1: Èn 't sprak vanzelf, dat men iemand uit 't Vòlk


OOK
AL KENDE
MEN HEM NIET
VAN VROEGER, TUTOYEERDE: 'Neen,
tegen iemand dien wij niet kennen, zeggen wij: "U"!
DÒCH, àls zo iemand 'n Pèt òp Hééft òf 'n òndergeschikte betrekking bekleedt,
DÀN zijn er niet weinige beschaafde Nederlanders, die aan hun gevoel van tot Hooger(dorpse)
stand te behooren, úiting meenen te moeten geven door "JE" te zeggen? Wij kunnen tegen 'n getrouwde vrouw MEVROUW zeggen, maar óók JUFFROUW & VROUW, al naarmate wij haar hoofdelijken omslag taxeeren!
We gebruiken het mooie woord VRIEND om iemand te doen voelen,
dat zijn plaats aan 's levens disch
níet díe is van òns of
van onze vrienden!"

De afstand tùssen de standen wàs groot;
dìt wàs volgens Vélen door Gòd bedoeld èn MÓEST 'dus' wel zó blìjven;
in 1815 had de "Maat-schappij tot Nùt van 't Algemeen" echter al als een zòrgwekkend verschijnsel opgemerkt,
dat er bij kinderen een ZÙCHT te bespeuren viel, "OM ZICH BÓVEN DEN STAND HUNNER OUDERS
TE VERHEFFEN ÈN NAAR HÓÖGERE STAAT OF MÉÉR AANZIENLIJKE
BETREKKING TE STREVEN!"

Óók uit doodgewone berichten in de kranten,
zèlfs nog i/h begin v/d 20ste eeuw, bleek 'n zeer duidelijke àfstand
tùssen 'de standen'; 'n Utrechtsche Courant van augustus 1901 deelde ons mede:
"BIJ HET DERAILLEEREN VAN 'N TRAMRIJTUIG HAD GISTEREN OP DE Oude Gracht 'n klein ongeluk plaats!
Dóór den schòk en blijkbaar ook door den grooten hoek, waaronder het voertuig plotseling van richting veranderde,
tuimelde een op het balkon staand heer eraf en kwam vrij onzacht met het plaveisel in aanraking. Bij den apotheker R.
aldaar binnengebracht, werd de gevallene aan het achterhoofd verbonden en werd hij vervolgens Í
per rijtuig naar zijn woning gebracht!"

In dezelfde krant stond:
"BLIJKBAAR DOOR EEN TOEVAL GETROFFEN
VIEL HEDENMORGEN 8 uur de werkman V.d.H. van een trap aan de werf
naar beneden, waardoor hij 'n bloedende hoofdwond bekwam. Op een handkar
werd hij naar zijn woning vervoerd." Wèl kwam later in diezelfde jaargang van die krant 'n geval voor,
dat 'n werkman na 'n ongeluk óók per rijtuig naar huis gebracht werd, maar dat 'n HÉÉR na 'n ongeluk op 'n handkar vervoerd werd, ben ik niet tegengekomen. De daaropvolgende 115 jaar "puilden steeds meer ogen úit' tot op de myDidag van vandaag òp praktisch àlle gebieden des levensch: ieder moment blijft alles nòg schòkkender & verlokkender worden met wereld- & burgeroorlogen, milieurampen, lofprijzingen & kritieken, abc-wapens & afschuwelijker strijdmiddelen overal hier & 'elders'
tussen rangen & standen, stakingen & wrakingen, gevangenissen, hersenspoelingen,
gruwelijke massamoorden & verlokkelijke
'heertjesbonussen'
....
21 mei 2015 - bewerkt op 22 mei 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende