Je kunt het kruis zien als onheil en heil:
onheil omdat een liefdevol mens gruwelijk sterft en heil omdat
Yehosjoea op die weg ervoer dat zijn G d en Vader hem niet losliet
maar hem droeg door verlatenheid
en pijn.
Dat zijn zo een paar verschillen.
En er zijn ook overeenkomsten tussen al die menselijke uitersten.
Meestal beginnen we bij de 'moderne mens'
omdat we die menen te kennen en eigenlijk weinig of geen idee hebben hoe men vroeger leefde, voelde, dacht, deed & vermeed?
Vannacht heb ik weer gedroomd,
en voor 't eerst {?} in veertig jaar kwamen bepaalde herinneringen naar boven
van een maand voor het uitbreken v/d Zesdaagse in juni '67.
In de eerste dagen van mei
kwam ik voor 't eerst i/d Oude Stad na
m'n eerste nachten te hebben doorgebracht in Danny's huis in Katamon in januari
met Jeanny & Shula, de autobus midden door de Negev via Mitspeh Ramon naar Eilat,
de eerste nachten op het strand daar, Be'er Sjeva & de eerste nacht op de Olijfberg van 3 op 4 mei {?}, de wandelingen door de oude stad & v/d bovenstad naar de benedenstad
eindigend in een kuil met 'vluchtelingen' {?} tussen de ruines
vlakbij waar nu het plein
voor de "Klaagmuur"
ligt.
't Totaal verlaten
voormalige Tempelplein met de koepel van Omar
& de Al Aqsa bovenop {?} "Salomons stallen, telkens weer verdwalen tussen kleine kronkelijke steegjes met trapjes her en der.
En vanweg de toestanden in Asa/Gaza {?}
tegelijk de herinneringen aan het erdoorheen liften na de Oorlog & de tweede keer
samen met mijn moeder op bezoek bij Iet Bleeker uit Ermelo
die daar toenwoonde
niet ver van
't strand.
't Huis van Aboe Jaber
op de heuvels van Rabat Ammon
na die dagen alleen
in Petra haSela
haAdom
e.d.
Menselijke ervaringen
van toen & nu: met welke overeenkomsten
& verschillen tussen al die mensen &
de groepen waartoe
zij beho{o}r{d}en!
Het ons
vastklampen aan waandenkbeelden
& ophemelingen of juist aan kritiek & realistisch verstaan van wat we meemaakten, ondergingen, verstopten & verborgen diep vanbinnen? Ik ga nog even liggen: het is gisteravond wat te laat geworden met Zwartboek. Dat zal nog wat worden als Paul Verhoeven
echt nog eens toe mocht komen
aan de verfilming van 'zijn'
leven van Jezus.
Misschien
tot straks
of later

