In
332 BCE,
iets meer dan
'n eeuw na Nechemya,
kwam er ook 'n eind aan 't Perzisch Bewind,
toen de Macedoniër Alexander
Palestina veroverde.
Bij de dood van zijn
(vermoorde) vader Filippus II erfde
de pas 20-jarige Alex 'n oorlog met Persia, die al 'n jaar eerder
door de Griekse Statenbond onder Flip II verklaard was
aan Darius III van Perzië.
Flip II wilde Klein-Asia veroveren,
maar Alex stelde zich niet minder ten doel
dan de vernietiging van het hele Perzische Imperium & na zijn positie in Macedonië
& Griekenland verstevigd te hebben stak Alex in. 334 de Hellespont aka 'de Dardanellen' over
& versloeg de Perzen bij Granikos om zo Klein-Azië
te kunnen innemen.
'n Jaar later nam hij het bij de Issos op
tegen een reusachtig Perzisch Leger Onder Darius III Kodomannos.
Weer werden de Perzen ver-slagen: Darius vluchtte, waarbij hij z'n leger & zelfs z'n moeder, vrouw &
dochters in handen van Alexander achterliet?! Na zijn zege bij de Issos bracht Alex de hele Oostkust
van de Middellandse Zee snel
onder zijn contrôle.
Één voor één
gaven de Fenicische Steden
zich dan ook over, behalve Tyrus, dat op een eiland lag
& z'n verzet zeven maanden volhield: er zijn bijbelvorsers die een verwijzing zien naar Alexanders vorderingen
op dit gebied in 'n passage uit Zecharyahoe 9:1-8 ~ '... ook al heeft Tyrus zich 'n wal gebouwd ...:
ZIE, DE HERE ('g d'

ZAL HET VEROVEREN, EN ZIJN VOORMUUR NEERSLAAN IN DE ZEE, EN ZELF ZAL HET
MET VUUR VERTEERD WORDEN!' Na de Val van Tyrus rukt Alexander verder op dwars door Palestina:
& alweer, ook tot op de huidige myDidag van vandaag kunnen we overal
de sporen zien uit ons verre & nabije verleden van top tot teen, links
tot rechts & van haver tot gort ~ zoals we
ons verleden zien zal ook grotendeels
onze toekomst zijn ~ ons heden
nú & hier berust in
alle opzichten op
wat overal
was
...
