27732/30Kees@Sofia1967ook in die stad was nog maar


WEINIG VERKEER
IN DE BREDE STRATEN,
JE HAD ER ALLE RUIMTE!
We aten in een groot zelfbedieningsrestaurant,
en liepen nog wat rond zonder iets bijzonders te zien?

De mensen waren goed gekleed, de vrouwen droegen vaak hele leuke mantels!

Wel liep iedereen nog in winterjas, terwijl wij lekker in ons colbertje in de zon liepen te flaneren!

Toen we weer in de auto zaten, zagen we wel allerlei mooie gebouwen, een moskee, een oude kerk,
enzovoort, etceterara?! Maar we hadden geen tijd meer, we moesten immers nog verder door naar Istanbul!?
Daar kwam bij dat we onze horloges nu gelijk moesten zetten op de OOST-EUROPESE TIJD: van twee uur werd
het ineens alweer drie uur! Niet alleen de stad, maar ook het platte-land zag er verzorgd uit, veel beter dan het
verwaarloosde Joegoslavië? De zaak was blijkbaar goed georganiseerd! Ergens zagen we zo ook al schier eindeloos
lijkende glastuinbouw, net ons Westland?! En de weg bleef recht en breed, maar wel steeds met borden in van die cyrillische letters: ISTANBUL zoveel kilometer! Onderweg stopten we ergens om koffie te drinken. Toen we terugkwamen, stond
er een hele tros jongens van een jaar of 18 om de rode Opel Kadett heen: allemaal aardige boerenjongens in
dezelfde groene gewatteerde jassen en met bontmutsen op. Het leek wel of we in China waren, een volkscommune
in het Land van MAO! 't Eerste wat er één vroeg was 'radio transistor?' en hij liet z'n dikke portemonnee zien! Maar nee,
we hadden geen draagbaar radiootje bij ons. Ik maakte een foto van de groep, maar een oudere man zei dat het niet mòcht!
Te láát! Bij elke foto die ik daar in die eerste dagen maakte, dacht ik: 'Niet dóen, bewaar ze voor 't Midden-Oosten!'
Maar zelfs daarginds twijfelde ik steeds of ik 't zou doen of niet? 'n Foto van een bekende moskee, die zag je in ÈLK boek,
maar mocht toch niet in een diaserie ontbreken!

Dus probeerde ik ze net iets aparts mee te geven, met mensen erbij of met een boom ernaast?
Foto's op straat v/h gewone leven, die kon ik morgen misschien nog beter maken, ze moesten wel iets bijzonders hebben!
Elke keer dacht ik weer: "Ik MÓET zuinig zijn, anders ben ik zó door m'n filmrolletjes héén!" (O, wat is dàt tegenwoordig ànders,
nu je net zoveel van die digitale foto's kan maken als je maar wilt! Weggooien kan immers altijd nog wel?)
Rond 6 uur gingen we in Plovdiv, 't oude Philippopel, een broodje kaas eten, en zo raakten we aan de praat
met 'n man die ons meenam naar zijn (staats)winkel! We kregen allebei 'n grote fles zuiver perensap,
het was heerlijk, maar hóe we ook schudden, 't laatste restje was te dìk om te drinken! BORIS heette hij,
en hij stelde ons voor aan zijn vrouwtje MARIA, die een beetje Duits sprak:
zij werkte ook in de winkel, hoewel ze duidelijk te zien zwanger was
van een Kleine Boris!

GROTE BORIS
deed nogal geheimzinnig,
hij had het over de politie,
en maakte met gebaren
duidelijk, dat ze
hem zouden
pàkken
...
03 mei 2017 - bewerkt op 05 mei 2017 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende