asoka okidoki & professor pi zaten samen op m'n

knie

Net
zoals je
je de wereld
op aarde zou kunnen
voorstellen als een geheel van rots,
vuur, water, natuur en wind,
zo zou je ook kunnen zeggen en ervaren
dat alle geesten met elkaar verbonden zijn
op onnavolgbare manieren
& wijzen?

Heelal
& eeuwigheid
produceerden als bijverschijnsel
van gaswolken en tijdelijke
wervelingen materie, verbranding, waterstof, ook
vormen van leven en hun onderlinge
verbanden &
invloed!

Zo
zijn ook
wij allemaal met
elk ander verstrengeld in
onze genetische pakketjes DNA &
de daaruit voortdurend opborrelende hersenspinsels, gewaarwordingen
en onderlinge wederzijdse beinvloedingen
in dagen &
nachten.

We
dromen van
een koninkrijk op
aarde en in de hemelen
waar alle dingen die er waren,
zijn en worden met elk ander te maken hebben
& onafscheidelijk in elkaar op- en overgaan.

Zo'n eigen deelbewustzijn
is het waar we dan ook meestal in gevangen zitten
door het toeval van 't lot & 'eigen' keuzemomenten hier en nu?
Doet een benadering van het christelijk geloof
dat om zo te zeggen alle kaarten op Yehosjoea zet
wel voldoende recht aan het geloof van veel kerkleden die in feite
OOK
inspiatie ontlenen aan het geloof
in en aan vele andere religies, levensbeschouwingen & zich alsmaar weer ontplooiende vergezichten
en de gevoelens die opwervelen als de gaswolken
die in de eerste plaats alles
veroorzaakten & allemaal
geleidelijk mogelijk
maakten?

Worden trouwens al die relaties
met gezalfde kribbebijters, koningen, priesters en verlossers ook niet telkens weer gevormd
van & beinvloed door al die wisselende culturele omstandigheden?

Een bezwaar dat sommige betweters inbrengen tegen diverse vormen van hedendaags religieus geknutsel is dat het in deze bricolage vooral [of alleen nog maar] om het geluk van het individu zou gaan
terwijl 'de Ander'/het andere hier al heel gauw uit 't zicht zou verdwijnen als bijzaak of excentriek individu!

De diverse opperhoofden der ontelbare stromingen & sektarische woeste rivieren & rustig kabbelende
stromingen blijven nogal eens hun angst verwoorden voor een totaal egocentrische wereld waarin religie nog maar weinig meer is dan een oppervlakkig goed gevoel dat komt en gaat
al naar gelang de winden waaien:
angsten & zorgen naar 't schijnt die breed in de tempels,
synagogen, kerken &
moskeeen blijven
leven?!

De
zorg om
samenhang, cohesie en gemeenschapsvorming:
die angst & zorg zijn zeker niet helemaal ongegrond,
maar zouden toch ook weer liever niet 't allerlaatste woord moeten krijgen in ons mydigedoetje.
Sociologisch onderzoek heeft aangetoond ondertussen dat juist ook die zogeheten
'spiritueel ongebondenen' ~ tamelijk extreme relifelxwerkers die nog of niet meer kunnen of willen kiezen voor maar
EEN
bepaalde geloofsgemeenschap ~
helemaal niet zoveel minder
dan 'gewone kerkmensen' zijn georienteerd op die buitenwereld, maar zich
OOK
inzetten voor allerlei al of niet zeer wenselijke sociale veranderingen en dus ook hun steun geven
aan allerhande goede doelen & bedoelingen.

Er is wat dat betreft
eigenlijk nog veel minder verschil tussen de binnen- & buitenkerkelijke
& -landse spiritualiteit dan vaak wordt gesuggereerd.

Verzuchtingen dat onze samenleving helemaal totaal & volkomen definitief van g d & gebod los is,
en dat mensen in toenemende mate absoluut niks meer van g d{en} & geboden willen weten, dat we leven in 'n meer dan ooit hoogst egocentrische & egotistische tijd waarin steeds meer mensen
voor de ander liefst nu helemaal geen ruimte meer willen laten,
lijken in vele gevallen toch echt wel een basis
in de werkelijkheid
te missen.

Een dergelijk zwartgallig,
bijna 'duivels' cultuurpessimisme van booskijkende masturbanten
en onanerende flapdrollen vol kutsmoesjes & lulverhalen werkt dan ook in mydisociaal opzicht
nog eerder erg verlammend, remmend, afstotend & kleinzielig
dan stimulerend, hoopgevend,
bemoedigend en
liefdevol!

Ook in de joodse synagogen,
christelijke kerken, hindoetempels & moslimmoskeeen wordt tegenwoordig dan ook tamelijk veel gesproken over de noodzaak van her-'radicalisering' {tussen wortels & vruchten} of
van re-evangelisatie, missie- & zending in eigen land
{EN
overal elders!}?

Zo zitten al die stromingen van hoofd- & bijzaken
dan ook wel een beetje elkaar en zichzelf in de weg naar 't schijnt?
Al dit getob & getut miskent namelijk dat "G D" [als ze daar dan toch in zeggen te geloven?!]
allang & eigenlijk altijd al in al die samenlevingen {min of meer?} aanwezig is
{'in ons'}!

In alle liefs & goeds dat mydimensen ook voor onszelf
EN
elk ander
KUNNEN
betekenen, in al 't bemoedigende dat we voor elkander doen & willen doen.
Vanuit 'n 'gelovig' perspectief bezien wordt in dergelijke modieuze voorbijgaande verzuchtingen miskend dat de goede & 'g ddelijke heilige' Geest
OOK
buiten al die tempels, synagogen, kerken & moskeeen wil en kan waaien waarheen hij/zij/het wil!
Pi heeft daar minder moeite mee: hij verstaat de kunst te geloven in onze gezamenlijke verwondering, gedeelde verbazing, samenballende verrukking, grensloze multiculti aanbidding & zingevende bezieling elke dag weer opnieuw: zolang er
bewijzen zijn van die werkelijk
levende begeestering is er
ook hope met
& zonder
dope.

Het gaat niet meer zozeer om de verpakking
maar in & om de inhoud die in principe in ieder van ons aanwezig is,
maar die soms wordt verduisterd door die schijn & illusies die zo nu en dan
de overhand lijken te krijgen.
18 nov 2007 - bewerkt op 26 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende