Bejaardenbedtijd: klaasvaak piggelmee tureluur etc


Ontelbare
voorgangers &
nakomelingen in de Gloria.
Anil Ramdas Johan Friso enzo
elke dag & nacht je hele leven als in een flits aan je voorbij
in bijna dood ervaringen, wit licht, regenboog, heelal, eeuwigheid,
hier, nu, overal, altijd, nooit, soms, keer op keer,
anders, echt, vals,
vreemd
...

Het voordeel
van 't menselijk vermogen tot tijd- & ruimtereizen,
en wat is meer typisch menselijk dan dat naast de al eerder & vaker vermelde zg. 'vruchten v/d Geest'
zoals liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, vertrouwen, zachtmoedigheid, zelfbeheersing & tederheid,
dat is dus vooral 't innerlijk/ruimtelijk perspectief in die verlossing/bevrijding
van alle lasten & ellende
'als 't ware'?!

Hier zijn we alweer aangeland bij 't duiden van SP's "hemelreis" via postmoderne ('apofatische'knipoog taal, verbeelding, verwerkelijking, vervulling, voorzover ik PCC snap op mijn "eigen" wijze!?

In zijn proefschrift, zo zegt hij, heeft hij 2 inzichten gehanteerd uit de postmoderne filosofie die nader licht kunnen werpen op de mogelijke ervaringen van SP (dankzij Yesjoea haNatsri aka haMasjiach etcetera) in o.a. 2 Korinte 12:1-4 e.d.

We kunnen nu eenmaal blijkbaar niet zonder 't hulpmiddel van gebaren, verwoorden, verbeelden, vormgeven, voor- & achteruitkijken via ons nu & hier?!

Wat ons menselijk maakt & daardoor in wezen zo dus ook kan 'verontmenselijken'/doen 'verworden' loopt al talloze eeuwen vaak/meestal nogal chaotisch door elkaar heen: vandaar al die verwarringen, depressies, burger- & wereldoorlogen, toevallen & vergissingen, zelfoverschatting, hoogmoed, waanzin & megalomanische gektes!!

Anyway, Aleid Fokkema beschrijft 't karakter van postmoderne personages aan de hand van 3 kenmerken?

Postmoderne personages zijn 'vaker' hun grip kwijt (of verliezen hun greep) op/over (a) ons spreken, (b) ons handelen & (c) ons zelfbewustzijn.

't Andere inzicht ontleent PCC aan o.a. Jacques Derrida, die de oude apofatische (negatieve) "Theologie" uit de christelijke traditie transponeert
naar de filosofie: JD noemt die mystieke vereniging 'een daad van ÒNKENNIS' ('inconaissance'knipoog!

"Apofatisch" noemen we 't besef dat ervaringen hun beschrijving {VER} te boven gaan ...

't Is 'n Grieks begrip, dat letterlijk 'weg van (APO) 't spreken (PHANAI)' betekent: de taal trekt zich 'terug' uit de ervaring.

Deze BEIDE (!) inzichten brengen ons ietwat dichter bij de wijze waarop SP (o.a.) ZIJN 'ervaring' beschrijft; of beter nog: bij de wijze waarop hij die beschrijving ontwijkt
...

Die afstandelijke 3e persoon waarmee hij (zo nemen we aan) 'n ÉIGEN ervaring 'bespreekt' ~ 'ik ken 'n mens ...' ~, duidt op verlies van (zie hier-voor!) 'zelfbewustzijn'.

Hij schrijft over zichzelf alsof 't 'n ANDER betreft: 'van die mens weet ik dat hij ...'
'...

Genoeg voor nu! M'n oogjes vallen toe & we kunnen nu eenmaal niet 'alles tegelijk'! Slaap zacht, droom zoet & do tell us all about it if you really want to
...

Straks of morgen zien we dan misschien
wel weer
verder?

"Waiting is ..."
('all there is'knipoog
& while we 'wait'
nahnah
g d acts as some of us like to
say every NOW
& THEN
...

engel
17 feb 2012 - bewerkt op 18 feb 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende