30+ concurreren in de liefde {Babel & bijbel e.d.}

~*~'mydi~etiquette & ~ethiek'~@~

Laten we de christelijke religie vergelijken
met een middeleeuwse kathedraal, zeg de Dom van Keulen of dichter bij huis
de Sint Jan van Den Bosch!

Religie, ook de christelijke,
zie ik als binnentreden in zo'n kathedraal, en je hoed afnemen [op je hoofd bedekken elders]
als gebaar van etiquette dat behoort bij het bezoek
aan 'het huis van God'.

Het verblijf is kortstondig,
op zondag of op een uur dat het leven op straat ons
een beetje teveel wordt, of simpeler: uit bewondering voor vroeger tijden,
als het ware de domkerk als museum betreden ...

Wonen,
werken, kinderen krijgen,
liefhebben, concurreren in de liefde,
haten - dat alles gebeurt buiten,
ik noem buiten de straat.
Daar zet ik mijn hoed of petje ook wel af [of op] als het te pas komt,
maar dan voor mijn medemensen, niet voor "G D".
Op straat heerst een orde die over de verhoudingen van de mensen onderling gaat.
Wat zij al dan niet met elkaar doen wordt niet door de etquette bepaald, maar door de ethiek.
Het woordje ethiek - voor de rijmklank gebruikt - als samenvatting van alles wat nodig is
[recht, moraal & politiek] om met elkaar zoveel mogelijk
zonder conflicten samen te leven.

Wat we in de religie beoefenen is etiquette,
wat op de straat nodig is is ethiek. G. van der Leeuw gebruikt de terminologie in zijn boek over de gods-diensten der wereld: de verschillen ertussen legt hij uit als verschil in etiquette.
En ik herinner mij een dissertatie [van K. van der Toorn] waarin werd aangetoond hoezeer die onderscheiding van toepassing is op het terrein van wat vroeger Babel en bijbel heette:
in hun godsdiensten ligt het verschil, in de ethiek, de morele oekazes,
dekken beide culturen elkaar.

In oude tijden,
misschien nog niet eens zo lang geleden,
was etiquette, de eerbied die betuigd moest worden aan de goden,
het allerbelangrijkste wat een samenleving had op te brengen.
Die kathedralen zijn niet voor niets zo prachtig geworden: het bloed, zweet en tranen van de armen
[veel moslims roepen nog steeds om de haverklap uit 'insjallah'/'allahoeAkbar' & 'met ziel & bloed'!],
en het geld van de {super}rijken is eraan besteed.
"G D" gaat boven alles uit, en daarom ook
'zijn tempel'?

DAT IS VOOR ONS VOORBIJ!
Die kathedraal bestaat nog wel, zoals de religies.
en ze zijn ons [nog] tot grote vreugde, tot voordeel, tot bezinning, tot troost over het harde leven,
tot hoop op een leven over dood en graf heen.
Maar we leven er niet [meer] in: de religie is een erfenis die ons voorthelpt,
maar mensen die het ZONDER DIE ERFENIS stellen leven ook voort,
en niet noodzakelijkerwijs daarom slechter dan de mensen
die wel uit die erfenis{sen} putten.

Helemaal verdwijnen doet de etiquette niet: de straat kent haar eigen religiositeit.
In de stille tochten, in bloemenzee op de plaats des onheils ['plaats delict'], in de waves & craves die het dak van het stadion optillen, en wat er allemaal nog meer mag zijn aan blazes & crazes.
De behoefte maakt de dienst uit, zowel in de etiquette als in de ethiek.
Maar de meest van deze is de ethiek.

In de religie heerst de "G D" van 'de erfenis':
een kathedraal, synagoge, moskee of voor mijn part een 'koninkrijkszaal' ofsow redt het niet zonder g d!
Maar op straat [althans bij 'ons'] redt de God van de 'kerk' het niet, niet als echt 'wezen', dat Boven zetelt; op straat heeft DEZE 'verbeelding' haar gewicht, haar feitelijke macht om zich te laten gelden,
verloren ...