Donkere dagen waarin geen vogel meer [of al] zingt
Wat je vasthield in teksten is taal van vorige generaties.
Dat heeft ingebouwde consequenties: teksten kunnen zo ook lege hulzen worden doordat de betekenis die ze ooit hadden is verbruikt & eruit afge~ebt weggelekt.
Ze zijn nog dezelfde als voorheen, maar vinden geen echte weerklank meer bij de mensen die nu leven & sterven: ze resoneren niet meer & daarom noemen we ze 'verlaten teksten'. Het is als het ware bij wijze van spreken en schrijven, doorvertellen en overdrukken net als met sommige planten- en dierensoorten, die nog wel 'bestaan', maar die aan 't uitsterven bezig lijken te zijn omdat ze zich niet hebben kunnen aanpassen aan veranderende milieuomstandigheden, verhitting, verkilling, verwoesting & 'no future'? Tot die verlaten teksten behoort ook de kerk- & partijleer, integraal 'n verlaten tekst op sterven na dood! Intentie telt, maar de verwoording faalt.
Zonder verder nog ophef of vertier heeft die verlating plaatsgehad, en is daarmee ook die leer van wat bepalend was voor het leven van alledag afgezakt naar wat er eigenlijk totaal niet meer toe doet. 'n Haast onmerkbaar proces, maar soms nog wel traceerbaar: aan kerkverlating & partijopheffing is tekstverlating voorafgegaan & wat nog schalt is loos geschetter & getetter. Kleine correctie: niet alle gelovigen, aanhangers & volgelingen hebben al die religieuze & politieke teksten onnaspeurbaar begraven, want er zijn er nog genoeg die het wereldbeeld van de christelijke [en/of linkse] kerk getrouw blijven volgen. Anderen kunnen geen afstand doen van het 'wij' dat ermee gegeven is & zij zouden zich volkomen verlaten voelen als ze buiten de kerk [partij] of haar taal stapten en zo zijn er nog wel meer redenen te bedenken waarom mensen kerk- & partij~ leer nog niet los kunnen laten. Nog een kleine correctie: niet alles komt even gemakkelijk terecht bij wat er niet toe doet. Denk nog maar eens aan de hemel en het hiernamaals, teksten die tot de dag van vandaag hoge ogen blijven gooien net als de heilsstaat of 't ene of andere utopia dat zich heeft vastgezet in onze genen? De fantasie heeft hier vrij spel, want alles immers wat over de dood en de doden werd gezegd stamt van de levenden, en die komen meestal niet zo bar veel verder dan 'n grafzerk of iets dergelijks! Zo ging het trouwens ook met al die beelden & afbeeldingen van de oude "vertrouwde God"? De Autoriteit en de behoefte aan grond- en grenservaringen geven aan God 'n blijvende plaats ~ zij het nu voortaan allang niet meer zo vreselijk collectief & verplicht als vroeger {& nu nog op enkele plaatsen barstensvol of helemaal zonder standbeelden, veel vlagvertoon of juist 'n streng verbod daarop}! Je mag vandaag op steeds meer plaatsen, net als bij de zorgverzekering & 't idolatrisch financieel 'koop&weggooigedoe', zelf je eigen pretpakket met en/of zonder God samenstellen, lippendienst bewijzen & wat "heilige codewoorden" uitspreken ... Alles wat we over Daarboven zeggen komt altijd van beneden: dat weten de mensen allang ook al is het nog niet helemaal tot iedereen doorgedrongen & sputtert men soms nog wat in 't wilde weg of slijmt erop los? Na deze simpele correcties doch onmisbare dan toch nog maar eventje de vraag hoe dit alles 'zomaar' kon gebeuren. Wat heeft mensen zo hartgrondig vervreemd van kerk & 'partij'? Niets! Ogenschijnlijk niets, & daarmee zeg je alles ...