cwsbbvp52b In 1969 Stichtte De Oxfordse Zoöloog ~~

Sir Alister Hardy de Religious Experience Research Unit @ Oxford, met de bedoeling verslagen van religieuze ervaringen te verzamelen: in Seeing the Invisible, onder redactie van M. Maxwell & V. Tschudin werd een aantal van die ~ buitengewoon interessante ~ verslagen opgenomen; het volgend verslag is zo'n typisch voorbeeld: "IK WAS 16 EN HAD HET ALTIJD AL PRETTIG GEVONDEN OM IN M'N EENTJE ROND MIJN HUIS EN HET DORP TE WANDELEN! Op een avond ging ik, alleen, op wèg om zoals gewoonlijk 't pàd naar 't bòs te nemen?

Ik was niet bijzonder gelukkig of speciaal òngelukkig, ik vóelde me heel gewoon! Ik was zeer zeker ook niet 'op zóek' naar íets, ik wilde gewoon een vredige wandeling maken!!! Het zal wel augustus zijn geweest, omdat het koren rijp was, & ik zomerse kleding & sandalen aanhad? Ik was bíjna bij 't bòs toen ik even stilstond, me omdraaide om naar 't korenveld te kijken, 2 of 3 stappen naar voren deed zo-dat ik de korenaren kon aanraken, & zàg hóe de wìnd ze heen en weer wiegde. Ik kéék naar de andere kànt van 't veld ~ er stond toen 'n hèg omheen - & naar enkele grote bomen daarachter in de buurt van het dorp. De zòn was links van mij, en scheen niet in m'n ogen.

En tóen ... was er níets! Ik zal nooit weten hoelang het geduurd had, omdat ik, toen ik eruit kwam, in een staat van normaal bewustzijn verkeerde, èn weer m'n normale mogelijkheden had? Overal om mij heen was wìt, hèlder, sprankelend lìcht, àlsòf de zòn op bevroren sneeuw scheen, als waren er miljoenen diamanten; er waren geen bomen, geen korenveld, geen lùcht; 't lìcht was overal; mijn gewone ogen waren ópen, maar ze zágen níet? 't Duurde maar kòrt, anders was ik omgevallen! Ik kan 't gevoel niet beschrijven.

Ik hèb in de jaren daarna nooit meer íets méégemaakt dat je kùnt vergelíjken mèt dàt glorieus moment; 't wàs gelukzálig, òpwèkkend; ik wàs één èn àl verwòndering?! Tóen werden de tòppen v/d bómen weer zìchtbaar, vervolgens 'n deel v/d lùcht; 't lìcht verdwéén geleidelijk, & 't korenveld strekte zich weer vóór mij úit. Ik stond daar nog làng, vergeefs proberend die ervaring terùg te halen!?

Ik heb dàt trouwens sindsdien nòg vele malen geprobeerd, maar ik hàd haar maar één keer! Maar ik wéét ìn mijn hàrt dàt àlles er nog gewoon ÌS, èn híer, èn óveràl òm òns héén! Ik wéét dàt de Hémel ìn òns ÌS èn òm òns héén! Ik heb déze fantastische ervaring gehad die mij onvergelijk-baar gelùk bezòrgde." Dé belangrijkste zìn vàn dìt verslag is: 'Maar ik wéét in mijn hart dat alles er nog gewoon is!'

Haar zìcht is weer normaal geworden, maar zíj ìs zich bewùst van het feit dat het, mèt een kleine aanpassing, haar opníeuw de wereld zou kunnen laten zien, terwijl die verlìcht wordt dóór 'absùrd góed níeuws'!
20 aug 2015 - bewerkt op 22 aug 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende