~

Lieve J.,

Wat was ik er altijd trots op dat jij mijn grote broer was. Ik keek tegen je op. Voelde me stoer als jij verhaal kwam halen bij de kinderen die me pestten in de speeltuin.

Tot het moment dat je je kracht niet meer gebruikte om me te beschermen, maar om me pijn te doen.

Zag je niet hoe eng ik het vond?
Zag je niet hoe bang ik werd van je dreigementen?

Jouw grote sterke lijf op mijn kleine meisjeslichaam.
Ik was kansloos.
Je wist het.

Waarom?

Je was mijn held.
Ik geloofde alles wat je zei.
Was ergens misschien zelfs wel trots op 'ons geheim'.
Nu hoorde ik er echt bij, nietwaar?

Ik voel me schuldig als ik boos op je ben.
Je hebt het nooit kwaad bedoeld, toch?

Ik wil niet boos op je zijn.
Ik wil gewoon dat het weer als vroeger wordt.
Ik jouw zusje en jij mijn lieve sterke grote broer.

Liefs