ak150 de oervraag was nu geen bron meer

INMIDDELS
WAREN SOMMIGE
CHRISTENEN AL WEL
BEGONNEN OM EEN LEER
TE PROPAGEREN DIE BÌNNEN
DE OUDE WERELD GEHEEL EN AL
'NIEUW' WAS, NAMELIJK DIE VAN DE SCHEPPING
'uit het niets' (ex NIHILO)! Clemens van Alexandrië (ca. 150-215)
geloofde dat het filosofische idee van een eeuwige kosmos op puur bijgeloof berustte,
omdat de natuur dàn een tweede eeuwige Gòd naast Gòd zou zijn? Niets kòn uit níets voortkomen,
dus 't universum zou alleen uit de oerleegte kunnen zijn opgeroepen door de Gòd die óók 't leven was!?
In plaats van 'het universum te vergoddelijken', moesten mensen leren beseffen dat 'de schepping ÈNKEL & ÀLLÉÉN
de wìl van god was'. De notie dat god bewust àlle dingen uit het niets geschapen had was uiterst problematisch: impliceerde
dat niet óók dat Gòd (mede)verantwoordelijk was voor 'het Grote kwaad'? Hèt Gelóóf dat Materie EEUWIG WAS,
liet echter twijfel bestaan over "Gods àl-macht" & 'soevereine vrijheid'?! Dé onmiddellijke implicatie
van monotheïsme is dat er maar één ÈNKELE almachtige macht bestaat, dus kon het níet zó zijn
dat Gods beslissingen beïnvloed werden door de onafhankelijke eigenschappen van materie:
god was tenslotte Plato's AMBACHTSMAN níet, die de materie slechts naar zijn hand
kon zetten & er 'dingen uit kon maken'? Vandaag de myDidag wordt de doctrine
v/d schepping ex NIHILO gezien als crux v/h christendom: dé waarheid
waarmee het theïsme staat of valt? Het is & blijft zo dus óók
interessant om te zien hóe traag & hoogst ònzéker dìt idee
zich ontwikkelde! 't Was de Griekse filosofie volledig
vreemd: voor 'n Aristoteles zou alleen het idee al
volkomen absurd geweest zijn dat 'n tijdloze
Gòd, volledig ondergedompeld in oneindige
contemplatie op zichzelf, plotseling zou
KÙNNEN besluiten om 'de kosmos
te scheppen'?! Die schepping uit
het niets betekende een
fundamentele
verandering in
het christelijke begrip
van zowel Gòd als de wereld!
Er bestond zó géén keten van bestaan meer,
voortkomend vanuit Gòd naar 't materiële universum:
géén tussentijd meer van spirituele wezens
die de goddelijke energie
naar lagere regionen
geleidden