allegaartje met 'n staartje als de kat van huis is



Vroeger
werd
aan kinderen
vaak
'de waarheid'
verteld
over wat zij moesten
geloven.

Afhankelijk
van hun
omgeving
werd hen
bijgebracht
wat
te doen &
te
laten.

Gehoorzaamheid
aan ouders,
opvoeders
en andere 'overheden'
in naam van
de EEN of Andere 'g*d'
en/of
de ene of
de andere
'staat'.

Weliswaar
is dat
tegenwoordig
niet meer
helemaal zo
als
toen,
maar NU
heeft
'de waarheid'
een
'andere'
inhoud en/of een
'ander'
omhulsel?


En
nog steeds
is
het vooral
de omgeving
[en 't 'genetisch
pakket']
die
'het kind'
vormt.



Misschien
via
het 'vrijlaten'
of
'jezelf'
worden in
de naam van
democratie
en
allerlei
nieuwe regels
en
gewoonten,
maar
als puntje bij paaltje komt,
dan is het
nog steeds vaak
'hersenspoeling'
en
'straf' &
'beloning'.



Kortom:
of je nu
toendertijd
'gelovig' moest zijn
op een
bepaalde manier,
of je moet
tegenwoordig
'jezelf
ontwikkelen'
en je
verder
toch vooral
ook 'aanpassen'
aan 'zoals het
nu eenmaal is
en gaat',
het zijn
in
de
grond
van de zaak
dezelfde principes
die
'de dienst
uitmaken'?



Werd
je
vroeger
'gemaakt'
tot een
'gehoorzame gelovige',
NU
wordt er
van mens en dier
evenzeer
verwacht om
de huidige regels
te handhaven,
bij te stellen
en uit te voeren,
want
anders ...



Of
dat
nu gaat
met de stok of
een geschenk,
via zweep
of snoep
maakt eigenlijk niet
zoveel uit:
men verwacht
dat je gehoorzaam bent
aan de geldende regels
en 'hun'
uitleg
daarvan.



Doe je mee
met 'de groep'
dan is 't OK:
"je bedje voor je klaargemaakt",
en wanneer je
'verzet pleegt',
dan zijn er ook
de consequenties
daarvan
die je zult moeten
dragen.



Als je
vroeger
er een afwijkend idee
op nahield,
dan
kon je gekruisigd,
verbrand of verdronken worden
of iets dergelijks
[en nog wel in sommige landen
en streken],
maar
als je
tegenwoordig
je
'anders gedraagt'
dan
wordt misschien
hoogstens
wat
uitgelachen
of gepest
[afhankelijk van
waar je bent op dat
moment]!



Wat is
het verschil als
het uiteindelijk toch weer
neerkomt op 'aanpassing'
of 'verzet',
beloning en
straf?




Misschien
zijn we geneigd
om de krankzinnige
toestanden van goede
oude tijden te overdrijven
in het voor- en/of
nadeel
van persoonlijke
voorkeur?



En zijn we
genoeg
aangepast
aan
'de moderne tijd'
om onze
eigen waanzin
evenzeer
'goed te praten'
of 'te
aanvaarden'?



Maar
de heer Pavlov
en zijn
[machochimp/beaunobeau]
volgelingen
in wat voor 'uniform' dan ook,
spelen nog steeds met
de wortel
en de zweep,
beloning en straf,
leven en
dood!



Als we
in de oude tijd
aan
de 'gezegende' kant
van de lijn
stonden,
dan
waren we bereid
om
'mee te blijven
doen'
[net als nu
meestal nog
het geval
is]?




En
als we
in
het
verre verleden
in het 'verdomhoekje'
zaten,
dan
reageerden we gewoonlijk
ook
op een navenante
'daaruitvolgende'
manier,
net
als nu nog vaak
het geval
is?




Wie zijn het
die 'de dienst uitmaken'
en die 'moeten
gehoorzamen'?

Behoren wij
tot de 'gezegenden'
of de 'vervloekten?

De 'aanpassers'
of 'verzetters'?

En hoe
[als we dat al doen]
leggen we aan onszelf
& elk ander uit
waarom zo al of niet
handelen?

Wie is
de rechter en wie
de misdadiger?

De profiteur
of het slachtoffer?

Natuurlijk
zijn
deze woorden
ietwat
'overdreven'
en helaas ook wat
te
tendentieus,
maar het tegenovergestelde gevoel
van 'onverschilligheid' &
'aanvaarding' van
'wat dan ook'
lijkt me heel wat
gevaarlijker!

En
vanzelfsprekend
lopen al deze zaken
meestal helemaal door elkaar heen
zodat het niet meevalt
om toch zicht te krijgen
op de zogenaamde
'werkelijkheid'.

Behalve dan
wanneer het ons
echt persoonlijk aangaat
'ten voordele' of
'ten nadele'.

Wanneer we
zelf slachtoffer of dader
zijn geworden.


Te maken krijgen met
een 'verkeersongeluk', ziekten,
misdaad, geweld en/of
'miljonair worden',
een superster,
bedelaar, groepslid,
geliefd/gehaat ...

Het etiket
verandert en de verpakking
ziet er ook anders uit,
maar de inhoud achter de titel
en het toneelspel
is in de grond van de zaak
hetzelfde als
toen?

Onze
sprookjes,
mythen en legenden
in de mydimedia
over prinsessen en helden,
goeden en kwaden,
gelovigen & ongelovigen,
idealisten & zwartkijkers,
democraten en republikeinen,
links & rechts,
vrouwen & mannen,
wit en zwart
[EN alle
kleuren van de
regenboog?]
heiligen &
tbs'ers ...

Wie
heeft belang
bij welke
uitleg?

Wie
verklaart
de oorlog
aan wie?

En wat
kunnen we leren
van ons
verleden?

Is er
nog hoop op
'verlossing',
bevrijding,
onthechting en
zelfkennis?

Of
blijven we
'op de oude manier' eindeloos {?}
doorgaan in een nieuw
jasje?

Woorden
zijn net zo lang,
breed, hoog en diep
als
de bedoeling
die erachter ligt
van
degene
die ze uitspreekt
of opschrijft
en
zij
die
'het'
horen of
lezen.


Wel
te rusten,
slaap zacht
&
droom maar
lekker:
morgen
zien we wel
weer
verder.

liefdesverdrietgemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeenverliefd
engel
30 aug 2005 - bewerkt op 21 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende