 't byzijn der tallooze feestvierders gestraft te worden?

Was die vrees geen blijk van 's volks toegenegendheid tot Yesjoe?

Maar zoud het Yehosjoea begunstigt hebben, indien hy een Oproermaker, een valsch Leeraar, een G ds-lasteraar ware geweest? Dus pleit de vrees der Joodsche Overheid krachtig voor 's Heilands onschuld, en bewijst der Rechteren ongerechtigheid.

Ook had David zo veele eeuwen te voren voorzegt, dat Jooden en Heidenen in vloekgespan Mosjiach zouden doden, en aan 't vloekhout vast hechten. Waarom woeden de Heidenen, en waarom bedenken de volken ijdelheid?

De Koningen der aarde, de Romeinsche Landvoogd, die den Koning of Keizer vertoont, stellen zich op, en de Vorsten, de Joodsche Raad en Overheid, beraadslagen te zamen tegen den Heere, en tegen zijnen Gezalfden.

En wederom: honden, dat is, Heidenen, hebben my omcingelt, eene vergadering der boosdoenders, dat is, der bloedgierige en onrechtvaardige Jooden, heeft my omgeven, zy, t' zamen in vloekgespan, hebben
mijne handen en voeten doorgraven, met nagels aan 't kruishout vast geklonken, want in de kruisstraf alleen wierdeb handen en voeten doorboort.

En zo moet de grondtekst gelezen worden: niet, gelijk de Jooden willen, als 'n leeuw [chaf alef resj yoed]:
want wat zin zoud het geven: Zy hebben mijnen handen en voeten als een leeuw? Ook moest de Mosjiach
volgens den Profeet, uit het gerichte weggenomen, en ter dood veroordeelt worden van Jooden en Heidenen.

En wat verbeelde Hazazel, die in de woestijne weggezonden, en Yona, die in zee geworpen wierd, dan Yesjoea in de magt der Heidenen? Die meermaals onder 't zinbeeld van eene schorre woestijne, en onstuimige zee voorkomen.