Donkere dagen waarin geen vogel meer [of al] zingt



Wat
je vasthield
in teksten is
taal van vorige
generaties.

Dat heeft
ingebouwde consequenties:
teksten kunnen zo ook lege hulzen worden
doordat de betekenis die ze ooit hadden
is verbruikt & eruit afge~ebt
weggelekt.

Ze
zijn nog
dezelfde als voorheen,
maar vinden geen echte weerklank meer
bij de mensen die nu leven & sterven: ze resoneren niet meer & daarom noemen we ze
'verlaten teksten'. Het is als het ware bij wijze van spreken en schrijven, doorvertellen en overdrukken
net als met sommige planten- en dierensoorten, die nog wel 'bestaan', maar die aan 't uitsterven bezig lijken te zijn omdat ze zich niet hebben kunnen aanpassen aan veranderende milieuomstandigheden, verhitting, verkilling, verwoesting & 'no future'? Tot die verlaten teksten behoort ook de kerk- &
partijleer, integraal 'n verlaten tekst op sterven na dood!
Intentie telt, maar
de verwoording
faalt.

Zonder
verder nog
ophef of vertier
heeft die verlating plaatsgehad,
en is daarmee ook die leer van wat bepalend was
voor het leven van alledag afgezakt naar wat er eigenlijk
totaal niet meer toe doet. 'n Haast onmerkbaar proces, maar soms nog wel
traceerbaar: aan kerkverlating & partijopheffing is tekstverlating
voorafgegaan & wat nog schalt is loos
geschetter & getetter.

Kleine correctie:
niet alle gelovigen, aanhangers &
volgelingen hebben al die religieuze & politieke
teksten onnaspeurbaar begraven, want er
zijn er nog genoeg die het wereldbeeld
van de christelijke [en/of linkse] kerk
getrouw blijven volgen. Anderen
kunnen geen afstand doen
van het 'wij' dat ermee
gegeven is & zij
zouden zich
volkomen
verlaten voelen
als ze buiten de kerk [partij]
of haar taal stapten en zo zijn er
nog wel meer redenen te bedenken waarom
mensen kerk- & partij~
leer nog niet
los kunnen
laten.


Nog een kleine correctie:
niet alles komt even gemakkelijk terecht
bij wat er niet toe doet.


Denk nog
maar eens aan de hemel
en het hiernamaals, teksten die tot de dag van vandaag hoge ogen
blijven gooien net als de heilsstaat of 't ene of andere utopia
dat zich heeft vastgezet
in onze genen?


De fantasie
heeft hier vrij spel,
want alles immers wat over de dood
en de doden werd gezegd stamt van de levenden,
en die komen meestal niet zo bar veel verder
dan 'n grafzerk of iets
dergelijks!


Zo ging het
trouwens ook met al die beelden
& afbeeldingen van de oude
"vertrouwde God"?


De Autoriteit
en de behoefte aan grond- en
grenservaringen geven aan God 'n blijvende plaats ~
zij het nu voortaan allang niet meer zo vreselijk collectief & verplicht
als vroeger {& nu nog op enkele plaatsen barstensvol of helemaal zonder standbeelden,
veel vlagvertoon of juist
'n streng verbod
daarop}!


Je
mag vandaag
op steeds meer plaatsen,
net als bij de zorgverzekering & 't idolatrisch
financieel 'koop&weggooigedoe', zelf je eigen pretpakket
met en/of zonder God samenstellen, lippendienst
bewijzen & wat "heilige
codewoorden"
uitspreken
...


Alles
wat we
over Daarboven zeggen
komt altijd van beneden: dat weten de mensen allang
ook al is het nog niet helemaal tot iedereen doorgedrongen &
sputtert men soms nog wat
in 't wilde weg of
slijmt erop
los?

Na
deze simpele
correcties doch onmisbare
dan toch nog maar eventje de vraag
hoe dit alles 'zomaar'
kon gebeuren.

Wat
heeft mensen zo
hartgrondig vervreemd
van kerk &
'partij'?

Niets!

Ogenschijnlijk
niets, & daarmee
zeg je
alles
...

blozen

22 feb 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende