Ak182b: vlg. Anselmus dienden mannen & vrouwen ~~~
ALS ZE GOD BENADERDEN AL HUN VERMOGENS TE LEREN GEBRUIKEN & HIJ WILDE ZO DE WAARHEDEN INTUÏTIEF BEGRIJPELIJKER GAAN MAKEN, ZODAT VOORTAAN ÍEDER DEEL V/D GEEST BIJ DE COMTEMPLATIE OP G D BETROKKEN WAS! AUGUSTINUS HAD AAN DE WESTERSE CHRISTENEN GELEERD DAT 'T GODDELIJKE IN ÀL HUN ACTIVITEITEN WEERSPIEGELD WERD, & DÀT WAS ZÉKER ZÓ WAAR 'T ONZE RATIO BETROF?
"Ik belijd, Héér, en ik dank jou, dat jij mij gemaakt hebt naar jouw evenbeeld, zodat ik me je kan herinneren, aan je kan denken & kan liefhebben!" bad Anselmus in zijn PROSLOGION ('colloquium'
met G d. DÌT WAS DÉ RAISON D'ÊTRE van íeder 'rationeel schepsel', dus moest men zich voortaan geen moeite meer sparen om zich 'zodoende' de "Hoogste Goede" te 'herinneren, begrijpen & liefhebben' ~~
Maar 't WÀS al moeilijk om 'aan g d te denken', of zelfs maar om 't enthousiasme voor contemplatie op te brengen?! Anselmus was zich maar al te zeer bewust van de versuffing die bidden zo moeilijk maakte: in de eerste verzen v/d "PROSLOGION", z'n werk dat geschre-ven is i/d vorm van een doorwrocht gedicht, doet hij z'n beklag over de vervreemding v/h goddelijke die hij voelt! Het Beeld van G d in hem was zó aan 't gezicht onttrokken door Anselmus' onvolkomenheden, dat 't hèm, hóe hij 't ook probéérde, níet lukte om de taal uit te voeren waarvoor hij 'geschapen was'?
Hij moest daarom zijn geestelijke luiheid van zich afschudden en z'n intellect, rede & voorstellingsvermogen & emotie gebruiken om z'n brein tot actie aan te zetten. Zijn kersverse vermogens tot redeneren waren daarbij 'n van g d gegeven middel om zijn geest in vuur en vlam te zetten.
't Maakt wat Mor betreft niets uit wáár & wannéér we 'UT' doen, ÀLS 't maar 'gebeurt': 't vragen naar benoemen, ervaren, bepalen, los-laten, verliezen, hervinden, verafschuwen, bewonderen, analyseren, uitpluizen, opzouten, verzachten, aandikken, afzwakken, koesteren
~~~
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende