blieft u ook een mydikoekje?

~*~

ik
hoop
dat ook 'mijn' mydi een beetje
bijdraagt tot een beter begrip, een groter kennis
en het verder 'beoefenen'
van die menselijke gebruiken
die 'allen aangaan':
zo weinig mogelijk verwijzingen
naar EEN bepaalde zienswijze lijkt
onontbeerlijk ~
in al deze mydiverhalen
sinds het begin van vorig jaar
is alles 'op goed geluk'
'gedaan' en
nagelaten ~
ik geef persoonlijk wel
de voorkeur aan het woordje 'g d'
voor al die zaken die wij niet begrijpen
maar die wel bepalend zijn
voor ons 'mydi'-leven
we leven nu eenmaal in een wereld
die vol is van geheimen en nog voldoende onbegrepen
aanzetten tot 'menswording'
het lijkt misschien wel zo nu en dan
op 'een geheel'
al is het feitelijke samenraapsel
totaal 'willekeurig' en
'toevallig'

~*~

menselijke wezens
kunnen niet zonder een 'plaats van samenkomst'
en het proberen te uiten van wensen en betrokkenheid
bij elk ander?

en
die neiging
gaat terug tot de oertijd
ver buiten ons huidige
gezichtsveld!

we
hanteren zoveel
tijdsbegrippen dat het ons duizelt:
'toen we uit de bomen klommen' en ons
begaven 'op de grond' ~
toen we gingen lopen op twee benen
en hoe we op jacht gingen naar buit en 'begrip' ~
toen we ons gevoel en verstand onder woorden trachtten te brengen
en zelfs gingen krijssen en krassen,
dansen en juichen,
zingen en
feestvieren ...

de
'mondelinge leer'
die we overdroegen op onze kinderen
en kleinkinderen

de
'schriftelijke neerslag' daarvan
en de misvattingen die DAAR weer het
gevolg van waren en
zijn

gescheiden
ontwikkelingen
van mannen en vrouwen
kinderen en de daaropvolgende
generaties

de
'mydi'verhalen
die we elkaar vertellen via 'ons' begrip:
onze woordspelingen en het creatief gebruik
van nieuwe woorden en het samenspel
van cultuur &
natuur

wie
heeft NIET de neiging tot
'eredienst'?

het
verzamelen
van objecten van waarde:
het ordenen van onze gevoelens en gedachten
door middel van een 'heilige plaats'
een 'thuis' in woelige tijden
en een 'ark' die ons kan redden van
de woeste barensweeen van
vulkanen, aardbevingen en fatale
ziekteverschijnselen!

we
zoeken allemaal
naar 'vastigheid' in de chaos
van ons bestaan ...

versiersels
dat wel
maar niet helemaal
zonder inhoud ...

een
verheven platform voor het uitdragen
van al wat ons
aangaat!

is het
geen wonder
DAT we scholen hebben en
plaatsen van samenkomst van
mensen van alle leeftijden
om gegevens met elkaar uit te
wisselen?

het
'eeuwig brandende' licht:
de menselijke hand die wijst
naar wat is van
belang

een
plaats om samen neer te zitten
en ervaringen te delen en
'aan te passen'

een
'voorganger'
vader moeder broer zus & 'vrienden'
die samen 'vertellen' en
'voorlezen'

de
plaats voor
'regering': bescherming en
ontwikkeling

snel om
'goed te doen' en
'bedachtzaam' op kwade
gevolgen

ZO
gaven en geven we vorm
aan aan wat voor ons
'van belang'
IS

van
de vroege ochtend
tot de late avond en op 'tijden daartussenin'
hebben we allemaal behoefte aan
momenten van
bezinning

elk
mens
is als het ware
bij wijze van spreken
en schrijven [en doen]
een levende 'bibliotheek' van
ervaring en
kennis ...

en
of we nu religieus zijn of niet:
allemaal hebben we
onze eigen voorgeschiedenis
ons eigen verwerken
[of niet] van ons menselijke
bestaan!

we
kunnen
helemaal niet meer
zonder voorbeelden en na-apen
zo niet ten goede, dan wel
ten kwade?

we zijn allen
verzamelaars en 'ervaringsdeskundigen':
het begint al in de moederschoot en
gaat door tot we geen pap meer
kunnen zeggen

waarvan
akte

~#~