152cpo: amatsiyahoe

de priester van Bethel, gaat naar koning Yeroveam & beschuldigt Amos (want hij was het) van opruiing: 't antwoord van de koning wordt ons niet medegedeeld. De priester beveelt de profeet daarna om Het Land te verlaten: "MAAR IN BETHEL MAG JÍJ VOORTAAN NIET MEER PROFETEREN, WANT DÌT IS EEN KONINKLIJK HEILIGDOM EN HET IS EEN RIJKSTEMPEL!" We weten niet hoe die confrontatie tussen pries ter en profeet afgelopen is?

Hosjea, bijna een tijdgenoot van Amos, predikte een soortgelijke boodschap: hij beschouwde Het Verbond als een huwelijk tussen YHWH & Israël! Israël, dat andere goden aanbad, had overspel gepleegd en kon nu de scheiding tegemoet zien, met verwoestingen & catastro- fen: de Vervloekingen in Het Verbond zouden over Het Land worden afgeroepen omdat het zijn woord van trouw aan YHWH gebroken had.

Nòg een andere profeet, Micha, profeteerde: "DAAROM ZAL IK SAMARYA MAKEN TOT EEN PUINHOOP OP HET VELD, TOT EEN OORD OM WIJNGAARDEN TE PLANTEN!" Ze brachten aldus niet bepaald aangename berichten, deze profeten: ze zijn als een stoot in de rug, werpen licht op onzichtbare plekken in ons die we liever in het donker laten en vergeten?!

Amos was de eerste die sprak over dreigende ballingschap als straf voor de verbreking van Het Verbond: hoewel hij het verbond niet zó expliciet noemt, is 't in ÀL zijn woorden aanwezig! Geagiteerd weifelt hij tussen voorspellingen van totale ondergang van het verdorven Israël en van Hope op 'n restant dat zal opleven, de Heer zoeken & gered worden: hij benadrukt als eerste 't belang van 'n sociale ethiek & hoewel hij de culten veroordeelt, zegt hij nergens dat YaHWeh níet mag worden vereerd in rituelen & offeranden, maar hij is 'r wèl van overtuigd, dat de aanbidding van YHWH nóóit losgemaakt kan worden van barmhartigheid & gerechtigheid. Verder wordt het lot v/h Volk van YHWH bepaald door 't morele gedrag v/h volk zèlf!