WE
DANSTEN HAND
IN HAND ZODAT
ÍEDERÉÉN ZÍEN KÒN DAT WE GETROUWD WAREN:
de jonge meisjes sloegen hun ogen néér! En er was díe Dàg níets van te mèrken dàt Mérèd er héél àndere ideeën op náhield DÀN de rèst van zíjn Vòlk der Vélen? Òp 'n Dàg zéi Híj rùstig èn zònder stèmverheffing: 'Er ìs geen god!' 't Wàs òf zíjn wóórden de ÁÁRDE LÍET béven ònder míjn vóeten, maar het deed niets àf aan míjn grènzeloze líefde voor hèm. Vóór míj wàs Híj hèt BEWÍJS dàt de góden wèl bestònden, want Híj wàs één van hèn! Míjn GÒD! Tèlkens wànnéér Híj míj áánraakte, hóe lìcht óók, ráásde het blóed DÓÓR mijn lichaam èn wèrd ìk HÉÉT van verlàngen!
We tròkken de woestijn in en we kregen honger, maar tóen de nóód het hóögst was kwam het méél úit de lùcht VÀLLEN èn vlógen de kwàrtels gebraden en wèl i/d mònd, àlthàns dàt wáren de Verhálen die LÁTER doorverteld werden & waarom Mérèd ònbedáárlijk làchen MÓEST, terwijl ìk me ìnhield om de mensen niet te kwètsen! Hóe dan óók: het gebrèk aan water en voedsel was níet òns belàngrijkste PRÓBLÉÉM! Hèt gróótste Geváár schóól ìn dé mèns?
Àlwéér:
zó gezien
zijn we nog
niet ècht véél vèrder
opgeschoten met z'n ÀLLEN?!
Véél méér mènsen òp de aardkloot,
meer machines, meer lééd & píjn, verdriet,
hònger, dòrst, gebrèk, ziekte, ònrecht, wréédheid, overvloed & gebrek!?
Goden, godinnen, afgoden, goede & boze geesten, gewoontes, tradities, religies, filosofietjes, politieke partijen,
misdadige bendes & boeven, schurken, pooiers, loverboys & bankiers, priesters, dominees, sekten, aanranders, verkrachters,
misbruikers, zwoele zotten, zeikende zeurkousen, zwarte & bloederige zwaddernelen,
pestkoppen, treiteraars, uitbuiters, geüniformeerden, zwaarbewapenden,
schietgrage hiepers & Superdickerdackers
& Dorknopers bij
de vléét
...