3cw/50pesb "m'n tienerjaren waren wel buitengewoon

MOEILIJK,
OMDAT IK
GEDWONGEN WAS OM
WERK TE DOEN DAT IK HAATTE -
IK KOM UIT EEN ARBEIDERSMILIEU
EN ER WAS GEEN GELD OM MIJ TE LATEN STUDEREN -

ER WAS ZELFS EEN MOMENT DAT IK SERIEUS OVERWOOG OM
ZELFMOORD TE PLEGEN - TOCH HEB IK ME FUNDAMENTEEL ALTIJD OPTIMSTISCH GEVOELD -
IK HAD HET GEVOEL DAT HET LOT MIJ GUNSTIG GEZOND WAS, EN OOK DE MENSHEID ALS GEHEEL!?"

Daarom, zo zegt Colin Wilson in 2008, stond Ramakrishna centraal in m'n eerste boek "THE OUTSIDER",
dat ik in 1956 als twintiger schreef?! Ik beschreef eerst pessimistische denkers zoas JP SARTRE, ALBERT CAMUS & Hemingway,
en dàn vervolgens 'positievere' existentialisten als Friedrich Nietzsche, Tolstoi en Dostojevski, met tenslotte religieuze figuren als Vincent van Gogh, George Fox, de grondlegger v/h Quakerdom, William BLAKE, JOHN HENRY NEWMAN & RAMAKRISHNA!
En omdat ik bijna zover kwam dat ik zelfmoord pleegde, begreep in ook de angst van een kind dat gescheiden is van zijn moeder? Soms, als hij gekweld werd door doodsangst, schuurde hij met z'n gezicht over de grond & huilde hij zó bitter dat mensen die dàchten dat hij zijn aardse moeder kwijt was, met hèm méé treurden? Soms, als 't scepticisme de overhandig kreeg, riep hij uit:
'BENT U WÈRKELIJK, MOEDER, ÒF BENT U fictie - poëzie buiten de realiteit? Als u bestaat, waarom zie ik u dan niet?
Is religie gewoon fantasie en bent U slechts een product v/d menselijke verbeelding,?!"
Bij sommige gelegenheden zat hij twee UUR onbeweeglijk op z'n bidmatje!
Hij begon zich op een abnor-malé manier te gedragen: hij was zich
meestal niet bewust v/d wereld; hij nam haast geen voedsel meer
tot zich, èn hij sliep al bijna nu ook al helemaal niet meer!
Maar hij hoefde niet lang te wachten op zijn eerste visioen
van De Móeder: "Het was alsof mijn hart uit-gewrongen
was als een natte handdoek. Ik werd overweldigd door
een groote rusteloosheid en een angst dat het
misschien niet míjn lot zou zijn om Haar te
gaan verwerkelijken in dìt leven?! Ik kon
de scheiding van Haar niet langer verdragen:
herleven leek niet meer de moeite waard ... Plotsklaps
viel mijn blik op het zwaard dat in de Tempel v/d Móeder bewaard werd?!
Ik was vastbesloten om een eind aan mijn leven te gaan maken. Toen ik opsprong & 't pakte,
openbaarde de Gezegende Móeder zich plotseling. De gebouwen, mèt al hun verschillende onderdelen, de Tempel,
en al het andere verdwenen uit m'n gezicht, zonder sporen na te laten & inplaats daarvan, zag ik 'n oneindige, stralende Oceaan van Bewustzijn. Stralende golven, zovèr als 't oog reikte, kwamen met grote snelheid op mij àf-ròllen, om mij te verzwelgen & te verslinden? Ik snakte naar adem. Werd meegesleurd in de Beweging. En stortte ìn, bewusteloos:
WÀT er i/d buitenwereld gebéurde wist ik niet!? Maar on mij was een stroom van onverdunde gelukzaligheid,
die helemaal nieuw was en ik voelde de aanwezigheid van de "goddelijke moeder"'
Toen hij weer bij bewustzijn kwam,
lag het woord 'MOEDER'
op z'n lippen.
~~~~~