Afgetrokken nog meer van de mens [naar g*d toe]???

[]i
~*~

HOE
je het ook bekijkt:
de 'mensch' blijft een wonderlijk wezen.
Construeert zogenaamd
rechtstreekse lijnen van boven
naar beneden.
Het 'ambt'
als instrument
van g*ds macht bij
voorbeeld.

~*~

"G*D"
draagt zijn macht
niet aan mensen over,
maar hij maakt wel gebruik van
hun diensten.
Mensen kunnen zich dus
niet beroepen op de aan hen
door G*D verleende
macht,
maar zouden slechts
mogen verwijzen naar het aan hen
verleende
ambt.

~*~

DAT
ambt is dan
evenwel niets minder
dan het ultieme machtsmiddel
van G*D is de gemeente van Christus:
Chimp, bonobo, greyback,
burgemeester, 'baas boven baas', bedrijfsleider, grote 'roerganger',
minister, koning, keizer, generaal,
admiraal, commandant,
priester, pastor, dominee,
paus, leider, dictator, Hoogepriesters,
democraat, hoofd, toppie & floppie,
partijcongressen
en
verkiezingen,
Peppie & Kokkie, Snippie & Snappie,
Johnny & Rijk, Dik & Dun,
Vader & Zoon, Moeder & Dochter,
Kind van G*D/mensenkind:
Ouders & Kinderen,
Heiland/Verlosser/Bevrijdend
Charisma
& Reddend/Helend
"Eiland"?

~*~

C.'S
ambtsleer staat dus onder een dubieus teken.
Je kunt er alles of niets van maken & er van alles en nog wat in zijn en aan hebben {of niet?}!
In de preambule op de ambtsleer in Institutio {1559}
komt het meteen aan de orde:
"G*D" regeert de gemeente door de dienst van mensen,
als plaatsvervangende praxis
{hominum ministerium ...et quasi vicarium operam}.
In een beeld gezegd:
"G*D" gebruikt de dienst van mensen,
zoals een ambachtsman gereedschap gebruikt om zijn werk te doen
{qualiter ad opus quoque faciendum instrumento utitur artifex [pontifex?]}?

~*~

HET
geheim
van deze {volgens hem} innige verhouding
legt Calvijn uit door te herinneren aan de wijze waarop volgens de Schrift
het gezag verleend werd aan profeten & apostelen.
Ik wil dit gebeuren dan wel graag overzien als het ware vergelijkenderwijs en bij wijze van spreken met diverse inhouden en
met steeds weer andere woorden door de eeuwen heen tot op het
seculiere bot van
vandaag.

~*~

DAT
gezag werd niet aan de mensen ZELF gegeven
{zegt men ook o.a.}
maar aan het ambt dat zij droegen,
of nog beter gezegd aan het Woord dat aan hun dienst
is toevertrouwd
{non proprie hominibus ipsis, sed ministerio cui praefecti sunt dari: vel
[ut expeditius loquamur] verbo, cuius ministerium illis est commissum}.
Door dese laatste TOESPITSING wordt het ambt als het ware
NOG meer van de mens afgetrokken en
naar "G*ds" Woord toegetrokken.
HET Ambt krijgt een afzonderlijke plaats tussen "G*D" & 'mens'.
Het wordt de plaats waar "G*ds" machthebbende Woord en menselijke dienst AAN ELKAAR gekoppeld worden.
ZO wordt het ambt een 'tussending':
HET is meer dan de menselijke persoon,
het wordt waarachtig een weinig
onder de engelen
gesteld!?

~*~

HIER
wordt alle winst van het voorgaande
weer ongedaan gemaakt: er nestelt zich een ambivalentie in het ambtsbegrip {hoe kan het ook anders?}!
Enerzijds is deze theorie heel kritisch jegens ELKE vorm van vermenging
tussen g*ds macht & menselijke macht.
Anderzijds wordt hier over de menselijke praxis niet slechts gesproken
in termen van menselijk antwoord op g*ds macht:
het IS g*ddelijk instrument van g*ds macht.
HIER zit de angel van C.'s
ambtsleer.

~*~

ZIJN
denken is enerzijds 'seculier',
juridisch & niet~clericaal.
Maar anderzijds zegt hij dat "G*D" dit puur menselijke gebeuren gebruikt
als zijn werktuig.
Het ambt is wel degelijk de wijze waarop G*ds Woord
plaatsvervangend onder ons
verkeert.

~*~

WAAR
gepreekt wordt
[vallen spaanders!]
is dus gewoon een mens aan het werk,
ordelijk, gekozen en aanvaard door de gemeente
- en die mens moet zich vooral niets verbeelden -,
maar G*D gebruikt dit menselijk werk als HET middel bij uitstek
om te 'regeren' over de gemeenschap der {on}gelovigen.
Blijkbaar hebben mensen door de eeuwen heen
nog niet genoeg gehad aan 't horizontale
maar kunnen niet buiten 't verticale?
En {zegt men meestal}:
de gemeente moet zich dit wel
laten gezeggen.

~*~

TER
wijl op dit moment
waarschijnlijk de {al te?} oude paus
'verdwijnt' {door Maria's Hemelpoort}
en een nieuwe gaat verschijnen binnenkort {?}
wordt in de reformatorische gemeenschap de vrolijke en vrije lofzang
op het ALGEMEEN priesterschap der gelovigen steeds opnieuw verstoord
door plechtige verklaringen over: "Het Ambt",
als "Tegenover" van de Gemeente!
Wat de protestanten verloren hebben aan sacramenteel
en priesterlijk denken en voelen,
en aan kostelijke gewaden van de prinsen der kerk
{Antoine Bodard als 'eerste' {?} homofiele paus grapten Gordon & Gerard},
dat hebben ZIJ bewaard in het symbool
van 'het ambt'.

~*~

HET
Ambt waart in de gereformeerde traditie rond
als de Graal in de Arthursage.
Men weet dat die Graal zich slechts vertoont aan wie werkelijk
zonder zonden is?
Aan NIEMAND
dus!

~*~

MAAR
daarom bestaat zij wel.
Er mag zelfs onder geen beding aan haar bestaan getwijfeld worden!
Zoals de paradijslegenden, de zondvloeden, de geofferde koning/priesters
ook elders 'aanwezig' waren neemt dat niet weg dat er 'van kaft tot kaft
christenen' zijn, letterverkondigers, balk- & splinter-gelovigen
en de meest merkwaardige sekten en ordes MET
of ZONDER g*d &
'gebod{en}' ...

~*~

DE
hele ambtsdiscussie in de protestantse kerken
lijkt het meeste of een queeste,
een soort van avontuurlijk religieuze speurtocht,
naar die Graal in haar ontoegankelijk
licht.

!~*~

DAAR
het zo'n ambivalent begrip is,
wordt de reformatorische traditie gestraft met critici uit eigen kring
door de eeuwen heen [NU dan misschien Den Heyer of Kuitert e.d.] die
geen gelegenheid onbenut laten om te roepen, dat "Het Ambt"
niet bestaat [net zo min als "G*D" in "De Tempel" of de "Hoogepriester"
op Grote Verzoendag?]!

~*~

WEL
Christus van Kerstmis, Pasen & Pinksteren?
Maar uiteindelijk gaat het om de echte 'hanteerbare'
dagelijkse INHOUD van Woord & Daad!
En pas op de tweede plaats over symboliek
en het 'begrip'
daarvan?

~*~

ANYWAY,
deze 'anarchistische' protestanten
blijven zich zo nu en dan ook telkens weer het liefst beroepen
op de kritische periode van Martin Luther en diens pleidooi
voor het algemeen priesterschap der gelovigen.
Maar HUN beroep wordt onmiddellijk weer
geneutraliseerd door de verwijzing naar de theorievorming
van Calvijn.

~*~

GEEN
wonder dat de positie
van de reformatorische traditie
in de oecumenische discussie zo zwak is?
DIT ambtsbegrip is ambivalent tot op het bot ['het kruis'!]
en die ambivalentie zit reeds IN de verhouding tussen de drastische DAAD
van Luther en de doorwrochte theorievorming
van Calvijn.

~*~

EN
als het puntje
bij het paaltje komt
vanaf den beginne met minstens twee 'paradijsverhalen'
'zondvloeden', 'torens van Babel', 'Uittochten', Ballingschappen,
'biezen kistjes', Tochten door Woestijnen & Jungles,
Gelijkenissen & Mythen, Dope & Kruisiging,
Woord & veronderstelde [dubbele]
'werkelijkheid'.

~*~

GENOEG
want ik moet naar bed:
het is [alweer!] veel te laat geworden?
Ik kom tot een voorlopige samenvatting
van mijn leeservaringen o.a. in de INSTITUTIO van C.:
Calvijn heeft het onderscheid en de verbinding van de twee aspecten
van de kerk {de mensheid?}, als opbouwwerk van de Geest EN
als menselijke organisatie op
voorbeeldige wijze
uiteengezet.


Hij
heeft ze
vervolgens weer
op bedenkelijke wijze kortgesloten
in een 'instrumenteel'
ambtsbegrip.

Het
onderscheid
werkt verhelderend,
maar de kortsluiting werkt
verziekend.

De winst
die Calvijn boekt
kan zo niet op vruchtbare wijze
verbonden worden met de doorbraak die Luther
voor hem al had
gemaakt.

~*~

HOE
ligt de relatie dan WEL
tussen "G*ds" Geest en menselijke
organisatie?

L. & C.
hadden toch een reeel probleem bij de hand!
WIJ kunnen ook dit niet ontwijken?
We kunnen op de weg die zij
zijn ingeslagen niet terug,
we zullen dus [o.a.] op DEZE Weg ['dit pad']
VERDER moeten
zoeken.

verliefd
engel
02 apr 2005 - bewerkt op 26 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende