dat ben jij ook: alleen zo: rak kach tat tvam asi!


Er
is eigenlijk
niets anders dan
afwisseling.


Niet
jij kijkt
maar het kijkt
door jou:
luister dan ook
met alles wat in je is
en stop eens een keer met denken
zodat de afstand verdwijnt tussen de waarnemer
en hetgeen waargenomen wordt.

Dan is er geen scheiding meer
tussen het eigene en het niet eigene:
dit is geen leegheid meer, maar het getuige zijn
van wat is in en
rondom ons.

Je hebt al
zoveel geaccepteerd
als jaknikker en dader of weigeraar:
die leefpatronen vormen gewoonte, tradities en
scheppen jouw eigen
gevangenis.

Als je
daardoor heenkijkt
en inzicht hebt gekregen in wat werkelijk is,
dan zul je ook zien dat al die maatschappelijke structuren berusten op conflicten,
wedijver, concurrentie en op het zich tot elke prijs meedogenloos laten gelden
in naam van "G D", een vader- of moederland,
de vrede of wat
dan ook.

Om vrij
te kunnen worden van die angst
moet je er eerst al jouw aandacht aan geven:
en zodra die angst en onzekerheid weer opkomt,
angst voor wat er allemaal gaat gebeuren, gebeurd is of weer
zal gaan gebeuren misschien, vlucht er dan niet langer meer voor weg,
probeer het niet krampachtig te veranderen, onder controle te krijgen of te onderdrukken,
maar wees er volledig, totaal,
met heel jouw aandacht bij.


Dan zul jij ook kunnen merken,
misschien wel voor het eerst in jouw hele leven,
dat er, omdat er geen vastgelegde waarnemer is,
ook geen sprake meer is
van angst.


EEN
van onze typische misvattingen
is dat wij soms denken dat er werkelijk zoiets bestaat als het onbewuste:
iets zeer diepgewortelds, dat ons op allerlei duistere manieren angst zal bezorgen
en dat ons maakt tot slachtoffers en daden van onze eigen
hersenspoelingen en zich herhalende
automatismen.

Het gaat
ons dus om begrip:
alle bewustzijn heeft eigen beperkingen,
maar als jij het beperkte onbewuste ook achter je wilt laten,
als je afscheid wilt nemen van het geconditioneerde,
dan heeft het geen zin meer om het te splitsen in
'het bewuste' en 'het
onbewuste'?

Er is
in werkelijkheid
maar EEN terrein: dat van het bewustworden,
en als je ieder moment volkomen aandachtig bent,
dan zul je ook zowel het onbewuste als het beperkte bewustzijn
van tafel kunnen vegen.

Aandacht
is niet aan te kweken:
er bestaat geen methode, geen systeem, er bestaan geen oefeningen,
waardoor je aandacht
kunt krijgen ...

Want
als jij ook
een methode volgt om aandachtig te worden,
dan blijkt daaruit dat jij jouw onoplettendheid koestert: waar het jou dan om gaat
is aandacht kweken door [alweer]
onoplettend te zijn!

Als
je een
bepaald systeem volgt,
een methode of een cursus, wat doe je dan?
Je kweekt als het ware heel werktuiglijk bepaalde gewoonten aan,
je herhaalt bepaalde activiteiten, iets wat de geest
alleen nog maar verder afstompt
en niet meer
scherpt.

Terwijl je,
als je zelfs maar even helemaal echt aandachtig bent,
je zult zien dat die kortstondige totale aandacht
datgene wat jou angst inboezemde,
wegvaagt ...


In
DIE aandacht
is er niet meer een waarnemer
en ook niet meer iets dat waargenomen wordt:
de waarnemer IS dan het waargenomene,
en om dat goed in te kunnen zien moet jij je kunnen verdiepen
in dat hele probleem van zogenaamde
ruimte en
tijd.

Het
probleem
is dan dus ook meestal de moeilijkheid
dat we allemaal zo zwaar geconditioneerd zijn dat we bijna nooit goed kunnen kijken:
nooit de echte vragen stellen, nooit ergens vraagtekens bij plaatsen
en nooit meer durven
twijfelen?


De meeste mensen,
als rasechte geboren muchomachobonobo's,
zijn allemaal volgelingen en jaknikkers, terwijl het er juist nu [hier] om gaat dat je niemand meer volgt!
Je kunt niet iemand volgen terwijl je in verwarring bent, want als jij in verwarring bent en dan
iemand volgt, dan volg je die ander vanuit die verwarring
en niet vanuit eigen
helderheid!

Pas
als jij
helderheid hebt,
zul je niemand ooit meer willen volgen:
want als jij vanuit jouw verwarring iemand volgt,
dan zul je alleen nog maar meer verwarring scheppen ...
Wat je dus in de eerste plaats moet doen is even inhouden en onderzoeken,
gewoon kijken en
luisteren.

Wij
zijn allen
het resultaat van ons verleden:
oneindig veel oeroude culturen en zogenaamde religieuze tradities?
Cultuur is dan wel een heel mooi woord voor alle bestaans- en levensvormen,
van de meest eenvoudige micro-organismen tot en met complete melkwegstelsels,
maar het is ook maar al te vaak volkomen en totaal misbruikt door de politici,
en door mensen die er maar heel weinig gedachten op nahouden dan wedijver of die heel erg
weinig oorspronkelijks te berde
te brengen hebben!

ZIJ
hebben
dat woord 'cultuur' dus gebruikt
om hun eigen gedachteloosheid te kunnen verbergen:
maar om een andere cultuur tot stand te kunnen brengen ~
en dat betekent groeien en bloeien: NIET meer in een statische toestand blijven! ~
en daar inzicht in te hebben, moet je echt
bij jezelf beginnen.

Wij
zijn allen
producten van culturen,
met alle daarbijbehorende tradities, al het bijgeloof, alle angsten en vrezen:
de cultuur die religie, sociale verdeeldheid en verdeeldheid in talen en begrippen omvat.
Wij maken allen deel uit van dat alles, wij zijn dat als het ware bij wijze van spreken en schrijven,
niemand staat er helemaal
los van?

Maar
zodra je beseft wat je bent
en daar al jouw aandacht aan geeft,
DAN zul je pas goed zien dat jij dit alles ook ogenblikkelijk hebt laten vallen!
Pas DAN ben je echt volledig vrij van het allesbeheersende verleden dat domineerde tot nu toe ...
Alleen als jij jouw geconditioneerdheid beseft, valt ze als vanzelf van je af.
NIET door de EEN of Andere moedwillige of gewelddadige inspanning
of interventie, niet door de EEN of Andere gewoonte of reactie,
nee, ze valt gewoon van je af omdat je er
aandacht aan geeft.

Helaas lijkt het erop
dat de meesten van ons 'gewoon' doorgaan zonder aandacht te leven?
Wij zijn nog maar zelden echt aandachtig: en als we het zijn, dan reageren we over het algemen
alleen nog maar overeenkomstig onze conditionering als heiden, 'nitwit', hindoe, jood, boeddhist, christen, moslim, socialist, communist of anarchist [or whatever] ...
En DUS reageren we zodoende vanuit de achtergrond waarin we zijn opgevoed [of juist niet]!
DAAROM veroorzaakt een dergelijke reactie alleen nog maar MEER gebondenheid,
meer geconditioneerdheid.



Maar
als ook
jij je bewust
gaat worden van jouw
conditioneringen en hersenspoelingen ~
wees je er gewoon bewust van: heb er gewoon een beetje aandacht voor ~
dan zul je zien dat jouw geest niet meer opgesplitst is in het bewuste en het onbewuste
en dat hij/zij/het NIET MEER eindeloos
doorratelt en in de
ruimte zwetst uit
verveling of
fanatisme.

Alleen
daardoor wordt
de geest uiterst
gevoelig: en alleen een
gevoelige geest kan stil zijn ~
niet een geest waartegen geweld gepleegd is, niet een geest die gemarteld is door straffen,
beheersing, aanpassing of onderwerping; zo'n geest kan nooit stil worden door herhaling
zelfs al noemt men die tot g d bidden, meditatie beoefenen of
frisser helderder sprankelender
brainwash!

Een
geest waarin
de angst regeert,
zal wat hij/zij/het ook doet,
nooit echte liefde kennen:
en zonder liefde kun je nu eenmaal geen niewe wereld opbouwen?
Zonder liefde bestaat er helemaal geen oase meer, en jij, als mens,
hebt deze sociale structuur waarin jij gevangen zit,
zelf teweeggebracht!

Om
je daarvan
los te maken ~
en we moeten ons er volledig los
van maken ~ moet je inzicht
in jezelf hebben, gewoon
jezelf waarnemen, zoals
je werkelijk
bent.


Dan
zal die
helderheid je tot
handelen leiden: dan zul
je zelf een andere manier van leven ontdekken,
een wijze van leven, die zich niet meer herhaalt, die zich niet aanpast,
die niets of niemand meer navolgt, een leven dat echt vrij is,
en dus een leven dat de deur
openzet voor iets wat
alle denken ver
achter zich
laat

24 dec 2006 - bewerkt op 18 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende