~*~
st ...
eno
'provo
mydi
stoptrein'
"stopt op bijna alle
tussenliggende
stations":
-over
religie
'train of thought' ...
[verbinden/verbanden/verbonden]
ensow ~
-
parels
voor
de zwijnen gooien &
spijkers van goud op laag water
zoeken?
-
TE
kostbaar om
te vaak
uit de kast
te halen
en toch permanent
op de achtergrond
aanwezig
en herhaaldelijk
aangehaald
-
omdat
het helpt
in het reine te komen met
v/h g d
-
HET
gaat
om meer
dan wennen,
als je je leven lang
- gelovige of buitenstaander -
niet anders hebt geleerd
dan dat het
christendom
om een wezen genaamd 'g d' gaat,
en dan uiteindelijk erachter komt
dat je eigenlijk afstand moet doen
van dat
beeld.
-
Het is
alsof je zonder het te beseffen
een wissel bent gepasseerd
die je op een ander spoor deed belanden,
je taal is je afgenomen,
zo voelt het
tenminste ...
-
Dat
laatste
- het afnemen -
is niet wat ik iemand zou willen aandoen,
maar voor het overige klopt het:
ik heb het christendom voorgesteld als een religieuze mythe,
een van de velen,
en vervolgens proberen duidelijk te maken
dat het als religieuze mythe
is verongelukt,
en waaraan
dat ligt.
-
Van
beelden
standen van zaken meken
loopt uit op dogma
en leerstelling.
-
En
teleurstelling
als het daarbij
zou blijven ...
-
Het
christendom,
verenigd in haar instituut van kerk,
wil en kan daar moeilijk van afstappen,
alles blijft daar zoals het was en is:
de kerkelijke leer informeert ons over de overzijde,
en geloven blijft het voor waar houden
van die
info.
-
Maar
de som
komt op nul uit,
durf ik te zeggen &
te schrijven.
-
Jarenlang
heb ik de christelijke leerstellingen
getypeerd en behandeld als zoekonderwerp,
waarmee je op pad kon gaan om te vinden wie erin wordt aangeprezen,
maar ik kwam nergens {behalve diep in
mijzelf & bij [onvermijdelijk]
de Ander!} ...
-
De
ooit
zo provocerende
voorstellingen
moet je nu opvatten als beeldvorming,
onder woorden gebrachte verbeelding van ervaringen;
als je ze als verwijzingen naar realiteiten blijft opvatten,
DAN ga je de mist in en je vindt
niets ...
-
Weggooien dus,
dat zoekontwerp?
NEE: vooral niet doen!
Het is niet echt leeg,
de dierbare woorden waarmee het gevuld is,
de woorden waarmee mensen voorheen op pad gingen in hun
opgesierde chimpbonobobestaan:
die woorden van verbeelden
zijn er TOCH
nog!
-
Zo
kom ik terug
op het gedicht van Jellema
over het verlaten kerkje van Fransum {Jorwerd & Elders}:
en haal alleen de laatste strofe
aan.
-
Stille klankkast voor buiten, voor grutto's
in juni, het loeiende melkvee bij 't hek -
zo gesloten, een avond, ik zit in het gras
tussen jouw zerken, zo ben je het mooist:
dicht, van uitblijvend antwoord de schrijn.-
Het
kerkje is leeg,
en de dichter heeft er vrede mee,
hij heeft het zo zelfs het liefst, zegt hij:
als schrijn, kostbare bewaarplaats
van uitblijvend
antwoord.
-
Als een
weerklank daarop zeg ik:
ZO heb ik de dierbare woorden het liefst,
ze brengen nergens,
ze lopen uit op stilte,
maar wie weet is DAT nog
het beste.
-
Het
schrijnt,
dat kan ik niet ontkennen,
voelt als een wond die
niet heelt.
-
Niettemin,
ze staan als een huis,
die woorden.
-
EENS
waren ze borg voor een geheimenis,
klankkast van mysterie,
en nu zijn het lege hulzen die leeg blijven,
grafzerken zoals de dichter zegt,
waartussen het gras
groeit!
-
Maar kijk:
wat een wonder,
je kunt er tussen gaan zitten
en mijmeren ...
-~!@!~-
De dierbare woorden
van voorheen,
je kunt er wat mee
omdat het verlangen er nog inzit,
de adem van het hijgend hert dat weliswaar de jacht is ontkomen
maar smacht naar eeuwige waterstromen,
al is het maar voor een moment,
om onze dorst [even]
te lessen.
-
Kruip er
maar weer in,
in die lege woorden,
en DOE er wat
mee!
-
Niets
vinden
is wat anders dan niet
op zoek zijn.
-
Wat
leeg is
KAN vol
worden ...
-
Niet
'net als vroeger',
dat wil je niet meer,
je moet het ook
niet willen.
-
De woorden
kunnen nu anders worden ingevuld,
verlies is niet alleen maar verlies:
het kan ook winst worden,
bevrijding uit dwanggedachten,
uit opgedrongen geloof,
openliggen voor nieuwe
verlichting.
-
Een lege kerk:
ik ga er graag naar
binnen.
-
Waarvan
akte

