18/01/2017

Ik weet niet of dit een goed idee is, maar ik hoop van wel.
Ik hoop van harte dat zo de spanning in mijn hoofd overgaat.
Wie lieg ik voor? Mezelf waarschijnlijk, want hoe kan een psychische ziekte met een dom dagboekje overgaan?

Ik ben radeloos, hoe kon ik in amper één week veranderen van een scholier met topprestaties in een leerling die geen flut meer in zich heeft? Of heb ik toch een verkeerde keuze in mijn leven gemaakt om niet één profiel met 8 vakken te volgen oftewel een normaal leventje te leiden en ooit misschien te studeren. Waarom moest ik zo ambitieus zijn om niet één, niet twee maar drie profielen tergelijk te volgen. En dat niet alleen ik zal moeten leren en stampen, maar wat doe ik ik ga een baan nemen voor 12 uur per week en vrijwilligerswerk doen elke zaterdag. En om alles nog beter te maken zit ik ook nog vaak thuis door de stress.

Maar nee joh ik red het wel. Het lukt me wel zoals altijd. Want wie redde het vorige periode om zes en zeven te verbeteren naar één of twee punten hoger. Maar genoeg school, mijn vriendje heeft gelijk het enige waar ik aan denk is SCHOOL en niks anders.

Maar als ik er niet over heb, voel ik mij waardeloos. Waarom weet ik niet, maar ik weet wel dat ik wil dat mensen op mijn trots zijn en als het niet met positieve dingen gaat, dan maar negatief. Oftewel, te veel werk voor één persoon in korte tijd.

De vraag is nu nog ziet iemand het? Hoog waarschijnlijk niet... vader aan het werk, moeder druk met mijn zusjes, oma gefocust op geld verdienen, vriendje alleen in goede tijden en niet wanneer het echt niet meezit.

En vrienden... die heb ik niet, nou ja heb ik wel. Maar alsof zij zouden luisteren....