~
Lieve mama,
Het spijt me zo.
Ik probeer me groot te houden, maar het lukt gewoon niet meer.
Ik ben op.
Je begrijpt niet wat er met me is.
Je snapt niet waarom ik uit het niets instortte tijdens het avondeten.
Onbegrip vanwege mijn hysterische reactie toen hij direct zijn armen om me heen sloeg om me te troosten.
Ik weet dat je het me verwijt.
En ik begrijp het.
Ik begrijp het echt.
Maar mam, het is zo moeilijk.
Ik wil ons geen pijn doen.
Ik weet alleen niet hoe lang ik dit nog vol kan blijven houden.
Ik weet niet of het ooit nog stopt.
Ik kan dit niet meer...
Liefs
Floating, vrouw, 117 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
-
O
06 aug 2013
~
( 3 )
-
O
30 jul 2013
~
-
O
29 jul 2013
~
( 1 )
-
O
28 jul 2013
~
vorige
volgende