Nog maar 'n stukkie krantenbrij omdat ik al schrijvend beter lees dan zonder myDi! Uit 'n column van Rob Schouten over Mens- & dierzijn ... (6/1)
RS: 'n Klasgenoot van me schreef eens als antwoord op 'n proefwerkvraag naar 't leven van Boeddha: 'Hij werd geboren & stierf onder 'n boom'!!
'n Mijns inziens effectieve samenvatting waarvoor hij als ik me goed herinner 'n "1" kreeg: hij is tegenwoordig geloof ik hoogleraar zoölogie & dat snap ik. Ook 't leven van dieren is vaak eenvoudig, in onze ogen. Geboren worden, vijanden van je afhouden, gauw paren & de volgende genera-tie navenant voort- & grootbrengen? Dàt ìs 't (dan ook meestal wel) zo'n beetje! Ik zat naar 'n documentaire te kijken over de waterjuffer, 'n nogal weinig ter zaken doend insect, & werd 'r 'n beetje moedeloos van. 't Beestje leeft één dàg, moet ìn die ene dag gauw (als de wiedewip & uiterst bliksemsnel) eitjes zien voort te brengen & gaat dan dood: de kans is nòg groter dattie onderweg door 'n kikker wordt versnaperd & opgegeten. Ze hadden dit 'alles' allemaal van héél dichtbij gefilmd zodat we er allemaal van mee konden genieten, maar dat verhulde de harde feiten niet: vóórdat je 't wist was 't alweer voorbij! En ook 't leven v/d gemiddelde grizzlybeer houdt niet zo héél véél méér in, ook al duurt 't ietwat langer: je rivalen van je afslaan, kinderen voortbrengen, sterven. Òf v/d krokodil. De wezel. De huismus. ('t Gemiddeld myDiertje?!)! Ik zag zo i/d afgelopen dagen vanwege de vakantie op tv allemaal dierenseries die tot géén àndere conclusie leidden: voorspelbaarheid troef!? Ik ben blij dat ik niet de hele dag naar 't leven van leeuwen, toch nog 'n soort van 'spannende dieren', of olifanten (zeekoeien, miereneters, luiaards & doodskopaapjes) hoef te blijven kijken, want dàt zou ìk niet volhouden?! De bezigheden v/d mens daarentegen blijken (lijken naar 't schijnt) dag in dag uit mate-loos boeiend, of hij/zij nu in 'n supermarkt rondscharrelt (als kip zonder kop of zeer doelbewust), zoals ikzelf nogal eens, of, zoals aan de over-kant bij mij i/d straat, i/d Jellinek-kliniek in 'n groepsvergadering over 'n afkickproces is verwikkeld. Àl die verzinsels, boeken & schilderijen (wàt al niet) die zij/hij fabriekt, àl die vreemde (natte & droge) dromen, 't nieuws dat we van heide & verre over ons uitstrooien. Geen denken aan dat ik bij 't zien v/d verwikkelingen in 'n mensenleven 'de knop omdraai'. NÚ cirkelen 'r weer eens 'n paar van ons vèr búiten de dampkring (in een 'vlie-gende autobus'

bóven ons hoofd die ons dolgraag willen vertellen wàt er allemaal door hen heengaat & 'wat ze missen', maar ook de krantenbe-zorgers die rond Nieuwjaar met 'n kaartje langskwamen om 'n fooi te vragen hebben m'n áándàcht; wàt gaat 'r door hen heen? Ik vraag me af waaròm we eigenlijk zóvéél ('mydi'

dierenfilms voorgeschoteld krijgen (tussen al die andere karrevrachten door): is 't misschien om ons allen te
laten zien dat WÍJ in feite óók zulke 'hormonenbakken' zijn die ons ganse leven zo 'effectief' mogelijk moeten vullen, òf is 't juist om 't Verschìl te kunnen benadrukken tussen ònze ozo complexe(r) leventjes {

} & dat van onze broeders & zusters i/d natuur? Ik denk dus 't laatste! Zoals 'het' ook door 'het nieuws' wordt bevestigd. Anders {Behring} Breivik, waarvan 'de artsen' nig steeds niet schijnen te kunnen uitmaken oftie nu wèl of toch niet knettergek is òf (per ongeluk?) 'iemand die met z'n volle verstand de tempelier uithangt & z'n vijanden doodt' (tussen alle andere 'helden
& schurken' van toen, nu & straks, die zichzelf al of niet samen met anderen opblazen, opvreten, recyclen & herdenken) ... ÈN de stier die dol van seksuele driften & 'nakomelingschap' twee broers die hem toevallig i/d weg lopen doodt. De geest van Breivik leggen we op de wereldwijde snij-tafel omdat we 'er niks van snappen'. De dolle stier schieten we dood. Want zó is ook (nog wel toevallig weer 'n keer): onze soortgenoten gaan tòch 'n beetje voor 'omdat ze 'n streepje vóór hebben' op al dat andere gewriemel, gespuis & gespenster sinds oerknallen, erfzonden & shit ...