Bedrijvig management, compromissen & tradities ...
~*~
Tot slot
in myDiLJ
nog eventjes aandacht
voor Japanse mensen & hun
bedrijvigheden?
OPVALLEND is
in het bedrijfsleven de zeer sterke
onderlinge
koppeling!
VOOR
de tweede wereldoorlog
waren de "ZAIBATSU" oppermachtig,
NA de oorlog werden deze industriele koninkrijkjes door de bezetter,
die hierin juist EEN van de grootste gevaren
voor een democratische samen-leving zag,
ontbonden.
TOEN JAPAN IN 1952
weer een 'onafhankelijk' land was geworden,
herstelden zich echter de oude banden.
De HUIDIGE groeperingen,
evenals trouwens de vooroorlogse,
zijn gevormd rondom de kapitaalverschaffende instellingen.
VROEGER waren dit de
rijke families,
TEGENWOORDIG de banken en
groothandelshuizen.
De middelgrote en kleinere bedrijven zijn
voor wat de opdrachten betreft,
meestal zeer afhankelijk van de grotere,
die hen inschakelen als een soort van exclusieve
toeleveranciers.
EEN IDEE
van de groeiende afhankelijkheid
van deze bedrijven van de leidinggevende grotere,
krijg je uit een paar volgende oude getallen:
in 1957 waren 1860 bedrijven geaffilieerd
met de honderd grootste {op de lijst van de effectenbeurs van Tokyo}, in '64 niet minder
dan 4270 ...
"GEAFFILIEERD" wil zeggen:
voor 30% eigendom.
WANNEER men dus iets
over een Japans bedrijf wil weten,
dan is de 'familierelatie' een niet te
verwaarlozen factor.
Niet in ALLE gevallen zijn de Japanse bedrijven
geintegreerd in een
belangengroep;
er zijn juist opmerkelijke voorbeelden
van zeer succesvolle
onafhankelijke Japanse bedrijven,
zoals Matsushita,
de grootste producent van elektrische & electronische
gebruiksapparaten, en verder natuurlijk
SONY & HONDA.
ALLEDRIE
werden in EEN GENERATIE opgebouwd
en dankzij het doorzettingsvermogen van EEN man konden ze
een grote mate van onafhankelijkheid,
en een EIGEN en
relatief belangrijke positie
veroveren?!
HET ALGEMENE BEELD
is dat van een verregaande concentratie,
aangemoedigd door de Japanse regering en met als achtergrond
de toekomstige positie van Japan
in DE WERELD,
waarbij Japanse bedrijven de open strijd moeten aanbinden,
OOK in het eigen vaderland,
met grote Amerikaanse
& EUROPESE
internationale concerns.
DE CONFUCIANISTISCHE FAMILIEMORAAL,
in de zin van absoluut gezag, wederzijdse loyaliteit,
en ondergeschiktheid
van het individu aan het groepsbelang,
is OOK DE BASIS VOOR HET GEDRAG van de Japanse werknemer
in het industriele bedrijf.
TEN GEVOLGE
van het TEKORT aan werkkrachten
en vooral OOK als gevolg van
de GOLF van democratische ideeen
die na de tweede wereldoorlog over Japan gekomen is,
is er een GROEIENDE scepsis ontstaan
tegen de meer FEODALE aspecten
van deze traditionele verhoudingen in het
Japanse bedrijfsleven.
DESALNIETTEMIN
is & blijft het {voorlopig nog}
een feit dat het succesvol functioneren
van de Japanse industriele samenleving OOK
VANDAAG NOG
zijn basis vindt in de mentale instelling
van het Japanse individu dat,
met uitschakeling van persoonlijke pretenties,
zich met ABSOLUTE LOYALITEIT inzet
voor het GROEPSDOEL, ofwel
HET BEDRIJF.~*~
DEZE HOUDING
sluit zeker niet uit dat de Japanner ambitieus is.
De manier waarop hij als individu gewaardeerd wordt
is echter anders dan 'bij ons'.
Een jeugdig Japans functionaris b.v. in een industrieel bedrijf
zal begrijpen dat hij de vruchten van zijn ideeen in het algemeen
niet zelf kan plukken:
DEZE behoren aan het bedrijf
en naarmate hij met groter geduld verdraagt dat zijn CHEF
met de eer gaat strijken,
worden zijn EIGEN promotiekansen
BETER!~*~
EEN POSITIE bij
een Japans bedrijf is een positie VOOR HET LEVEN,
en de werknemer kan, in geval hij in vaste dienst is, OOK REKENEN
op een ABSOLUTE LOYALITEIT van het bedrijf,
niet alleen tegenover hem persoonlijk,
maar ook tegenover
ZIJN GEZIN!
DE BAND
tussen werkgever & werknemer
gaat dus VEEL VERDER dan gebruikelijk is
in het Westen?
~*~
DIT geldt niet
voor de werknemers
die geen vaste relatie hebben
met het bedrijf: het aantal 'losse' werkers bedraagt,
afhankelijk van het SOORT bedrijf, soms wel 20 tot 30%!
ZIJ hebben een salaris dat lager is,
en genieten praktisch geen van de vele bijkomende voorzieningen
zoals goedkoper wonen, medische verzorging
etcetera.
~*~
HET IS
een ironisch feit
dat de onzekerheden avn DEZE groep,
die in tijden van DEPRESSIE op straat gezet wordt,
BIJDRAGEN tot de zekerheden van
de VASTE KERN?
~*~
IN JAPAN
werden twee soorten 'management'
naast elkaar gehandhaafd:
Management die traditioneel Japans is,
heeft de kenmerken van zeer uitvoerige en brede
communicatie in het bedrijf; bij belangrijke beslissingen
worden ALLE betrokkenen in het bedrijf
geraadpleegd.
OOK bij zuiver zakelijke
contacten met Japanse bedrijven,
heeft men met DEZE WIJZE van besluitvorming te maken.
HET THEMA wordt EERST op werkniveau uitgebreid besproken
en het besluit wordt door de directie 'genomen'
NADAT iedereen reeds op de hoogte is,
resp. zijn BIJDRAGE geleverd
heeft!
DE TRADITIONELE besluitvorming
in een Japans bedrijf is dus een COLLECTIEVE ACTIE,
zij is unaniem!
DEZE unanimiteit
is een zeer algemene karaktertrtek van de klassieke Japanse samenleving, die HARMONIE als HOOGSTE goed
nastreeft?
DE UNANIMITEIT in de besluitvorming
veronderstelt compromissen bij het overleg!
OM DEZE compromissen te bevorderen
wordt er van de leiding van het bedrijf een grote levenswijsheid
EN ervaring verwacht!
DAAROM wordt een hoge leeftijd
als noodzakelijke voorwaarde gezien voor leiderschap in een Japans bedrijf.
PRESIDENTEN
van grote concerns in Japan
hebben een gemiddelde leeftijd tussen zeventig & tachtig jaar;
DAT is tien jaar meer dan in het westen
gebruikelijk is?
INTERESSANT is het
dat er tegelijkertijd geen land ZO GULZIG is
in het adopteren van nieuwe
- voornamelijk in de VS ontwikkelde -
managementtechnieken
als Japan.
NOG
INTERESSANTER is het
dat het HOOFDTHEMA
bij deze moderne technieken,
nl. MEER
PARTICIPATIE &
MEER COMMUNICATIE,
zonder meer aansluiten
bij wat in Japan
al de normale praktijk WAS,
NIET
op basis van een theorie,
maar op basis van
traditie!
~#~
~
~










Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende