De zoektocht naar religie is zelf religie geworden
HK
Met de reëel bestaande religies - de grote wereldreligies zoals hindoeïsme, jodendom, christendom, islam e.d., om maar enkele te noemen - hebben dit soort exercities verder maar weinig te maken? 't KAN veel eenvoudiger! De grote religies noem ik de reëel bestaande religies OMDAT ze - onafhankelijk van wat ik er goed of niet goed aan vind - bestaan, MACHTEN zijn, MACHT hebben, MACHT uitoefenen, 'n cultuurfactor van kolossale betekenis zijn, & die rol tot op de (myDi)dag van vandaag NOG spelen (naast mode, economie, de politiek, geotechnologie, wereldwijde wapenhandel, populistische commercialisering & onderlinge interactie tussen die 'grootheden'?)!!!!
Ik moet dus niet zoeken naar wat mij de beste definitie van religie lijkt, maar naar de betekenis, 't gewicht, de ROL v/d reëel bestaande religies als ORDENING van 'n bepaalde samenleving. DIE rol kom ik op het spoor door de historische vraag te stellen HOE die religies zijn
ontstaan, HOE ze aan hun geloofsvoorstellingen kwamen, WAAR ze hun god(en) vandaan hebben gehaald etcetera. Ik kan die zoekvragen ook in EEN korte regel samenvatten: WAARDOOR zijn religies opgeroepen? Religies brengen mens & wereld 'onder woorden'! In de lange keten van evolutie duiken tenslotte wezens op die zichzelf mensen zijn gaan noemen. HOE hebben die zich weten te handhaven in deze wereld waar aanvankelijk in onze ogen kop noch staart aan zat, een wereld die hen (ons) eigenlijk nog als louter CHAOS tegemoet trad?
Er was toen oorspronkelijk ook nog niemand die hen kon vertellen wat 'wat was', niemand die ons voorschreef wat we moesten doen of juist 'niet doen' om (effectief & bevredigend) te kunnen overleven! Mensapen & aapmensen hadden 'alleen nog maar' hun instinct: dus de 'eerste (echte) mensen', onze verre, verre voorouders moesten dat ZELF (leren) bepalen. Niet zelf uitvinden, want dat zou betekenen dat dingen & gebeurtenissen hun EIGEN betekenis voor mensen meebrengen & dat je die als 't ware moet kunnen 'vinden' als je goed zoekt?
Maar DAT doen dingen & gebeurtenissen niet, mensen moeten dat ZELF doen: betekenis verlenen.
DAT deden onze verre voorouders: zij 'begonnen ermee'. HOE? Met behulp van 't ENIGE wat hen ter beschikking stond: hun verbeeldingskracht. DIE zetten ze (we) in om in de chaos van evolutionair geweld waaraan ze (we) ZELF ontsprongen & ontsproten waren, orde aan te brengen, of preciezer gezegd: om dus zo door 't verlenen van betekenis aan dingen & gebeurtenissen 'n orde a/d chaos op tenleggen, ZOVEEL dat ze (we) van hun (onze) om-geving 'n (h)erkenbaar 'bivak' konden maken & van hun (ONS) bestaan 'n LEEFBAAR leven. Na 'mogelijke welvaart' vooral 'ons welzijn' ...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende