dreaming {?} of a white christmas [!]

*

"Als de
Rook om & in je hoofd is
Verdwenen & de
Sneeuw
valt"

~*~

Als er
sneeuw valt,
dan bedekt die de grond,
planten, bomen, huizen en wegen
met een witte
deken ...

Alles
ziet er fris,
nieuw en onschuldig
uit?

Hetzelfde
heb je bij vergeving:
de wrok uit het verleden wordt opgelost,
oordelen worden vervangen
door acceptatie!

In het licht
van vergeving
zie ik mijn problemen en uitdagingen
ANDERS:
ik heb het gevoel dat ik mijn leven weer aankan,
precies zoals het
IS.

~!@!~

Als je
in pasgevallen sneeuw loopt,
dan laat je verse voetstappen
achter.

Je verstopt je
niet meer of doet niet meer alsof je
je inhoudt: je bent er dapper opuitgegaan
en iedereen kan je
volgen ...

~!@!~

Vergeving is
net zo 'verstrekkend' als die sneeuw.
Iedereen in je leven wordt erdoor geraakt.
Maar je moet wel bereid zijn om vergeving te ontvangen,
zoals ook de grond de sneeuw ontvangt.
Je moet bereid zijn om je te laten bedekken en zuiveren
door iets dat groter is
dan jij?

-

Bij elke
succesvolle relatie
wordt vergeving bij voortduring toegepast.
Zonder vergeving kan er tussen mensen geen sprake zijn
van communie - eenwording - ...
In plaats daarvan worden oude kwetsuren verergerd
door verborgen
rancune?

-

DAT
werkt niet.
Je MOET jouw negatieve gedachten en gevoelens
op z'n minst dagelijks opruimen ...
Ga niet slapen als je boos op elkaar bent!
Laat de zon niet opkomen of ondergaan zonder vrede te sluiten.
KOESTER JE RELATIES!
Wees bereid om gedachten en gevoelens die alleen maar kunnen kwetsen
en uiteendrijven te laten
varen.

-

Zoek
bij je gezamenlijk dans
naar wegen om elkaar te vinden en milder te worden
wanneer je boos en gekwetst bent ...
Ontmoet elkaar als gelijken en geef toe waar jij bang voor bent!
Laat de behoefte om gelijk te krijgen en de ander de schuld te geven
varen ...

-

Jullie hebben,
in je verlangen om bemind en gerespecteerd te worden,
allebei gelijk?

Jullie hebben het,
in je poging om de ander jouw ontevredenheid in de schoenen te schuiven,
ALLEBEI mis!

-

Een relatie
is een dans in een theater van kwetsuren.
HOE goed je ook je BEST doet om te voorkomen dat je de Ander verwondt,
hij schreeuwt het steeds uit van de pijn!
Jouw angst wordt door de zijne opgeroepen,
en vice versa?

DAT
is niemands schuld!
ZO gaan 'de dingen'
gewoon?

~

Als je
lang genoeg gedanst hebt,
dan vat je het hele drama niet meer zo persoonlijk op.
Je wordt gewoon steeds beter in het dansen,
weg van jouw narigheid,
OP WEG NAAR
JE VREUGDE!

~

Als je
DAT DOET
dan verandert de hele sfeer
op het toneel?

Er
ontstaat
een keuzemogelijkheid
die je daarvoor
niet zag?

~

Voor
sommige mensen
is het aardse bestaan een inspannende tocht
door een mist
van tranen.

Maar
zelfs voor die reizigers
zijn er ogenblikken dat de zon tevoorschijn komt
en er een regenboog aan de hemel staat,
ogenblikken waarop de pijn wegglijdt en het hart zich vult
met een onverwachte
vreugde.

Zelfs
als de dans zwaar is,
voel ik me dankbaar voor de kans eraan deel te nemen
en te leren.

~

Het leven is
in wezen vol waarde.
Het is waar dat ik me tegen mijn lessen verzet en soms zelfs weiger
om ze te leren ...

Maar
leren doe ik ze
TOCH!

Ik kom
steeds verder en hoger
en ondertussen worden mijn lichaam en mijn geest
van "GEESTKRACHT:
doordrongen.

Als ik me eenmaal
met een bepaalde manier van denken
en een bepaald lichaam vereenzelvigd heb,
dan heb ik op den duur de vrijheid om lief te hebben zonder voorwaarden,
en de liefde die ik krijg te ontvangen
zonder me nog langer te verzetten
of te verdedigen ...

~!@!~

DIT is
de aard van ons verblijf op aarde:
het is een goed verblijf en ALLEEN ZO mogen we ook de tijd nemen
om er blij mee te zijn en ervan
te genieten?

ALLEEN ZO
mogen en kunnen we onze ogen openen en de zon
door de wolken zien schijnen ...

ALLEEN ZO
mogen en kunnen we het licht zien
dat wordt teruggekaatst door de met sneeuw bedekte struiken
en de witte takken van de bomen:
een licht dat sprankelt in
alle richtingen en ons
helemaal omarmt -
zelfs al hier &
NU.



~#~