'61/LF Jean Bottéro, 'n historicus gespecialiseerd
in Mesopotamië & daar al z'n boeken aan gewijd heeft,
herleidde de verschillende woorden die vanaf die tijd gebruikt worden
om soorten van vergrijpen te beschrijven die 'de toorn van goden opwekken':
ARNOE is de zonde zoals wij die meestal, over het algemeen begrijpen, 'n zéér èrnstige (mis)daad;
HENNETOE is eigenlijk de 'eigenlijke overtreding', mìnder èrnstig dan de zònde;
HITITOE duidt meer op nalatigheid!?
HET IDEE
VAN DE INDIVIDUELE SCHULD KOMT OP:
DE MENS DRAAGT VOORTAAN ZÈLF DE VERANTWOORDELIJKHEID VOOR ZIJN ONGELUK,
NÍET MEER 'DE GODEN', DIE ZE
ALLEEN MAAR BESTRAFFEN?!
IN DE TEMPELS WORDEN DAN OOK ALRAS
GEBEDSBUNDELS VOOR VERGEVING EN BEROUW VERKOCHT,
DIE AANGEVEN WÈLKE BIECHTRITUELEN MOETEN WORDEN VERVULD
EN WELKE UITDRIJVINGEN MOETEN WORDEN AANGEVRAAGD!
Op grond van deze religieuze impuls publiceert ook het politieke bestuur haar wetboeken ~ waarbij de koning himself borgstaat voor de toepassing van de 'wet der goden'! 't Oudste wetboek, uit. 2700 voor het begin van onze huidige jaartelling, is dan ook opgesteld in de vorm van 'raadgevingen van een vader aan zijn zoon', 'n literair genre dat in Mesopotamië erg in zwang raakt, & vooral bestaat uit korte spreuken:
SPREEK GEEN OORDEEL UIT WANNEER JE (alcohol) HEBT GEDRONKEN; VEREER JOUW G D ELKE DAG; BLIJF NIET IN ÉÉN EN HETZELFDE VERTREK ZITTEN MET DE VROUW VAN 'N ANDER! Etceterara!
't Bekendste wetboek is de rond 1700 voj uitgevaar-digde Codex van Chammoerabi, de koning van Babylon, met zo'n 282 artikelen die werden gegrift in de zuilen die in alle grote steden stonden van het hele koninkrijk! Deze codex behandelt alle aspecten v/h menselijk recht, met verwijzing naar 't recht v/d goden: o.a.
DIEFSTAL, LEUGENS, DE VERHOUDINGEN TUSSEN GRONDBEZITTERS EN BOEREN EN TUSSEN MEESTERS EN SLAVEN,
DE RECHTEN V/D WEDUWEN EN WEESKINDEREN, OVERSPEL DAT MET DE DOOD WORDT BESTRAFT,
EN HET VOORZIET IN STRAFFEN VOOR ELKE OVERTREDING:
BOETES STAAN IN VERHOUDING TOT DE RIJKDOM
VAN DE SCHULDIGE, WIE ZIJN VADER SLAAT
WORDT DE HAND AF-GEHAKT,
OP HEILIGSCHENNIS STAAT
DE DOODSTRAF.
herleidde de verschillende woorden die vanaf die tijd gebruikt worden
om soorten van vergrijpen te beschrijven die 'de toorn van goden opwekken':
ARNOE is de zonde zoals wij die meestal, over het algemeen begrijpen, 'n zéér èrnstige (mis)daad;
HENNETOE is eigenlijk de 'eigenlijke overtreding', mìnder èrnstig dan de zònde;
HITITOE duidt meer op nalatigheid!?
HET IDEE
VAN DE INDIVIDUELE SCHULD KOMT OP:
DE MENS DRAAGT VOORTAAN ZÈLF DE VERANTWOORDELIJKHEID VOOR ZIJN ONGELUK,
NÍET MEER 'DE GODEN', DIE ZE
ALLEEN MAAR BESTRAFFEN?!
IN DE TEMPELS WORDEN DAN OOK ALRAS
GEBEDSBUNDELS VOOR VERGEVING EN BEROUW VERKOCHT,
DIE AANGEVEN WÈLKE BIECHTRITUELEN MOETEN WORDEN VERVULD
EN WELKE UITDRIJVINGEN MOETEN WORDEN AANGEVRAAGD!
Op grond van deze religieuze impuls publiceert ook het politieke bestuur haar wetboeken ~ waarbij de koning himself borgstaat voor de toepassing van de 'wet der goden'! 't Oudste wetboek, uit. 2700 voor het begin van onze huidige jaartelling, is dan ook opgesteld in de vorm van 'raadgevingen van een vader aan zijn zoon', 'n literair genre dat in Mesopotamië erg in zwang raakt, & vooral bestaat uit korte spreuken:
SPREEK GEEN OORDEEL UIT WANNEER JE (alcohol) HEBT GEDRONKEN; VEREER JOUW G D ELKE DAG; BLIJF NIET IN ÉÉN EN HETZELFDE VERTREK ZITTEN MET DE VROUW VAN 'N ANDER! Etceterara!
't Bekendste wetboek is de rond 1700 voj uitgevaar-digde Codex van Chammoerabi, de koning van Babylon, met zo'n 282 artikelen die werden gegrift in de zuilen die in alle grote steden stonden van het hele koninkrijk! Deze codex behandelt alle aspecten v/h menselijk recht, met verwijzing naar 't recht v/d goden: o.a.
DIEFSTAL, LEUGENS, DE VERHOUDINGEN TUSSEN GRONDBEZITTERS EN BOEREN EN TUSSEN MEESTERS EN SLAVEN,
DE RECHTEN V/D WEDUWEN EN WEESKINDEREN, OVERSPEL DAT MET DE DOOD WORDT BESTRAFT,
EN HET VOORZIET IN STRAFFEN VOOR ELKE OVERTREDING:
BOETES STAAN IN VERHOUDING TOT DE RIJKDOM
VAN DE SCHULDIGE, WIE ZIJN VADER SLAAT
WORDT DE HAND AF-GEHAKT,
OP HEILIGSCHENNIS STAAT
DE DOODSTRAF.
01 apr 2013 - bewerkt op 02 apr 2013
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 06 dec 2025 50227De verwijzing naar de Farizeeën i/d conclusie
- O 05 dec 2025 50226”Daarom werd er maar één mènsch geschapen i/d
- O 04 dec 2025 5022555Niet alleen gebruikt Yehosjoea zijn kritiek
- O 04 dec 2025 50224 It is not a Serpent that Kills, JUDAISM, 550
- O 04 dec 2025 50223 Zelfs dat punt werd niet eens al te vaak op-
- O 04 dec 2025 5022254 YESJ zou het niet zó gezegd hebben: ‘t was
- O 04 dec 2025 50221Als ‘t klopt dat deze uitspraak belangrijk is
- O 03 dec 2025 50220 ‘n Joodse schrijver uit die tijd had beslist
- O 03 dec 2025 5021953 ‘t Was dan ook heel gewoon dat Yesj in het
- O 03 dec 2025 50218 Zelfs de fanatiekste dorpsfarizeeër van die
- O 02 dec 2025 50217 In geval van handenwassen voor het gaan eten
- O 02 dec 2025 5021652De algemene opvatting was dat ‘t toegestaan
- O 01 dec 2025 5021551 Het is dan ook ‘n vergissing als je ‘t òn-
- O 01 dec 2025 50214 50 ‘t Christendom drong zodoende door tot in
- O 01 dec 2025 50213 49 4 De WET: Sjaoel Paulos en zijn gevolg