belofte schuld biecht boete dope & besnijdenissen?

*

'Onszelf
& de Anderen:
Beloften een Nieuwe Inhoud
geven'

~*~

Je krijgt
bedrog & misbruik
wanneer je AL TE STAR vasthoudt
aan bepaalde afspraken,
of je beloften uit angst
verbreekt?

-

ALS je
een belofte doet
en 'het' geeft je een onaangenaam gevoel
om je eraan te houden, DAN heb je ook de verantwoordelijkheid
pm DAT aan de betrokkene[n] te laten
weten!

-

Je erkent anderen
altijd het best door eerlijk te zijn
over JOUW beleving ...

~!@!~

ZONDER
ANDEREN
zijn we nergens
en zouden we geen mydiverhaal hebben
van 'mydi'mensen voor 'mydi'mensen:
we zouden hier helemaal ook
niet zijn!

-

En dat laatste slaat,
om te beginnen, al op geboren worden?
DAARVOOR heb je ouders nodig, de EERSTE voorwaarde voor
er-zijn als 'mydi'mens ...

-

Maar daarmee
zijn we nog niet klaar:
als je er eenmaal bent,
dan komen de volgende stappen ~
word je geaccepteerd door beiden?
VROEGER ging dat
[EERST via besnijdenis & tempel]
en later via andere {aangepaste}
kerkelijke rituelen:
werd een kind geboren,
dan bleef het eerst nog een poosje thuis,
om op de dag van de dope naar de kerk
te worden gebracht.
DAT gaat in sommige christelijke
[meestal hoogkerkelijke] streken
NOG ZO!

-

Pas bij
de dope kreeg het kind een naam,
het werd door de dope als het ware
in de gemeenschap [de christelijke kerk] opgenomen,
en 'dus' bestond het eigenlijk pas vanaf die dag?
Vandaar de naam: wie bestaat, heeft
een naam.

-

Dat dopen hebben we verleerd,
de ritus heeft zijn zin [afwassing van
de erfzonde] verloren,
en je bestaat niet pas,
als de kerk vindt dat je bestaat.
Maar dat van die naam is een vast gegeven,
tot op de mydidag van vandaag.

-

Een NAAM
moet je hebben,
want anders kun je niet geroepen worden,
aangesproken worden, later ook nog eens,
als je volwassen bent,
aangesproken op wie of wat je bent of
wilt wezen.

-

DAAR
komen 'de anderen' dus binnen
in ons mydiverhaal:
in hun onmisbare rol[len]:
zij zijn degenen die jou een naam hebben gegeven,
jou bij name kennen, en door jou
bij name te noemen,
accepteren als een wezen
dat 'erbij hoort',
een mydimens, die een plaats heeft
in hun midden.

-

Een mens
- je ziet het aan de naam -
is nooit een eenling:
we functioneren pas als mens als anderen
ons [h]erkennen in ons eigen 'baantje', in onze "ROL",
in onze relatie{s} tot andere leden van
de gemeenschap.

-

Als een mens doodgaat
dan staat er op zijn grafsteen zijn naam,
geboortedatum en sterfdag.

Nog heel lang
lopen daar mensen langs
en lezen die naam.

TOTDAT
er zoveel mos en algen over de steen zijn gegroeid,
dat niemand de naam meer kan lezen:
en de plaatselijke overheid
tot 'ruimen' kan overgaan ~
de naam is uit ieders herinnering
verdwenen.

~!@!~

Waar ik
hiermee naar toewil
is dat een mydimens tot een gemeenschap behoort,
klein of groot, die ons de kans geeft om tot een 'zelf'
te worden?

ELK mens
krijgt die kans
omdat en voorzover wij
in een kleine of grotere gemeenschap
een naam hebben, en erkenning krijgen als
Adam of Chava, Kain of Abel,
Avram/Avraham/Abraham/Ibrahim,
Sarai/Sarah, Yitschak & Rivka, Ya'akov & Rachel of Leah, Yehoshua, Yeshua, Yeshu, Chai Bahai, Jan & Annie en
NOEM ZE MAAR
OP?!

En daarmee
ons eigen mydiverhaal worden:
een mens met een geschiedenis temidden
van onze medemensen ~
'een zelf'.

Vol van
en omringd door ambivalentie:
het is duidelijke taal als je 'ja' of 'nee'
tegen iemand zegt?
Maar door 'nee' te zeggen en 'ja' te bedoelen OF
'ja' te zeggen en 'nee' te bedoelen,
maak je de weg vrij voor
onheus gedrag!

HOE kun je
'nee' zeggen tegen wat vals is:
moet ik je nog helpen herinneren
dat trouw zijn aan de waarheid
helemaal geen populair verschijnsel is?
Het betekent namelijk vaak dat je 'ja' moet zeggen
als anderen 'nee'
zeggen of 'nee' moet zeggen als anderen 'ja'
zouden zeggen ...

Velen
onder ons
kunnen zich wellicht niet voorstellen
dat 'nee' zeggen een daad van liefde kan zijn?
TOCH is het heel gemakkelijk
om liefdevol 'nee' te zeggen!
Als je kind zijn hand op een warme kachel
dreigt te leggen of iets dergelijks,
DAN zeg je snel en krachtig "NEE!"
Je wilt niet dat hij zich pijn doet?
En vervolgens leg je je arm om hem heen
en laat hem geruststellend weten
dat je van hem
houdt ...

HOE VAAK
komt 'een naaste' niet naar je toe
met haar hand 'op de kachel'?
Je kunt toch geen steun verlenen aan gedrag waarvan je WEET
dat het erg pijnlijk is voor
de ander?

En je
wilt evenmin
dat jouw vrienden
dergelijk gedrag van JOU ondersteunen:
alcohol, drugs, hard rijden, teveel of
te weinig eten & drinken,
gokken, liegen en bedriegen, pesten en
bedreigen, jaloersheid,
stelen, doodslaan, martelen &
vermoorden ...

-

Een vriend spreekt
een EIGEN waarheid EN
helpt je vervolgens herinneren dat het je vrijstaat
om je eigen keuze te maken:
een vriend is bereid om te vertellen hoe hij/zij
'het' zelf ervaart,
maar probeert je DIE mening
niet 'op te dringen'!

Je kunt
iemands vriend niet zijn als je
niet bereid bent
om de waarheid te zeggen:
maar eerlijkheid alleen is niet genoeg ~
eerlijkheid en nederigheid moeten
hand in hand gaan?

Jouw
'nederigheid'
laat je broeder/zuster/vriend[in]
weten:
"ZO ZIE IK HET!
Ik kan het bij het rechte eind hebben
OF ik kan 'het'
fout hebben ...

HOE
ZIE JIJ "HET"?
Tenslotte ben JIJ degene
die 'de keuze' moet
maken."

liefdesverdrietverliefd
huilennahnahengelgemeenblozensneakyboos
cool!knipoogverliefdliefdesverdriet
~#~
02 nov 2005 - bewerkt op 04 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende