ontmoet een beginner alleen duisternis 'en, als het ware, een wolk van niet-weten'.
Op de vraag:
'Hoe moet ik denken over g d zelf en wat is hij?'
antwoordt de auteur:
'Ik kan je niet antwoorden, alleen zeggen "Ik weet het niet!",
want met die vraag heb je me in dezelfde duisternis gebracht, dezelfde wolk van niet-weten waar ik wil dat jij bent!'
We kunnen over allerlei dingen nadenken, maar 'over g d zelf is geen mens in staat te denken'.
Deze staat van 'niet-weten' was geen nederlaag, maar een prestatie: dàt punt bereiken we alleen door al onze praat over g d te reduceren, tot het gebed teruggebracht is tot één enkele lettergreep: 'God!', 'Lief!' ('pa'/'ma'

! Het was niet gemakkelijk? De geest haastte zich om ook dìt vacuüm te vullen dat we in onszelf probeerden te bewerkstelligen met 'prachtige gedachten van [GODS] goed-heid' & herinnerde ons 'aan g ds zoete liefde, zijn luister & genade'! Maar als we die vrome roep niet tot zwijgen brachten, zouden we weer terugzijn waar we begonnen waren?! In de tussentijd moest de leerling als ieder ander aan het gebed, de liturgie & de LECTIO divina blíjven deelnemen. Dit alles was ook voor Eckhart geen bijzondere spirituele 'weg', maar een bezieling van alle dagelijkse vroom-heden & spirituele oefeningen van het christelijke leven. Als we doorzetten, dan zal 't intellect uiteindelijk wijken voor liefde. Hier zien we die nieuwe scheiding van kennis & gevoelens: 'Daarom zal ik alles wat ik denk terzijde leggen, en kiezen voor mijn liefde, die ik niet kan denken!' roept de auteur uit. 'Waarom? Omdat (g d) wel kan worden liefgehad maar niet kan worden gedacht. Door liefde kan men hem vangen en vasthouden, maar door denken nooit!'
Mor schrijft dit op exact dezelfde plaats waar z'n babycommode stond in '46/'47.