als ik 3x op m'n fietsbel bel: nou dat weet je 't?

Ook 1980
& 350 jaar geleden
waren er dus [net als bijna altijd]
dreigende oorlogstoestanden her &
der aan de gang met Romeinen. Grieken,
Perzen & alle andere omringende
naties/religies en
hun sekten!

Cock
schreef met
mede- & andersgelovigen
over wat zij zagen
als 'g ds woord',
de paapse
antichrist
etc.
...

Coccejus schreef
overleg te hebben gepleegd
om 'n goed advies te kunnen geven en hij stemde van harte
met Tarpai in dat het 'paapse zuurdesem' slechts met grote moeite uit de harten der mensen kon worden verdreven. Wat de gebruiken rond de viering van het avondmaal betrof nam JC 'n gematigd standpunt in:
hij merkte op dat daarvoor geen vaste regels waren te geven,
omdat dit per kerk
verschillen kon.

CHRISTUS
HEEFT HET BROOD EN DE WIJN
IN ZIJN HAND GENOMEN EN GEZEGEND.
DAAROM IS HET OOK ONS GEOORLOOFD DEZE IN DE HAND TE NEMEN
EN TE ZEGENEN. DE ZEGEN ZAL ER ECHTER NIET MINDER OM ZIJN ALS BROOD & WIJN OP DE TAFEL
BLIJVEN LIGGEN, WANNEER DE PREDIKANT DE ZEGEN UITSPREEKT. IK ACHT HET IN HET GEHEEL NIET VAN BELANG OF DE PREDIKANT, WANNEER HIJ HET BROOD GENOMEN EN GEZEGEND HEEFT,
EEN STUKJE DAARVAN AAN IEMAND GEEFT EN AAN DE OVERIGEN STUKJES BROOD AANBIEDT DIE VAN
DE TAFEL GENOMEN ZIJN, HETZIJ IN STILTE, HET ZIJ DAT HIJ DE INZETTINGSWOORDEN HERHAALT; OF DAT HIJ HET BROOD OP EEN SCHAAL LEGT EN DEZE DE GEMEENTELEDEN VOORHOUDT, DIE ZELF HET BROOD ER
VANAF MOET NEMEN [WAT OP VEEL PLAATSEN
IN NEDERLAND GEBEURT]!

Over 't het brood in de hand nemen
door de predikant merkte Cock echter op dat 't zo moestgebeuren, dat 't niet leek op de rooms-katholieke elevatie & over 't bisschopsambt
in de Hongaarse kerkoordeelde
Coccejus opvallend
positief:
''t Is 'n hoge positie,
'n menselijke benaming & duidt op gezag
& macht om wetten uit te vaardigen & op jurisdictie.
De Heer heeft hen de zorg voor en de dienst aan de gemeente opgelegd, en 't
betuigen der waarheid aan het geweten. Wie de grootste wil zijn zal dienaar van anderen zijn ...
Dat er in zulke gevallen 'n vaste praeses is bij de broeders presbyters die namens de anderen handelen, daaraan kan niemand aanstoot nemen. Maar 's mensen natuur laat zich niet gemakkelijk binnen de brenzen der dienstbaarheid binden. Waar volledige gelijkheid heerst spant zich altijd een ieder in de eerste te zijn in naam of gezag of, wanneer dit niet mogelijk is, met de aanvoerder heerschappij over anderen uit te oefenen. Waar derhalve bisschoppen, d.w.z. vaste voorzitters zijn, dienen zij te weten dat zij medepresbyters zijn en dat zij een dienst op zich hebben genomen, die om nog groter inspanning vraagt. Een dergelijke dienst kan
elk van de broeders
op zich nemen.'

Over de feesten
merkte JC op dat 'de kerk
te allen tijde mag samenkomen
om 'G ds weldaden' te vieren tot opbouw.
Hij erkende dat ook in protestantse kring
de kerkelijke feesten maar al te vaak ontsierd werden
door 'pauselijke bezoedeling', omdat velen nog steeds van mening zijn
dat de 'verering van G d' slechts bestond in het hebben van een vrije dag of een tijd van nietsdoen.
Uit de briefwisseling met Tarpai blijkt dat Coccejus' opvattingen ook in vloed in Hoongarije kregen.
In de tweede helft van de 17de eeuw ontwikkelde 't coccejanisme zich daar tot een van de belangrijkste theologische richtingen & verscheidene werken van JC werden in 't Hongaars vertaald. Aan 't slot v/d brieven, die hij gedurende deze eerste periode van zijn werkzaamheden te Leyden verzond, deelde hij steevast aan de waarde lezer mee dat hij 'n goede gezondheid genoot: zijn lichamelijke toestand liet naar zijn zeggen niets te wensen over,
al voelde hij zich bij tijd en wijle ouder worden.
Hij schreef niet zonder
enig optimisme:
'INDERDAAD WORDEN WE ONGEMERKT OUDERS EN IKZELF BEN NOG MAAR EEN JONGELING, WANNEER IK LET OP DEGENEN, MET WIE IK OMGA. TOCHZIE IK DAT IK REEDS ONDER DE OUDE LIEDEN GEREKEND WORD! MAAR OOK DE OUDERDOM KAN VRUCHTEN DRAGEN, INDIEN DE GEZONDHEID, DIE VOOR ONZE STUDIE NODIG IS,
DIT TOELAAT!'

Dat Coccejus
geen dorre wetenschapper was,
maar een theoloog die oog had voor het maatschappelijk
& politieke leven van zijn tijd, blijkt uit zijn aandacht voor de internationale politieke situatie.
Het lot van de Republiek liet hem
niet onberoerd?!

Naar aanleiding
van de Noordse oorlog,
die in 1656 tussen Zweden & Denemarken [en Polen]
uitbrak & die een bedreiging vormde voor de vrije doorvaart
van Nederlandse schepen door de Sont.
schreef hij:
'DE RECENTE ZWEEDSE OORLOG HEEFT MIJ VEEL ONRUST BEZORGD. HET SCHIJNT MIJ TOT DAT 'G D' DIT
"DOET" OM ONZE KRACHT TE BREKEN! WAT VOOR GOEDS KAN HIERUIT VOORKOMEN? ONZE SCHEPEN ZIJN BIJ DANTZIG. ALS DE TEGENSLAG VAN DEZE OORLOG DE ZWEDEN NIET DWINGT OM VREDE TE MAKEN, DAN ZULLEN OOK WIJ WELLICHT MET HEN IN OORLOG GERAKEN. DE ENGELSEN WORDEN DOOR DE SPANJAARDEN
GEKWELD, ZOALS WIJ ONLANGS DOOR HEN! MAAR DIT IS AL TE ZEER EEN BEWIJS VAN ONZE ANGST? WE ZULLEN IN ONZE BINNENKAMER MOETEN GAAN TOTDAT
ONZE VERONTWAARDIGING
VOORBIJ IS!'

Naar aanleiding
van de pogingen
van de uit Schotland afkomstige
gereformeerde theoloog John Durie
[Dureus, 1596-1680] om te komen tot een hereniging
van lutheranen en gereformeerden, had men aan Cock ook de vraag voorgelegd
wat zijn mening over de lutherse kerk was. Coccejus reageerde met de opmerking
dat hij hoopte dat de lutheranen hun onbillijk oordeel
over de gereformeerden
zouden opgeven:
'MIJN OORDEEL IS DAT DE LUTHERANEN & ANDEREN MET VRIENDELIJKHEID & VOORZICHTIGHEID ERTOE GEBRACHT MOETEN WORDEN, TEN EERSTE DAT ZIJ NIET SLECHT OVER ONS OORDELEN & VERVOL-GENS DAT ZIJ ZICH BIJ ONS AANSLUITEN. IK WEET NIET OF DIT VOOR ALLE KEKREN TE HOPEN IS. HET IS 'N
GROOT DING, MAAR VOOR "G D"
IS NIETS ONMOGELIJK'

Zo
zie je
maar weer eens:
wie woorden bezigt heeft ook
definities, interpretaties, voorkeur.
afkeer, vrienden. vijanden, grote machtige organisaties
& al dat kleine sektarische gedoe om mee rekening te houden.
't Prikken is nog niet gelukt & 't eten is al bijna op, dus ik moet iets gaan kopen
& die nieuwe medicijnen halen van de buurt~
apotheek.

Zo
blijf je
bezig & moddert
maar wat voort onder
grijze luchten, zonneschijn, regen,
sneeuw, kou, hitte
& humaan
gekeutel!